วันนี้ #24

เปิดดู on this day ของ facebook
รู้ดีว่าวันนี้คือวันอะไร
ไม่ต้องเปิดดูก็รู้ดี
และยังจำทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้
วันนี้เมื่อ 2 ปีที่แล้ว..."เลิกกันนะ" (ส่งข้อความทางมือถือ)

...
ไม่มีข้อความตอบรับใดใดจากเลขหมายปลายทาง
ทั้งที่ปกติแล้ว เขายังไม่นอน ฉันรู้ดี

ฉันยังจำความรู้สึกที่ร้องไห้ฟูมฟายได้ดี
มันเป็นคืนที่ช่างยาวนานเหลือเกิน

ในใจตอนนั้นคิดว่า
เราจะทำอะไรต่อจากนี้วะมันเป็นความรู้สึกที่ว่างเปล่าจากที่ทุกๆวันตื่นมาจะเห็นข้อความในแชทบ๊อกซ์
หรือไม่ก็จะพิมพ์ส่งไป
แม้ว่าคู่เราจะไม่เหมือนคู่อื่นที่เค้าคุยโทรศัพท์กัน บางคนอาจจะแทบตลอดเวลาด้วยซ้ำ ไม่เคยได้ออกไปไหนมาไหนด้วยกันเลย 
ได้แต่คุยกันทางแชทและเห็นหน้ากันที่ ร.ร.ทุกวัน
มีเพียงบทสนทนาสั้นๆที่ทักทายกัน
แม้เพียงแค่นั้น 

ตอนนั้นเราก็ยังรู้สึกได้ว่าเรายังมีเธอ.

ถ้าเรางอแงกับใครไม่ได้ เราก็มางอแงกับเธอได้
เรื่องบางเรื่องที่เราบอกเพื่อนสนิทไม่ได้ เราก็บอกเธอได้ เราโคตรคิดถึงตอนนั้นเลยว่ะ
แม้มันจะเป็นเวลาเพียงสั้นๆแค่10เดือนที่เรามีกัน แต่เราก็มีความสุขนะ

มีใครคนนึงเคยบอกไว้ว่า
เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วมักดีเสมอคงจะจริงเนอะ
บางทีถ้าเรายังมีกันไปเรื่อยๆถึงตอนนี้
การที่เราได้รู้จักกันมากขึ้น มันอาจจะทำให้อะไรๆแย่ลงไปก็ได้
ตอนนี้เราจบกันไปแบบเงียบๆก็ดีแล้วล่ะ

สุดท้าย... 
ฝากถึงเธอ
ขอบคุณที่เข้ามา ขอโทษที่ทำร้ายจิตใจ ยังจำแชทสุดท้ายที่เราส่งไปได้มั้ย อภัยให้เราด้วย ไหนๆก็จะใกล้อีดอีกปีแล้วเนอะ :) และสุดท้าย.. เรารู้ว่าเธอก็รู้ตัวเองแหละว่าเธอยังคงปฏิบัติบางอย่างผิดอยู่ อยากให้นึกถึงอัลลอฮฺให้มาก ในเดือนรอมฎอนนี้อย่าลืมที่จะขออภัยโทษกับอัลลอฮฺ และอย่าลืมดุอาให้ตัวเธอเองเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อพระองค์นะ  อย่าโกรธเพื่อนๆที่มาเตือนเธอ คนที่เค้าเข้ามาเตือน เพราะเค้ารัก เค้าจึงตักเตือน และจงนึกถึงความตายให้มาก ชีวิตนี้ไม่ใช่ของเรา ถ้าจะใช้ให้เต็มที่ก็จงใช้ในหนทางของผู้สร้างเรา มันดีจริงๆ เชื่อเราสิ อินชาอัลลอฮฺ ขอให้เธอเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับทางนำจากพระองค์ (ซ.บ.) อามีน
SHARE
Writer
half_past_sick
traveller
จงขอบคุณทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา 🍁

Comments