"หลุมดำ"
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงแล้วสินะ....
วันที่ตัวฉันได้โดน"หลุมดำ"นั่นดูดเข้าไป..
  ฉันคิดไว้แล้วล่ะ ว่าในซักวันเธอต้องหาฉันเจอ ถึงจักรวาลนี้มันจะกว้างใหญ่ เธอก็หาฉันเจอ... เธอไม่ได้ฉุดดึงฉันเข้าไป เธอแค่ทำตัวแทรกซึม เธอแค่อยู่ใกล้ๆฉัน แล้วเธอก็ใช้แรงโน้มถ่วงมหาศาลของเธอ ค่อยๆดึงรั้งฉันจมลงไปในความมืดและความว่างเปล่านั่น...
   สิ่งที่ฉันกลัวเธอมากที่สุดคืออะไรรู้ไหมหลุมดำ 
ฉันกลัวความไม่มีอะไรเลยของเธอไง
ไม่มีทั้งความรัก ไม่มีทั้งความรู้สึก ไม่มีทั้งความผูกพัน แม้กระทั่งความเศร้า เอ..หรือมันจะดีนะที่เธอไม่มีความเศร้า...
ไม่หรอก..ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องเสียความสุขที่ผ่านมาของฉันไปด้วย...

ให้ตายเถอะ...ในนี้มันมืดชะมัดและฉันก็ไม่มีความกลัวอะไรเลย ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย...ความมืดเหรอ มันก็แค่ความมืด พวกเธอรู้ใช่ไหม ไม่มีอะไรหนีหลุมดำได้
แม้กระทั่งแสงสว่าง
ที่จริงมันก็ดีนะที่อยู่อย่างนี้ ข้างในนี้มันว่างเปล่าจริงๆ แต่ก็ไม่มีใครบอกฉันเหมือนกัน ว่าความจริง 

ในหลุมดำนี้มันเหงาเหลือเกิน



ปล.ระวังจิตใจของตัวเองให้ดี คุณอาจโดนหลุมดำในใจคุณฉุดดึงคุณให้เข้าไปในนั้นก็ได้

*เเรงบันดาลใจจากคาบดาราศาสตร์
SHARE
Writer
Ppdd44
Uncertainty : Me
"เราชอบยิ้มนะ แต่คงไม่ใช่ตอนนี้"

Comments