Day 18 - The Person That I Wish I Could Be
ถึง ฉัน

ตอนที่พิมพ์ ฉันยังงงอยู่เลยว่าจะเรียก ฉัน ที่ฉันกำลังจะพิมพ์ถึงนี้ด้วยสรรพนามอะไร พอคิด ๆ ไปแล้ว ฉันก็เลยเสนอให้ฉันเรียก ฉัน ว่า เธอ ละกัน

แล้วทำไมฉันต้องพิมพ์ถึงเธอด้วยล่ะ?
คำตอบง่ายจะตาย ฉันอยากเป็นเธอไง

เธอเป็นคนประหลาดอยู่พอสมควร คนบ้าอะไรอยู่ว่าง ๆ ก็บ่นว่าว่างเกินไป อยู่แบบยุ่ง ๆ ก็รู้สึกว่าควรจะมีเวลาว่างให้บ้างเพื่ออ่านหนังสือหรือคิดอะไรอย่างอื่น แต่พอมีเวลาคิดว่าง ๆ เธอกลับคิดมากเกินไป คิดฟุ้งเฟ้อเพ้อฝันในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ นี่แหละเธอ

เธอยังเรื่องมากในทุก ๆ เรื่องอีกต่างหาก ขี้รำคาญมากอีกด้วย นี่มันเป็นนิสัยของเธอที่ค่อนข้างน่าเบื่อรู้มั้ย แต่ฉันก็ไม่ได้รำคาญอะไรหรอกนะ ในเมื่อมันเป็นสิ่งประกอบสร้างเธอให้มีอัตลักษณ์อยู่ทุกวันนี้ มันทำให้เธอแตกต่างจากคนที่คนอื่นคาดหวังให้เธอเป็น มันทำให้เธอเป็นเธอ

ฉันไม่รู้หรอกว่า จริง ๆ แล้ว เธอจะคิดเหมือนฉันมั้ย เธอคงไม่คิดว่าเรื่องพวกนี้เป็นสิ่งดีที่เธอต้องการหรอก ขจัดมันทิ้งไปเสียก็ดี

น่าเบื่อจริง ๆ การพิมพ์อะไรบางอย่างถึงเธอเนี่ย ฉันต้องมาคอยตรวจทานทุกย่อหน้าว่าพิมพ์ตรงไหนผิดรึเปล่า หูตาเธอไวเป็นบ้า ฉันกลัว

ไม่มีอะไรจะพิมพ์แล้ว
คิดไม่ออก

สวัสดี
Jiramath
5 กรกฎาคม 2559 เวลา 19:47 น.
SHARE
Written in this book
30 Day Letter Challenge!
การเขียนบันทึกในรูปแบบของจดหมาย 30 วัน ถึง 30 คน
Writer
Jiramath
Albino Bird & Reader
Jiramath is not happy! Jiramath is not happy!

Comments