บันทึกของนักศึกษาผู้กดเลือกสาขาวิชาผิด 4
-7- 
สิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ที่เรียกว่ารูมเมท
ยังไม่จบกับเรื่องปีสอง 
รูมเมทเป็นปัจจัยสำคัญในการเอาชีวิตรอดมากตอนปีสอง
นางเป็นส่วนเติมเต็มในชีวิตอ้วนๆของเรา

รูมเมทเป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่แสนน่ารัก
เรามีวงจรชีวิตที่แตกต่างกันมาก
นางจะรีบนอนเพื่อตื่นแต่เช้ามาอ่านหนังสืือ
ส่วนเราจะอยู่อ่านหนังสือเกือบเช้าแล้วตื่นสายโด่ง
นางเป็นคนนอนง่าย หลับสนิทตลอดคืน
ส่วนเราหลับยาก ตื่นง่าย แค่เข็มตกก็ตื่นได้
นางจะไม่ลืมบอกเราดึงม่านบานพับมาปิดก่อนนอน เพราะแม่งดึงแล้วเสียงดังมาก
ถ้าวันไหนเราลืมปิด นางจะลงเอยด้วยการนั่งอ่านหนังสือหน้าห้องน้ำ
เพราะกลัวเราตื่น
นางเป็นคนขยันทำความสะอาดห้องมาก 
ส่วนเรานานๆเก็บที (รอให้นางบอกค่อยทำ)
นางเป็นมนุษย์ที่ซักผ้าหอมมาก ในขณะที่เราใส่น้ำยาครึ่งถุงยังไม่มีกลิ่น
นางเป็นแม่ย่อส่วนที่คอยดูแลเราเสมอยามเจ็บไข้
นางแกร่งพอที่จะฟังเรื่องราวที่เราระบายให้ฟังเสมอ
และนางควบคุมอารมณ์ได้ดีพอที่จะไม่กระโดดตบหน้าเราตอนที่เราคลั่ง
นางค่อนข้างน่ารัก

เราไม่อยากให้บันทึกเราดูเบี้ยน และเราไม่อยากเบี้ยนกับรูมเมท
แม้ว่าเราจะใช้ชีวิตคู่กันมาตั้งแต่ปีสอง
โดยที่เราแทบไม่เคยคุยกันมาก่อนตอนปีหนึ่ง
แต่เราอยากจะบอกนางว่านางเป็นรูมเมทที่ดีนะ ดีมาก
ขอบคุณนะ
อีเตี้ย!

ปล.นางโสด
ปล2.นางอยากสละโสด
ปล3.เรื่องนี้เมทอนุญาตให้ลงแล้ว
ปล4.ขอบคุณที่กดผิดวันนั้นจนมาเจอกันในวันนี้

โปรดติดตามตอนต่อไป
SHARE
Writer
Bumm
Occupational Therapist
นักขี้เกียจมืออาชีพ และผู้เชี่ยวชาญในการไม่ทำอะไรเลย

Comments