"กายในกาย" อานาปานสติกับธนูโพชฌงค์ "อยากให้ทุกคนเกษียณก่อนแก่"
วันนี้มีโอกาสไปฝึก ไปเรียนยิงธนูกับชมรมธนูโพชฌงค์ ของอาจารย์วรภัทร ภู่เจริญ อาจารย์ได้เมตตาคิดค้นวิธิการฝึกสติ สมาธิดูลมหายใจจากการเล่นกีฬายิงธนูแบบโบราณ ซึ่งวิธีการจับจะต่างจากในสนามที่ไปฝึกนิดหน่อย

ขอเล่าก่อน 2 สัปดาห์ก่อนหน้านี้ มีอาหารปวดหลัง ปวดไหล่ ต้นคอ ตามสไตล์คนทำงาน เมื่อวานเลยตัดสินใจไปนวดน้ำมัน หมอนวดก็ว่า คอเป็นก้อนแล้ว หลังแข็ง ให้ระวังท่านั่งและอย่าเครียดมาก กลับมายังคงปวดต้นคออยู่

วันนี้ก่อนเริ่มเรียน ได้มีการฝึกทำสมาธิเพี่อผ่อนคลายปล่อยวางความคิด ยืดเส้น และการฝึกยืนเหมือนท่ารำมวยจีน ในตอนแรกเราว่าเราปล่อยวาง แต่ธรรมชาติ สมองคิดไม่หยุด หัวคิดตลอดจะย่อ จะยกมือ หลังตรงแค่ไหน จนมีเจ้าหน้าที่มาจับ แล้วบอกว่า เกร็งอยู่ไหม ให้ใช้ Body Sensing เอานะ

เราก็เริ่มผ่อน เริ่มรู้สึกว่าเออ "เราหายใจสั้น ไหล่ยกแข็ง เกร็งต้นคอ" พอเราเริ่มไม่คิด ปล่อยท่า ร่างกายไปตามธรรมชาติ มันถูก มันโปร่ง มันโล่งสบาย

ตอนยิงธนูก็เหมือนกัน เค้าจะให้เรายก ยืด ไปตามจังหวะลมหายใจ เมื่อร่างกาย ลมหายใจ และธนูสัมพันธ์กัน มันก็สบาย มันก็ไปได้สวย

แค่อยากจะบอกว่าคนเราสมัยนี้เครียดมาก รู้ตัวหรือไม่ก็ตามแต่ เราเริ่มเห็นญาติ คนแก่ สูงอายุ เริ่มเจ็บ เริ่มป่วย เป็นนู่นนี่ จากเบา ไปหนัก

ตอนหนุ่มสาวเครียดเรื่องทำงานหาเงินแล้ว ตอนแก่ต้องมาครียดเรื่องสุขภาพอีก

ความสำเร็จไม่ใช่ทุกสิ่ง
แต่ความเกลียดคร้านก็ไม่ใช่เช่นกัน
เงินทองไม่ใช่คำตอบ
แต่ปล่อยให้ตัวเองอดอยากก็ไม่ใช่เช่นกัน

จะกินอาหารดี คลีนแค่ไหน
ออกกำลังกายหนักอย่างไร
ใจไม่สบาย ท้ายสุดกายก็ป่วย

อย่าหาว่าอะไรดีกว่า
หาว่าอะไรพอดี
พอกับใจ
พอประมาณ
พอเพียง

ถึงทุกวันนี้ในโซเชี่ยล
ในทีวี เฟสบุค หรือคนที่สถาปนาตัวเองเป็นโค้ช
จะหล่อหลอมคุณด้วยภาพ

แต่งตัวโก้ อยู่ในงานใหญ่ สวย แซ่บ
รถหรู มีคู่เก๋ๆ งานแต่งอลัง กระเป๋าแพง
มีชื่อเสียง สาวตรึม หนุ่มตอม
หน้าใส อกโต ต้องโชว์ทูพีช ฯลฯ

หรืออะไรก็แล้วแต่ แล้วหลอกคุณว่านี่คือชีวิตในฝัน
นี่คือชีวิตที่ทุกคนอิจฉา นี่คือความสำเร็จ และนี่คือความสุข

มันไม่จริงนะ.....

เพราะเรื่องจริงคือ
ความสุข = ความสำเร็จ

ความสุขที่แท้จริงคือ ไม่ทุกข์

ไม่มีหนี้ที่จ่ายไม่ไหว ไม่มีหนี้ที่เกิดจากความฟุ่มเฟือยเกินตัว หนี้ที่ไม่ใช่การลงทุน ตัวเรา พ่อ แม่ ไม่เจ็บป่วย สามีเอาใจใส่ มีเวลาให้ ไม่นอกใจ ภรรยาน่ารัก อ่อนโยน ดูแลกันละกัน ลูกเป็นเด็กดีร่างเริง กตัญญู มีงานที่รัก ทำแล้วสนุก มีประโยชน์ ได้สตางค์ ไม่เครียดจนเกินไป และยังมีเวลาไปออกกำลังบ้าง ทานข้าว ท่องเที่ยวกับครอบครัวบ้าง

ความสุขที่ใจ เป็นตัวเองได้ ไม่เดือนร้อนคนอื่น ไม่ต้องพยายามทำอะไรเพื่อมีตัวตน เพื่อให้คนยอมรับ ไม่ต้องพยายามสวย รวย หล่อ หรือมี เพื่อให้คนอื่นชื่นชม แค่อย่าไปเสียมารยาท หรือเบียดเบียนใครก็พอ.....

ถ้าทำได้ แค่นี้ คุณก็จะไม่เครียด สุขภาพดี ไม่บ้าเสียก่อน ไม่เสี่ยงมะเร็ง เบาหวาน ความดัน และอื่นๆอีกมากมาย

ไม่รู้ใครเริ่มต้นคำว่า
"ชีวิตต้องแข่งขัน"
แข่งกันจนเป็นบ้า ล้มระเนระนาด
เสียธุรกิจ เสียสุขภาพ เสียครอบครัว

จริงๆ
"ชีวิตควรแบ่งปัน"

อย่าเตรียมแค่เงินเกษียณ ควรเตรียมใจเกษียณเสียแต่ตอนนี้ จะได้มีบั้นปลายที่สงบ สุข😘😘




SHARE

Comments