Day 24 - The Person That Gave Me My Favourite Memory
ถึง เธอ

พิมพ์ถึงเธอมาหลายรอบแล้วนะ แม้จะไม่มากรอบเท่าคนนั้น แต่ก็หลายรอบอยู่ดี

เราเจอหน้ากันไม่บ่อยนักหรอก แม้จะดูเหมือนว่าบ่อยในห้วงนี้ แต่จริง ๆ ถ้าเทียบกับเวลาที่ฉันใช้ในมหาวิทยาลัย ก็ไม่บ่อยอยู่ดีนั่นแหละ

ทำไมวันนี้ฉันถึงมึน ๆ งง ๆ ยังไงพิกล

เข้าเรื่องเลยดีกว่า...
เธอมีความทรงจำหรือช่วงเวลาที่ชอบบ้างมั้ย?ถามไปอย่างนั้นแหละ รู้ทั้งรู้ว่าเธอไม่มีโอกาสมาตอบ แต่ก็ยังอยากถามอยู่ดี

บางคนอาจยกให้ช่วงเวลาในวัยเด็กเป็นความทรงจำโปรด บางคนอาจจะยกให้สมัยเรียนมอปลาย โดยเฉพาะตอนมอหกเนี่ย น่าจะเป็นช่วงโปรดของหลาย ๆ คนเลยแหละ มันผกผัน แปรเปลี่ยน ไม่แน่นอน ในขณะเดียวกันก็มั่นคง ยั่งยืน ถาวรอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้สิ ฉันอาจจะคิดไปเองคนเดียวก็ได้ บางคนอาจบอกว่าตอนเรียนมหาลัยมันสุดยอดแล้ว ได้ทำอะไรที่อยากทำ เป็นคนอย่างที่อยากเป็น น่าจะสุดเหวี่ยงน่าดู

สำหรับฉัน ทุกช่วงของชีวิตมันน่าเก็บเอามาตั้งชื่อเรียกว่า ความทรงจำโปรด ทั้งนั้นแหละ แต่ถ้าโปรดสุดคงจะไม่พ้นช่วงที่มีสภาวะประกอบบังคับและกดดันให้เราคุยกัน

น่าแปลกล่ะสิ
น่าแปลกเป็นบ้าเลย

ก็ฉันไม่ค่อยชอบเริ่มบทสนทนากับใครก่อนหนิ มันรู้สึกแปลกทุกครั้งที่อยู่ ๆ ฉันเข้าไปคุยกับคนคนหนึ่งโดยที่ไม่มีเรื่องสลักสำคัญอะไร แปลกสำหรับฉัน ซึ่งทำให้คนอื่น(รวมถึงเธอ)ก็น่าจะแปลกใจกับนิสัยนี้ของฉันด้วย

ฉันเป็นอย่างนี้มานานแล้ว ดูเหมือนเพื่อน ๆ ก็จะรู้ดี จะสนิทแค่ไหน ถ้าไม่มีเรื่องที่อยากเล่าหรืออยากคุยด้วยจริง ๆ ฉันก็เงียบนะ...รึเปล่า?

เธอล่ะ?

ทุกครั้ง (ซึ่งจริง ๆ ก็นับครั้งได้) เธอเริ่มก่อนเสมอ เพราะฉันไม่มีคำถามอะไรในหัวจะไปชวนเธอคุยได้ บางครั้งฉันก็อยากเป็นคนขี้สงสัยบ้างจัง สงสัยเรื่องไร้สาระบ้างก็ได้ อยากมีวาทศิลป์ชวนคนอื่น(โดยเฉพาะเธอ)คุยแล้วไม่เบื่อบ้างจัง อยากนู่นอยากนี่ไปหมด แต่ก็ได้แค่อยาก

เธอล่ะ?

เธอเข้ามาคุยกับฉันเพราะปัจจัยบังคับและกดดัน มันเป็นหน้าที่ เป็นภาระงาน เป็นสิ่งจำเป็น หากไม่มีปัจจัยที่เป็นตัวแปรดังกล่าวแล้ว เธอยังอยากจะเริ่มบทสนทนากับฉันอยู่รึเปล่านะ?

น่าคิดจริง ๆ
ไม่สิ
ไม่น่าคิดจริง ๆ

ฉันคิดไปเองอีกแล้ว เพื่อนรักบอกว่าให้คิดเยอะ ๆ คิดให้ถี่ถ้วน เตรียมใจไว้บ้างก็ดี ฉันอืมไปทุกคำแนะนำแหละ แต่จะทำมั้ย คำตอบนั้นเธอก็น่าจะรู้ดี

ช่วงที่คุยกับฉันมีโอกาสเป็นช่วงโปรดบ้างรึเปล่า?

มีโอกาสอย่างที่ฉันให้โอกาสช่วงที่คุยกับเธอรึเปล่า?

ช่วงนั้นของฉันมันมา ๆ หาย ๆ น่ะ


มาบ่อย ๆ สิ
Jiramath
11 กรกฎาคม 2559 เวลา 19:36 น.
SHARE
Written in this book
30 Day Letter Challenge!
การเขียนบันทึกในรูปแบบของจดหมาย 30 วัน ถึง 30 คน
Writer
Jiramath
Albino Bird & Reader
Jiramath is not happy! Jiramath is not happy!

Comments