..ต้นไม้แห่งรัก..
เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยอ่านบทความต้นไม้กับก้อนเฆม.. ต้นไม้ผู้เฝ้ารอน้ำจากก้อนเฆมเพื่อมารดให้ชุ่มฉ่ำ แต่เฆมน้อยก็พร่ำเพียรปฎิเสธ ว่าเค้ายังไม่สามารถผลิตน้ำได้เพียงพอ จนกระทั่งวันนึงก้อนเฆมสามารถรดน้ำให้กับต้นไม้ได้ แต่ทว่า... ต้นไม้ต้นนั้นกลับรอไม่ไหว และได้เหี่ยวเฉาแห้งตายก่อนที่เฆมน้อยจะกลับมา.... 
  ต้นไม้ก็เปรียบเสมือนความรัก.. หากคุณรักใคร ก็ควรเริ่มดูแลเค้า ใส่ใจเขา ให้ความสำคัญกับเขาให้เหมือนคำพูดที่คุณได้กล่าวออกไป... แต่หากคุณยังไม่ร้อมจะดูแลใคร ก็ไม่ควรให้ความหวัง หรือหาต้นไม้มาปลูก.. แล้วทอดทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ เมื่อนึกได้ ก็กลับมาดูแลรดน้ำใส่ปุ๋ย พรวนดินสักครั้ง แล้วหากว่าวันหนึ่งคุณลืมว่ามีต้นไม้ต้นนี้อยู่ มันคงเฉา, และตายไปในที่สุด... 
ใส่ใจดูแลคนที่คุณรัก ให้เหมือนวันแรกที่คุณบอกรักเขา... ก่อนที่คุณจะไม่มีโอกาสได้ดูแลเขาตลอดไป... 
SHARE
Written in this book
My Stories

Comments