ฉันชื่อ.. "ความรัก"
เคยคิดนะ! แค่ยังไม่กล้าลงมือทำ
เมื่อ "จิตสำนึก" เริ่มเข้ามา..
มันก็ไม่ใช่ทั้งหมดของทุกอย่าง
แค่ความจริงของทุกเรื่อง
อาจไม่ใช่ความถูกต้องของทั้งหมด!

ครั้งหนึ่ง เคยคิดจะแก้แค้นใครสักคน
โดยการที่ใช้ใครอีกคนที่สนิดเป็นเครื่องมือ
โดยคิดวางแผนไว้เป็นขั้นตอนไว้อย่างดี
รอเพียงเวลาที่เหมาะสมในการปฏิบัติการเอง
แต่ด้วยกับการที่มีหัวใจเป็นเพียงก้อนเนื้อ
ซึ่งเป็นธรรมดาที่มันจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ
ย่อมขึ้นอยู่กับวัตถุที่เข้ามากระทบต่อหัวใจ

แต่แล้ว.. เมื่อเวลาที่รอคอยนั้นได้เดินทางมาถึง
และเมื่อการรอคอยที่แสนยาวนานได้สิ้นสุดลง
มันก็ทำให้กลับกลายเป็นอีกเรื่องหนึ่งไปทันที
ก็ย่อมไม่มีอะไรที่แน่นอนบนโลกกลมๆ ใบนี้
เมื่อสิ่งที่ถูกเรียกว่า.. "จิตสำนึก" ได้มาสะกิดสติปัญญา..

"สติ" ก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้งหนึ่ง
และทำให้นึกถึงเหตุและผลมากขึ้น
สิ่งที่จะได้รับและสิ่งที่จะต้องเสียนั้นมันคุมค่ากันหรือไหม

ไม่รู้จะเรียกว่าเกิดจากจิตที่สำนึกได้ไหม
เมื่อทุกอย่างที่ผมได้วางแผนเอาไว้
ต้องมาพังทลายเที่ยงเธอผิดเพียงแค่คิดว่าถ้าเขื่อนที่ทำในวันนี้ย้อนกลับมาทำไรสักวันหนึ่งของวันข้างหน้ามันก็คงจะไม่มีการทรัพย์สิน จบสิ้น เลยคิดจะยุติแผนการทั้งหมดที่ว่างเอาไว้และที่สำคัญรู้ว่าว่าคนผิดตกเป็นเครื่องมือในแผนการไหลทางนี้เขาจะเสียใจและไม่มีวันให้อภัย

และมีสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นอีก นอกจากเรื่องผลที่จะตามมาทีหลังแล้ว นั่นคือการที่ได้หลงรักเธอเข้าให้แล้ว
และความรักที่เกิดขึ้นนั้นได้เกิดขึ้นหลังจากที่ผมได้ยุติแผนการทั้งหมด


  "ความรัก" สร้างโลกให้สวยงาม..            หากนิยามความรักให้อยู่ในกรอบ       ย่อมสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง

"ฉันชื่อ.. ความรัก"
By: แสงมุมมืด
|บันทึกเรื่องราว ในชื่อเธอ
๐๓๐๖๑๖๒๑๔๒


SHARE
Writer
SaengHD
psychologists
เล่าเรื่องราวด้วยรูปภาพ บันทึกผ่านอักษรเป็นกวีแสงมุมมืด.. "มิใช่นักเขียน แค่นักเล่าเรื่องผ่านอักษร"

Comments