Day 21 - Someone I Judged By Their First Impression
ถึง เธอทั้งหลาย

ฉันก็เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ(?) เวลามีโอกาสได้พบปะกับคนที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก ฉันจะใช้ความรู้สึกและประสบการณ์ตัดสินพวกเขาจากภายนอก โดยพิจารณาองค์ประกอบคือ รูปร่าง หน้าตา บุคลิกภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งขณะพูดหรือแสดงท่าทางบางประการ

จริง ๆ การตัดสินคนในลักษณะนี้ไม่สามารถนำมาใช้ได้จริงเลย แต่มันเลี่ยงไม่ได้ มันเหมือนเป็นสิ่งเฉพาะและต้องทำสำหรับฉันไปแล้วเมื่อเจอกันครั้งแรก แม้บางครั้งฉันจะตัดสินถูก แต่ก็นั่นแหละ ส่วนมากยังคงผิดอยู่

ความจริงแล้ว ฉันเลือกตัดสินเฉพาะคนที่ฉันสนใจเท่านั้นแหละ

เธอทั้งหลายก็เป็นหลายคนในคนจำนวนนั้น
_ _ _
ฉันเคยคิดว่าเธอดัดจริต เวลาพูดต้องแสดงท่าทางและเปล่งน้ำเสียงเป็นสำเนียงเฉพาะตัว มันน่ารำคาญมากในช่วงแรก แต่พอมีโอกาสได้ทำความรู้จักกับเธอจริง ๆ ฉันก็ได้รู้ว่าเธอมีมุมอื่น ๆ ที่น่ารัก และทำให้ความดัดจริตนั้นเบาบางลงอย่างชัดเจน
_ _ _
ฉันเคยคิดว่าเธอหยิ่ง ชอบอยู่กับตัวเอง อย่างที่เขาเรียกกันว่าโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ไม่ยุ่งกับอะไรทั้งสิ้น ใครจะเป็นตายร้ายดีอะไรก็ช่างเขา ต่างคนต่างอยู่ แม้ทุกวันนี้จะยังรู้สึกว่าเธอมีโลกส่วนตัวสูงอยู่ แต่สิ่งอื่น ๆ ที่เคยคิดว่าเธอเป็น มันมลายไปจากหัวสมองของฉันหมดแล้ว เธอน่าค้นหา น่าสนใจ และแปลกใหม่สำหรับฉัน มันกลายเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่ทำให้ฉันติดตามความเคลื่อนไหวของเธอตลอดเวลา
_ _ _ _ _ _
ฉันเคยคิดว่าเธอไม่ชอบฉัน ชอบทำหน้ามุ่ยเหมือนไม่พอใจอะไรบางอย่างตลอดเวลา เดาใจไม่ถูกเลย แต่พอได้มีโอกาสใกล้ชิดกับเธอขึ้นมาอีกหน่อย ฉันก็รู้ว่าคิดผิดอีกแล้ว เธอขยันชะมัด ทำงานทุกอย่างไม่มีเกี่ยง แถมที่สำคัญยังคุยสนุกอีกด้วย เมื่อช่องว่างของความสัมพันธ์มันกระชับขึ้น ก็ดูเหมือนว่าอะไร ๆ ระหว่างเรามันก็ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
_ _ _ _
ฉันเคยคิดว่าเธอน่ากลัว เธอไม่ค่อยยิ้มเลย แถมยังชอบทำหน้าจริงจัง เครียดกับทุกเรื่อง หลายคนพูดว่าเธอใจร้อน อยากได้อะไรก็ต้องได้ แต่เธอมีเสน่ห์มากเลยนะ ยิ้มที่นาน ๆ จะปรากฏให้เห็น ทำให้ใจละลายได้เลย น่าแปลกที่เพียงแค่รอยยิ้มและขอบตาลึกย่นของเธอ จะทำให้เธอน่ารักขึ้นเป็นกองเลย

แหนะ! อย่ายิ้มอย่างนั้นสิ
เห้ย! อย่าหันมานะ
หน้าฉันต้องแดงอยู่แน่ ๆ เลย
เธอต้องรู้ว่าฉันเขินแน่ ๆ เลย


_ _ _ _ _
ฉันเคยคิดว่าเธอเป็นคนแบบนี้ แล้วเธอก็เป็นคนแบบนี้จริง ๆ คนอะไรจะสนใจเรื่องชาวบ้านได้ทุกเรื่อง ทำจริตกิริยาน่าหมั่นไส้ได้ถึงขนาดนี้ นี่มันยุคไหนแล้ว นี่มันชีวิตจริงนะ ไม่ใช่นิยายน้ำเน่าเรื่องบ้านทรายทอง ของ ก.สุรางคนางค์ หรือว่าเรื่องนางทาส ของวรรณสิริ เธอไม่รู้หรอว่าฉัน(และคนอื่น ๆ)รำคาญท่าทางและน้ำเสียงที่แสดงออกว่ารู้ของเธอขนาดไหน มันน่านัก พิมพ์แล้วขึ้น

น่าแปลกอีกแล้วที่แม้ฉันจะรู้ว่าตัดสินผิดบ่อย ๆ แต่ฉันก็ยังเลือกที่จะตัดสินพวกเธออยู่ดี ก็บอกแล้ว พวกเธอน่ะน่าสนใจและน่าศึกษา

เธอจะตัดสินฉันแบบที่ฉันทำกับเธอมั้ยนะ?

ด้วยใจจริง
Jiramath
8 กรกฎาคม 2559 เวลา 20:22 น.
SHARE
Written in this book
30 Day Letter Challenge!
การเขียนบันทึกในรูปแบบของจดหมาย 30 วัน ถึง 30 คน
Writer
Jiramath
Albino Bird & Reader
Jiramath is not happy! Jiramath is not happy!

Comments

Everlasting
3 years ago
เขิลเลยค่าาา เธอคงน่ารักมากๆ เลย 😍
Reply