"เราถูกกำกับชีวิตจนเคยตัว"
"เราถูกกำกับชีวิตจนเคยตัว"

นี่คือสิ่งที่ฉันคิด ในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
ในโซนมืดๆมุมหนึ่ง

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
พ่อแม่ , ญาติพี่น้อง
รวมถึงสังคม, คนรอบข้าง 
หรือแม้กระทั่งคนข้างบ้าน

ทั้งหมดทั้งมวลล้วนมีอิทธิพลกับชีวิตเรา

ผู้ใหญ่มักคาดหวัง
และคอยกำกับให้เราเป็นในสิ่งที่พวกเขาต้องการ
อยู่เสมอ

พวกเขาไม่เคยถามว่า 
สิ่งเหล่านั้น เด็กๆต้องการหรือไม่?
ชอบมันมั๊ย?
และสนใจอะไรเป็นพิเศษ?

พวกเขายัดเยียดในสิ่งที่พวกเขา
คิดว่า"ดี"

พวกเขาผ่านโลกมาเยอะแล้ว
พวกเขามักพูดคำเหล่านี้ออกมาเสมอ

เราจึงไม่ต่างอะไรกับนักแสดง
ที่มีบทให้เล่น
โดยผู้ใหญ่เหล่านั้น อาสาเป็นผู้กำกับ
และเราจำเป็นต้องแสดง

เราผ่านช่วงเวลาแสดงมาอย่างโชกโชน
ผู้กำกับไม่เคยหยุดกำกับ
บทแต่ละบทที่เราไม่อยากเล่น
แต่เราก็จำเป็นต้องแสดง

จนวันหนึ่ง, วันที่ผู้กำกับปล่อยให้ชีวิตนักแสดง
อย่างเราเล่นบทไปเอง

เราเกิดความสงสัย ว่าอยู่ๆ 
ทำไม?ผู้กำกับถึงหยุดเล่น

เราค้นพบว่า..
ชีวิต ถูกปูทางและกำกับให้เล่นซ้ำๆนี่เอง

เมื่อถึงเป้าหมาย ผู้กำกับก็วางใจ
และปล่อยเราให้เล่นบทนั้นๆต่อไป

ในวันที่บทเดิมซ้ำๆ 
วนเวียนไป วนเวียนมา
คำถามจึงเกิดขึ้นว่า..

ชีวิตเรานั้นจริงๆแล้วเป็นของใคร?

เราถูกกำกับชีวิตมาตลอด
ณ.วันหนึ่ง
ณ.จุดหนึ่ง
เรากลับค้นพบว่า..
"ชีวิต เราต่างหากที่ต้องกำกับตัวเราเอง"

สิ่งที่เราทำอยู่
สิ่งที่เราได้รับคำสรรเสริญเยินยอ
เหล่านั้น คือบทของผู้กำกับ
ที่เรารู้ลึกๆว่า
นักแสดงอย่างเราไม่ได้อยากจะเล่นมันเลย

"ชีวิต คือการกำกับตัวเอง
เราต้องสร้างบทของเราขึ้นมา"

เราผ่านการเป็นนักแสดงมามากพอแล้ว
เราเคยตัวกับการถูกใครหลายคนกำกับ

เมื่อชีวิตที่ไร้คนกำกับ
เราจะรู้ว่าจริงๆว่า
ชีวิตเราต้องการเล่นบทไหนกัน?

SHARE
Written in this book
Officerland
OfficerLand ดินแดนแห่งเรื่องราวออฟฟิศๆ ที่ไม่คิดว่าจะหลงเข้ามา ณ.ครั้งหนึ่ง ในชีวิต..
Writer
Mediary
me+diary
ฉันรักที่จะเขียน ฉันรักที่จะอ่าน ฉันสะสมเรื่องราวที่ผ่านๆ ด้วยการบอกเล่าเป็นไดอารี่ถึงเธอ.. Facebook: mediary555

Comments

Bewbundanjai
4 years ago
^^
Reply