ถ้าขอพรวันเกิดได้ 1 ข้อ คุณจะขอให้ตัวเองมีอะไร
"ขอให้รวยๆ หล่อๆ มีแฟนสวยๆ เจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และขอให้มีความสุข"

ผมได้ยินคำอวยพรวันเกิดแบบนี้บ่อยๆ แถมยิ่งโตขึ้นคำอวยพรประเภท "ขอให้ประสบความสำเร็จนะ" ยิ่งดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ  คงเพราะผมได้ก้าวข้ามเส้นวัยเด็กและวัยรุ่นมาเต็มตัวแล้ว ต่อไปนี้คือวัยทำงาน วัยที่ความสำเร็จคือจุดหมาย และความร่ำรวยเป็นสิ่งจำเป็นถ้าอยากมีชีวิตสุขสบาย

จำกันได้มั้ยครับว่าตอนเด็กๆ เราได้รับคำอวยพรว่ายังไงกัน

เท่าที่จำได้ ผู้ใหญ่มักจะบอกให้เราโตไปเป็นเด็กดี เด็กดีของพ่อแม่ เด็กดีของคุณครู เด็กดีของเพื่อนๆ และก็ให้เป็นเด็กฉลาด แทบจะไม่มีใครอวยพรขอให้ "มีความสุข" เพราะเด็กมันมีความสุขอยู่แล้วโดยไม่ต้องได้รับพรจากใคร

พอเป็นวัยรุ่นเราจะได้รับพรให้เรียนเก่งๆ ให้สอบเข้ามหา'ลัยดีๆ ได้ ให้จบไปมีงานดีๆ ทำ อนาคตรุ่งๆ ถ้าเพื่อนอวยพรให้กันมันก็จะขอให้มีแฟนสวยๆ ให้กินเหล้าน้อยลง และให้สอบไฟนอลผ่าน ดูเหมือนตอนเป็นวัยรุ่นเราจะต้องการพรที่ช่วยเพิ่มความมั่นใจให้อนาคตอันคาดเดาไม่ได้ที่กำลังจะมาถึง

มีคนถามผมว่าถ้าขอพรได้หนึ่งอย่างผมจะขออะไร

พอได้ยินคำถามนี้ผมจะคิดทันทีว่าชีวิตตอนนี้ผมขาดอะไร อยากได้อะไร แล้วจะขอให้มีสิ่งนั้นในชีวิต

ก่อนหน้านี้ผมเคยขอให้มีแฟน เคยขอให้ได้เข้ามหา'ลัยที่ต้องการ ขอให้ได้งานดีๆ ทำ ขอให้ได้ไปต่างประเทศ แต่วันนี้พอได้ยินคำถามนี้อีกรอบ ผมแปลกใจที่เห็นว่าตัวเองมักจะขอแต่สิ่งที่ขาด

25 ปีผ่านมา ผมขอพรมา 25 อย่าง สมหวังบ้างไม่สมหวังบ้าง แต่ที่แน่ๆ คือผมยังรู้สึกขาดอยู่เหมือนเดิม

เมื่อเช้าผมอวยพรวันเกิดให้แฟน ผมขอให้แฟนมีความสุข นอกนั้นไม่ได้อวยพรอะไรเพิ่มเพราะรู้สึกว่าความสุขเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเธอ ผมบอกเธอด้วยว่าวันนี้ครอบครัวผมจะเป่าเค้กให้ เธอเล่าให้ฟังตอนขับรถว่าเธอไม่ได้เป่าเค้กวันเกิดมาตั้งแต่ 10 ขวบแล้ว อย่าว่าแต่เป่าเค้กเลย แค่นั่งกินข้าวกันทั้งครอบครัวยังแทบจะนับครั้งได้

ฟังแล้วผมตกใจ เพราะผมโตมากับครอบครัวที่อยู่กันพร้อมหน้า ไม่มีสักปีที่ไม่ได้ปิดไฟถ่ายรูปเป่าเค้ก เอาแค่ปีไหนได้เค้กก้อนเล็กรสไม่อร่อยผมก็งอนตุ๊บป่องหาว่าพ่อกับแม่รักผมน้อยลงแล้ว

ขณะที่ผมนั่งแปลกใจว่าคุณแฟนเธอโตมายังไง เธอเองก็แปลกใจเหมือนกันว่าผมโตมาเพียบพร้อมขนาดนี้แต่ทำไมกลับรู้สึกไม่พอใจชีวิตตัวเองอยู่บ่อยๆ

คืนนี้ตอนเป่าเค้กกัน เราปิดไฟ จุดเทียน นั่งล้อมวงร้องเพลง...เพลงเดิมๆ ที่ผมร้องมา 25 ปี แต่วันนี้ผมร้องมันให้เธอ ในแสงเทียนผมดีใจที่เห็นเธอแฮปปี้ เธอมีวัยเด็กที่ต้องผ่านบททดสอบมากกว่าเด็กทั่วไป แต่เธอก็ผ่านมันมาได้ทุกครั้ง ไม่ใช่เพราะเธอเก่ง อึด หรือแกร่ง แต่เพราะเธอมีสายตาที่ดี

เธอเป่าเทียนสองครั้งแล้วเราก็หัวเราะกันใต้ไฟสลัว ผมกำลังจะลุกไปเปิดไฟ ต่อไปคือการตัดเค้กและอวยพรวันเกิดให้กัน

โมเมนท์นั้นผมคิดว่าครั้งนี้จะไม่อวยพรขอให้เธอได้มีในสิ่งที่ขาด

เพราะสิ่งต่างๆ ที่เรามี ไม่สำคัญเท่ากับสายตาดีๆ ที่มองเห็นว่าตัวเรามีอะไร
SHARE

Comments

pimpearlie
3 years ago
ขอให้ไม่มีสุนัขและแมวจรจัดค่ะ น่าสงสารมากๆ :)
Reply
Looksorn
3 years ago
: )*
Reply
GirlHappin
3 years ago
อ่านแล้วอบอุ่นง่ะ อย่างน้อยตอนนี้เธอก็โชคดีที่เจอคุณนะ 😊
Reply
May_Be_Need
3 years ago
ขอให้ปีหน้ายังได้อยู่อวยพรวันเกิดคนที่เรารัก

พออายุมากขึ้นคนรอบตัวก็ล้มหายตายจากไปมากขึ้น
Reply
pyniat
3 years ago
ประโยคสุดท้ายพีคมากครับ "เพราะสิ่งต่างๆ ที่เรามี ไม่สำคัญเท่ากับสายตาดีๆ ที่มองเห็นว่าตัวเรามีอะไร"
Reply