บี หญิงสาวผู้ไร้สุนทรียะในความรัก
ทีแรกว่าจะเขียนเรื่องราวของชายหนุ่มคนหนึ่ง แต่พักไว้ก่อน วันนี้อยากเขียนเรื่องราวของหญิงสาวดูบ้าง
.
บี หญิงสาวอายุ 21 ปี เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เราเคยทะเลาะกันครั้งหนึ่ง และเราก็ดีกัน สนิทกันจนถึงทุกวันนี้ บีเป็นคนหนึ่งที่รู้เรื่องของเราทุกเรื่อง ถ้าให้จัดอันดับคนที่กำความลับของเราเอาไว้เยอะที่สุด เราคงให้บีติด 1 ใน 3 แน่ๆ เรากับบีตอนนี้เรียนอยู่คนละที่ เจอกันนานๆครั้งตอนปิดเทอม ในสายตาเรา บีเป็นผู้หญิงที่เก่งมากคนหนึ่งในเรื่องของศิลปะ ในเด็กรุ่นเดียวกัน ถ้าถามว่าใครคือคนที่มีฝีมือแล้วเรายอมรับ บอกได้เลยว่าตอนนี้มีแค่บีคนเดียว

บีเป็นคนมีความฝัน และทุ่มเทให้กับงานศิลปะ เราคุยกันเรื่องงาน และ ศิลปะ บ่อยกว่าคุยกันว่าวันนี้เราไปกินข้าวที่ไหนกันดี เท่าที่รู้จักบีมา บีมีไม่เคยมีความรักจริงจัง ครั้งหนึ่งเคยถามว่า มึงมีแฟนมาแล้วกี่คน และคำตอบที่ได้มาคือ กูไม่นับเป็นแฟนได้เลยสักคน

บีรู้จักผู้ชายทุกคนที่เข้ามาในชีวิตเรา บีให้คำปรึกษาและรับฟังเราเสมอ แน่นอนเรารู้ว่าบีเบื่อ และบางครั้งบีก็ไม่เข้าใจความรู้สึกที่มีทั้งหมด แต่บีไม่เคยทิ้งเราไว้คนเดียวเลยสักครั้ง จนกระทั่งความรักครั้งล่าสุดของเรา เป็นความรักครั้งแรกที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา และมันจบลง บีรู้เรื่องทุกอย่าง รู้สาเหตุ รู้เหตุผล รู้เหตุการณ์ และรู้จักเขา ช่วงนี้เราคุยกับบีบ่อยเป็นพิเศษ เราไปอยู่กับบี และไปไหนมาไหนกับบี เพื่อให้เราดีขึ้น และมันได้ผล

.
"ที่มึงออกแบบการ์ดให้พี่ชายกูอะ จำได้ม่ะ พี่เขาให้มาชวนมึงไปงานด้วย"
"เออ ไปดิ กูอยากไปงานแต่งงานมานานแล้ว"
"มึงเคยคิดถึงงานแต่งงานตัวเองไหมวะบี"
". . . ไม่เคยหวะ มึงเคยอ่อ"
"กูเคยพูดถึงงานแต่งงานของตัวเอง 2-3 ครั้งในชีวิตนะ"
"ยังไงวะ"
"ครั้งนึง กูอยู่ในห้อง ตอนนั้นดูอะไรสักอย่างในคอมกับเขาอะ แล้วกูก็บอกว่ากูอยากแต่งงานที่แกลอรี่ ซีสเคป ที่เชียงใหม่ กูบอกว่ากูจะให้ทุกวงที่กูซี้มาเล่นที่งานแต่งกู แล้วก็กูไม่อยากใส่ชุดสีขาวพะรุงพะรังเป็นชุดเจ้าสาว อยากใส่สูทเท่ๆ แล้วเขาก็บอกกูว่า ทำไมกูถึงไม่ชวนเขาเป็นเจ้าบ่าว"
"เออ กูเข้าใจ แต่กูไม่มีภาพงานแต่งงานของกูในหัวเลยสักนิดเดียว และกูไม่เห็นภาพตัวเองมีความสุขกับการแต่งงานด้วย"
"อย่างกูอ่ะ ตอนนี้ภาพงานแต่งงานในหัวกูมันตัดไปตัดมาเร็วมาก เลือนๆด้วย เหมือนทีเซอร์หนังอ่ะ ที่ชัดก็คือ กูยังคงเห็นเจ้าบ่าวเป็นหน้าเขายิ้มอยู่เลย ทั้งๆที่ไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว"
"ของกูไม่มีเลยหวะ. . .ก็มีนะ เป็นภาพในหนังสมัยก่อนอ่ะ ทำไมวะ กูไม่เห็นเข้าใจความรู้สึกอะไรแบบนั้นเลย"
"เหตุผลของการไปทะเลของมึงคืออะไรบี"
". . .เที่ยวสิวะ สนุกๆ ดูทะเล ดูฝรั่ง"
"แล้วมึงไปทะเลกับใครมาบ้างวะในชีวิตนี้"
"ที่บ้าน เพื่อน ผู้ชายก็มี"
"ไหนสนุกสุด"
"เพื่อนสิวะ"
"มึงรู้ปะ เหตุผลของการมาทะเลของกูเปลี่ยนไปเมื่อได้พบกับเขา เหตุผลของการมาทะเลของกูเหมือนกับเหตุผลของการไปเดินเรื่อยเปื่อยในที่ต่างๆ อยู่ในห้องดูหนังผ่านคอมพิวเตอร์ ต้มมาม่ากิน หรือดูดบุหรี่"
"กูไม่เข้าใจอ่ะ"
"เหตุผลคือ เขา ไง"
"กูก็ไม่เข้าใจอยู่ดีหวะเม"
"กูไปทะเลก็เพราะเขาไปด้วย กูไปเดินเรื่อยเปื่อยก็เพราะเขาไปด้วย กูอยู่ห้องดูหนังในคอมก็เพราะเขาดูด้วย กูต้มมาม่ากินกับเขา กูดูดบุหรี่กับเขา เพราะกูอยากมีความทรงจำร่วมกับเขา"
"กูไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนั้นเลยหวะ"
"กูเคยไปทะเล ทะเลสวยมาก กูเห็นท้องฟ้าสีชมพู แล้วกูก็ชี้ให้เขาดู เขามองแล้วก็ยิ้มตาม รอยยิ้มของเขาทำให้กูรู้ว่า สิ่งที่กูเห็นเป็นของจริง ท้องฟ้าและน้ำทะเลวันนี้มันสวยงามจริงๆ มันต่างจากที่เราถ่ายรูปแล้วอัพลงแล้วให้เพื่อนในเฟสบุ๊คเป็นพยานว่ามันสวยนะ คนละความรู้สึกเลย"
". . .มึงกำลังทำให้กูเหงานะ"
"มึงเคยมีความรู้สึกแบบนี้ไหม อย่างกู กูเดินอยู่ในซุปเปอร์มาร์เก็ตแล้วเห็นมาม่าชีส กูก็ซื้อเอาไว้ เห็นโกโก้ครั้น กูก็ซื้อเอาไว้ เห็นเลย์สีเหลือง กูก็ซื้อเอาไว้ เผื่อเขาจะกลับมากิน"
". . . ไม่เคยหวะ"
"เวลากูเห็นอะไรเป็นน้องมะม่วง กูก็จะเซฟเอาไว้ ตามไปดู ถ้ามันไม่เกินกำลัง กูก็ยังซื้อเอาไว้ เผื่อว่าเขาจะอยากได้"
". . .กูเคยแค่ เห็นนี่แล้วนึกถึงเพื่อน แต่ไม่ถึงขั้นถ่ายส่งให้ดู หรือซื้อเก็บไว้ให้"
"มันไม่เหมือนกันไง มึงเคยเห็นสถานที่หรืองานคอนเสิร์ตอะไรที่มึงคิดว่าจะต้องไปกับคนๆนี้ให้ได้แน่ๆปะ"
"ก็ไม่ ปกติกูเอาตัวกูอยากไป"
"นั่นแหล่ะ กูว่ามึงน่าจะเป็นผู้หญิงที่ขาดสุนทรียะในความรักนะ"
"จริงๆกูมีความรักนะ"
"ทุกคนมีความรักอยู่แล้วบี"
"แล้วยังไงต่อดีวะ"
.
บีร้องไห้ออกมา ไม่ใช่เพราะบทสนทนาระหว่างเรานี้หรอก แต่เป็นความรักครั้งที่ผ่านมาของบี บีบอกว่าไม่อยากนึกถึง ไม่อยากพูดถึง ไม่อยากเล่าให้ใครฟัง แต่ก็ยังคงอยู่ในหัวเสมอ บีตัดสินใจพูดเรื่องความรักและความสัมพันธ์กับเรา ซึ่งบีพูดเรื่องแบบนี้กับเรานับครั้งได้ ครั้งนี้ บีร้องไห้ให้กับความรัก ผู้หญิงที่เราเพิ่งบอกว่าเธอขาดสุนทรียะในความรัก กำลังเสียน้ำตาให้กับสิ่งที่เธอขาด
.
"ถ้าพรุ่งนี้มึงตาย หรือโลกแตก มึงจะไปหาเขาเปล่าวะเม"
"ไม่หวะ กูจะไปปล้น เอาเงินบินไปหาอเล็กเทิร์นเนอร์"
"อิห่า"

SHARE
Writer
_MAYSAH_
moon
เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง.

Comments

Memayury
1 year ago
ประทับใจ
Reply
Violetto_
1 year ago
ฮ่าๆ ชอบบบอ่ะ

Reply
BarBie
6 months ago
ชอบ
Reply