ทดลองครั้งที่ 10 : คนที่คุณไม่(เคย)รู้ว่าใคร
 
ตั้งแต่อายุย่างเข้า 14
.
 วัยที่หัวใจเริ่มสั่นไหวเพราะใครบางคนได้ 
ผมเคยเชื่อมาตลอดว่าคนเราเวลามีความรัก 
ควรจะเป็นตัวของตัวเอง
ไม่ฝืนตัวเองเป็นใครอีกคนที่เราไม่ได้เป็น 
เพื่อให้ตรงใจของอีกฝ่าย
.
10 ปี ผ่านไป
หลังจากผ่านประสบการณ์การเป็นผู้เล่น
ในหลายๆตำแหน่งในสนามความรู้สึกนี้ 
เริ่มทำให้ความเชื่อมั่นที่สั่งสมมา
ตั้งแต่สมัยยังเป็นผู้เล่นหน้าใหม่สั่นคลอน

ผมยังยืนยันคำเดิม
ว่าเราควรจะเป็นตัวของตัวของตัวเอง 
แต่ในขณะเดียวกันเราก็ไม่ควรยึดมั่น
กับความเป็นตัวของตัวเองนั้นด้วย

ช่วงเวลา 5 ปี ที่ผ่านมา 
ผมได้พบชายเงียบขรึมคนหนึ่ง 
ที่นอนแอ้งแม้งอยู่ก้นหลุมอย่างเต็มใจ 
คอยฟังเรื่องเล่าและเสียงบ่นงึมงำ 
ของเธอ..ผู้หญิงน่ารัก
ที่ไม่ต้องออกแรงแม้แต่เพียงนิด
เพื่อให้ชายเงียบขรึมคนนั้นขุดหลุม
และยินยอมพร้อมใจนอนอยู่ก้นหลุมนั่น
ตลอดระยะเวลาที่รู้จักกัน

 6 เดือน ผ่านไป
ผมไม่พบชายหนุ่มเงียบขรึมที่ก้นหลุมอีกแล้ว
.
 แต่ดันมีไอ้หนุ่มมาดกวนชวนถีบ
มานั่งเสนอหน้าอยู่ตรงปากหลุมแทน 
เจ้าหนุ่มบอกผมว่า เขากำลังตัดสินใจอยู่
ว่าจะกระโดดลงไปในหลุมดีหรือไม่ 
ผมได้แต่สอบถามเขาด้วยความเป็นห่วง
ถึงที่มาที่ไปของเจ้าของหลุม 
เจ้าหนุ่มตอบหน้าตาระรื่นว่าเป็นพี่สาวคนสวย 
ที่อายุอานามปาเข้าไปเลขสามแล้ว แต่ยังเผ็ดอยู่
.
ผมได้แต่ร้องโอ้ในใจ 

ในขณะเดียวกันก็ต้องทนฟังไอ้หนุ่มมาดกวนนั่น
ต่อล้อต่อเถียง หยอดมุกห่วยๆใส่พี่สาวคนสวยเจ้าของหลุม
ไปพร้อมๆกับที่ผมแอบเห็นขาของเขา
เริ่มขยับหย่อนลงไปในหลุมนั่นทีละเล็กทีละน้อย

ใจจริงผมอยากจะเดินจากมา
กล่าวลาแถมคำอวยพรให้เจ้าหนุ่มนั่นโชคดี 
เขาดูมีความสุขดีกับการกำลังจะตกลงไปในหลุมรัก 
ผมเกือบจะทำสำเร็จ หากเจ้าหนุ่มนั่น 
ไม่ได้หน้าตาเหมือนผม รวมไปถึงคุณพี่คนเงียบขรึม
ที่เคยนอนแอ้งแม้งอยู่ในหลุมอย่างกับแกะ!
 
ผมเคยถามตัวเองหลายครั้งว่าความรักให้อะไร
นอกจากความรักและความเจ็บปวด
ถึงแม้ตอนนี้ผมจะยังสำรวจจักรวาลความรู้สึกนี้
ออกไปได้ไม่ไกลจากจุดเดิมนัก
แต่จากระยะเวลาหลายขวบปี
ที่ได้ลองออกเดินทางสำรวจ
อย่างน้อยตอนนี้ผมได้ค้นพบอะไรเพิ่มอีกอย่าง
.
ขอบคุณความรัก 
ที่ได้ให้โอกาสผม
ได้พบกับใครอีกคน...คนที่ไม่เคยคิดว่าจะมีอยู่ในตัวเรา :3



SHARE
Writer
Readthemanualstupid
anonymous koala
All we need is sleep. zZ

Comments