เวลาที่มันไม่รู้สึกอะไร มันก็ไม่รู้สึกอะไรเลยจริงๆ
เวลาที่มันไม่รู้สึกอะไร มันก็ไม่อะไรจริงๆ มองย้อนกลับไปตอนจะเป็นจะตาย เพราะโดนใครสักคนทำร้าย พยายามรั้งและยื้อขนาดไหน เขาก็ไม่เห็นความสำคัญ

นั่นเป็นเพราะเราไม่ให้เกียรติตัวเอง ไม่รักตัวเองต่างหาก 
ยอมให้เขาหลอกและทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เราต่างหากล่ะที่ "ไม่ยอมจบ" เฝ้าตามดูเขาตลอดเวลา เพียงเพื่อที่จะได้รู้ความเคลื่อนไหวของเขา เราต่างหากล่ะ ที่โดดเข้าไปหา เวลาเขามีปัญหา แต่ต้องเจอเขาพาคนใหม่อีกคนมา เหมือนเราหยิบมีดมาเสียบตัวเอง ย้ำที่แผลเก่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่เวลามันไม่รู้สึก  ทำไมมันก็หมดไปเสียดื้อๆ ทั้งๆที่ฉันกับเธอก็คุยกันแทบทุกวัน แต่ทำไมตอนนี้ฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลย 

ชิน...หรือ...หมด
SHARE
Written in this book
ความรู้สึก
Writer
Emotic
nothing
It's ME

Comments