ตื่นเต้นจัง....ฉันกำลังจะไปวิปัสสนา 👼🏻
ตั้งแต่ต้นปี ก็คิดแต่ว่า ช่วงสงกรานต์ปีนี้จะไปเที่ยวไหนดี? ลางาน 7 วัน จะได้หยุดยาวตั้ง 16 วัน คิดๆๆๆ ฉันจะไม่อยู่อย่างเหี่ยวเฉาเพราะอากาศร้อนๆที่เมืองไทยแน่นอน
ฉันวางแผนไว้ว่า ปีหนึ่งอยากเดินทางไปต่างประเทศสัก 1 ทริป ทริปใหญ่ไกลๆสัก 1 ครั้ง ทริปเล็กงบน้อยสัก 1ครั้ง
ฉันชอบที่จะพจญภัย ไปพบกับสิ่งใหม่ๆในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้ การเดินทางมันทำให้จินตนาการของฉันโลดแล่น ฉันอยากเดินทางไปทุกหนทุกแห่ง ฉันคิดว่าทุกๆที่คือบ้าน (Home is everywhere.) ฉันชอบวิธีการเดินเท้าและปั่นจักรยาน มากกว่านั่งในรถเปิดแอร์เย็นฉ่ำ ฉันชอบเดินป่าชมธรรมชาติ มากกว่าเดินชมของแบรนด์เนมช้อปปิ้งในห้าง
ฉันเดินทางเพื่อตามหาสิ่งที่ฉันต้องการ...โดยที่ไม่รู้เลยว่า ฉันต้องการอะไร ฉันตามหาอะไร ฉันอยู่เพื่ออะไร
ฉันพยายามค้นหาสิ่งที่ต้องการ ด้วยกันไปเผชิญกับโลกภายนอก ไปพิชิตสถานที่ต่างๆไกลๆ ไปที่ๆไม่เคยไป กินอะไรที่ไม่เคยกิน พบผู้คนที่ไม่เคยรู้จัก และหลายคนก็อาจจะกำลังเป็นแบบฉัน สิ่งภายนอกรอบตัวเรา แม้จะงดงามเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้ความทุกข์ในใจนั้นจางลง มันยังสับสนวุ่นวาย ไม่ว่าเราจะไปอยู่ในที่สงบเพียงไหน มันยังร้อนรน แม้ว่าเราจะอยู่ในเมืองที่หนาวเหน็บขนาดไหน

มันคงถึงเวลาแล้ว ที่ฉันจะต้องเข้าไปพจนภัยในจิตใจของตนเอง ไปค้นหาความสุขภายในตัวตนของฉัน และรู้เท่าทันความทุกข์ที่ตนเองสร้างขึ้นมา
ถึงแม้ภายนอกฉันจะดูร่าเริง แต่ในจิตใจฉันยับเยินบอบช้ำ ฉันต้องการความช่วยเหลือ และชื่อแรกที่ฉันนึกถึงนั้น คือ ท่านอาจารย์โกเอ็นก้า

ฉันได้ยินชื่อท่าน เมื่อปีที่ผ่านมา จากการที่เพื่อนคนหนึ่ง แนะนำให้ดูYouTubeรายการเจาะใจ ที่สัมภาษณ์คุณเหมียว วรัตดา เรื่อง "สมการความรัก" และ "สมการชีวิต" เป็นเรื่องราวที่สนุกมากและได้ข้อคิดมาก แล้วก็ได้เห็นในรายการพื้นที่ชีวิต ที่นิ้วกลมเลือกไปปฏิบัติ หลังจากนั้น บังเอิญว่าพี่สาวฉันก็ได้ไปวิปัสสนาที่เดียวกันนี้เช่นกัน 3-4 ครั้งแล้ว และปีนี้ก็ได้ยินจากพี่หนูดี วนิษา ว่าเขาก็ไปปฏิบัติที่เดียวกัน และพี่หนูดีก็แนะนำว่า ดีมากๆ
ฉันไม่รู้หรอกว่าที่นี่จะถูกจริตฉันไหม แต่เท่าที่ได้ยินมา ฉันก็ให้ใจไปครึ่งนึงแล้ว การปฏิบัติตลอด 10 วันเต็ม ห้ามคุยกับผู้อื่น ห้ามแตะตัวผู้อื่น ห้ามนำโทรศัพท์มือถือเข้ามา ห้ามสื่อสารใดๆ ห้ามจดบันทึก ห้ามทุกอย่างที่จะมารบปกวนตนเอง ไม่มีการสวดมนต์ ไม่เดินจงกรม ไม่มีพิธีกรรมทางศาสนา ไม่ห้อยพระ ไม่ต้องห่มขาว จะใส่ชุดสีอะไรก็ได้....

ตอนแรกฉันลังเลมาก ว่าช่วงหยุดยาวนี้ ฉันจะไปเที่ยวหรือไปวิปัสสนาดี...พี่สาวบอกขำๆว่า คนไม่มีบุญไม่ได้มานะ เพราะหยุดยาว ส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะไปเที่ยวกัน ถ้าเรามีเวลาไปเที่ยวได้เป็นสิบวัน แสดงว่าเราก็มีเวลาที่จะมาวิปัสสนาแหละ เพียงแต่เราจะเลือกอะไร
ฉันจึงตัดสินใจเลือก ที่จะค้นหาความสุขที่แท้จริง ที่มันจะอยู่กับฉันในระยะยาว เลือกที่จะเรียนรู้จิตใจตน รู้ทันความคิดตน และสิ่งอื่นๆ ที่ตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้หรอก ว่าจะเจออะไรบ้าง หรืออาจจะไม่เจออะไรเลยก็ได้
ตามหลักสูตรสำหรับศิษย์ใหม่คือต้องปฏิบัติ 10 วันเต็ม
เป็นอะไรที่ท้าทายมากสำหรับฉัน เพราะฉันไม่เคยต้องงดการสื่อสารทุกรูปแบบนานขนาดนี้
ฉันจะไปถึงศูนย์ปฏิบัติ ที่กาญจนบุรี วันที่ 12 เม.ย. และออกจากที่นั้นวันที่ 23 เม.ย. 2560

ผู้ใดสนใจ หากถามฉันตอนนี้ ก็คงตอบอะไรได้ไม่มาก
แนะนำว่า ถ้าอยากรู้อะไร เราก็ต้องพิสูจน์ด้วยตัวเราเอง
ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ : http://www.thaidhamma.net
SHARE
Written in this book
พัฒนาการของดาวตก
流星星 = Liu xing xing = ชื่อของฉัน คือ 'หลิวซิงซิง' 流星 = Liu xing = ดาวตก = คืนที่ฉันเกิด พ่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วเห็น 'ดาวตก' นั่นจึงเป็นที่มาของชื่ิอฉัน ฉันชอบเลขตองหนึ่ง 111 เพราะฉันเกิดวันที่ 1 เดือน 11 และฉันบ้านเลขที่ของฉันก็คือ 111 ทุกอย่างบนโลกใบนี้ย่อมมีที่มาที่ไป และมีความเชื่อมโยงกัน พัฒนาการของดาวตก ก็คือพัฒนาการของฉันนี่แหละ ฉันเริ่มบันทึก ในวันที่11 เม.ย. 2560 แหม...ถ้าเป็นเดือน ม.ค. ก็คงจะได้เป็น 111 อีก ฮาๆๆๆ พัฒนาการของดาวตก จะเป็นการบันทึกถึงการพัฒนาทั้งทางกาย จิตใจ การทำงาน ประสบการณ์ และสิ่งอื่นๆ เป็นเหมือนไดอารี่ที่จะคอยเตือนฉัน ว่าจงทำทุกวัน ให้มีพัฒนาการที่ดีขึ้น มาพัฒนาตนเองกันเถอะ :)
Writer
Liuxingxing
•Traveler•Storyteller•Adviser•
ฉันเดินทาง ฉันร่อนเร่ ฉันตามหา ใจนำพา ใจเหว่ว้า ใจหวั่นไหว ความทรงจำ ความคิดถึง ความฝันใฝ่ บันทึกไว้ หากวันใด สิ้นชีวา - หลิวซิงซิง -

Comments