เสรีภาพในคราบความเศร้า
- 1 -

เราต่างรู้จักและคุ้นเคยกับคำว่าเสรีภาพกันเป็นอย่างดี แม้อาจจะไม่เข้าใจความหมายอันลึกซึ้งอย่างถ่องแท้ หรืออาจจะไม่มีโอกาสได้แสดงออกผ่านมันอย่างเต็มที่ตลอดระยะเวลาแห่งการดำรงชีวิต

อย่างไรก็ตามมันถูกยกขึ้นมาอ้างเพื่อเรียกร้องหรือใช้ประโยชน์บางประการอยู่ตลอดเวลา ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น แทบทุกครั้งที่มีการเดินขบวนเรียกร้อง หรือความพยายามเคลื่อนไหวของประชาชน ซึ่งบางครั้งอาจนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของประเทศ จะต้องมีเสรีภาพเป็นส่วนประกอบสำคัญในคำขวัญ ถ้อยแถลง หรือวาทกรรมเพื่อโฆษณาชวนเชื่ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เหมือนการพยายามควานหาคำยึดเหนี่ยวและจุดศูนย์รวมพลังในการต่อสู้และต่อต้านผู้มีอำนาจ(ที่ถูกอ้างว่าจำกัดเสรีภาพ)

นอกจากนี้ ยังคงมีการเคลื่อนไหวอย่างไม่ขาดสายเพื่อเรียกร้องให้ได้มาซึ่งคำคำนี้ ไม่ว่าจะเป็นวิธีที่ใช้ความรุนแรงหรืออหิงสาก็ตาม

แท้จริงเราอาจต้องชั่งน้ำหนักระหว่างความจำเป็นของการตีความนิยามตามบทบัญญัติทางกฎหมายซึ่งเป็นลายลักษณ์อักษร กับการแสดงออกทางกายภาพและทางความคิดซึ่งทรงอิทธิพลต่อปัจเจกบุคคลและสังคม ว่าสิ่งใดสำคัญและส่อเค้าถึงประโยชน์ส่วนรวมมากกว่ากัน

- 2 -

เมื่อไม่นานมานี้ ฉันเคยนิยามการเข้าสู่สภาวะความเศร้าอย่างกว้าง ๆ ในความเรียงไม่สั้นไม่ยาวเรื่องหนึ่งว่า
[...] เป็นการมองโลกอย่างเข้าใจโลกก็ไม่น่าผิด การรับสารที่เปลี่ยนไปอันเนื่องมาจากผลกระทบโดยตรงจากเหตุการณ์สะเทือนใจ ทำให้ทุกครั้งที่ ‘เสพสื่อ’ ดูเหมือนจะเป็นการเอาตัวเองเข้าไปผสานเป็นส่วนหนึ่งของ ‘ตัวละคร’ หรือเหตุการณ์เหล่านั้นอย่างแท้จริง นี่เป็นระดับภาวะทางจิตที่เข้มข้นและน่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง [...]
ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงเลือกที่จะให้อธิบายความหมายของนามธรรมนี้เป็นตัวอักษร เพราะดูเหมือนว่าจะไม่มีคำจำกัดความใดดีพอที่จะระบุรายละเอียดที่ชัดเจนของสภาวะอันน่าหดหู่เยี่ยงนี้

ว่ากันว่าทุกสิ่งมีความเป็นอุดมคติแห่งตน อีกทั้งเราก็ใฝ่หาและพยายามเข้าถึงอุดมคติของสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้น #ความเศร้าก็เช่นกัน

แต่ฉันก็ยังหาคำตอบไม่ได้แหละว่า ตกลงแล้ว ฉันจะรู้ได้ยังไงว่านี่เป็นอุดมคติแห่งความเศร้า

มันช่างน่าเศร้าจริง ๆ


- 3 -

แล้ว เสรีภาพ กับ ความเศร้า มันมาข้องเกี่ยวกันได้อย่างไรล่ะ?

ฉันเชื่อมาตลอดว่า ลึก ๆ แล้วมนุษย์มีความเป็นแซดบอยอยู่ในตัว ในบางคนความเป็นแซดบอยมันอาจกำลังชักใยอะไรบางสิ่งอยู่ภายในร่างกายหรือจิตใจของเรา มันควบคุมและเข้ามามีอิทธิพลเหนือความรู้สึกนึกคิดและการตอบสนองต่อสิ่งเร้าภายนอกอย่างไม่ทันตั้งตัวและไม่อาจปฏิเสธได้ มันอาจกำลังเรียกร้องเสรีภาพหรือการแสดงออกอย่างเปิดเผยผ่านเจ้าของร่างอยู่ก็เป็นได้ ใครจะรู้?

ในเมื่อฉันยังไม่อาจหาอุดมคติแห่งความเศร้าและความหมายที่แท้จริงของมันได้ ฉันจึงไม่กล้าฟันธงหรือลงความเห็นว่าพวกเรากำลังใช้ความเศร้าเพื่อแสดงออกถึงเสรีภาพหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ฉันเองเป็นหนึ่งในคนที่กล้าเรียกตนเองเป็นผู้กำลังพยายามเข้าถึง เสรีภาพในคราบความเศร้า ด้วยหนทางและวิธีการที่ฉันเลือก และได้แต่ภาวนาว่ามันจะเศร้าถึงขั้นที่ควรจะเป็น

ที่สำคัญ...
ได้แต่พิมพ์อย่างมีความคาดหวังว่าแซดบอย(ที่ไม่จำกัดเพศ เพราะเราหัวก้าวหน้า)อย่างพวกเธอจะติดตามแซดบอยอย่างพวกเราต่อไป

#ความเศร้าก็เช่นกัน
SHARE
Written in this book
แซดบอย
Writer
Jiramath
Albino Bird & Reader
Jiramath is not happy! Jiramath is not happy!

Comments