แด่คุณ..ผู้เป็นเจ้านาย
เราก็ไม่รู้หรอกว่าการเป็นเจ้านายที่ดีเป็นอย่างไร
เรา..เป็นเด็กที่เพิ่งเรียนจบใหม่ ผ่านการทำงานมา1ที่
ที่ออกมาก็เพราะสภาวะทางการเงินของที่นั้นทำให้เราต้องวางมือ

และสุดท้าย
เราก็มาเจอคุณ
คุณบอกว่า เราโชคดีมาก ที่เราเข้ามาในจังหวะที่บริษัทกำลังจะขยาย
คุณมักจะบอกเราเสมอว่า 'การได้เจ้านายที่ดี เป็นลาภอันประเสริฐ'

แต่คุณคะ
การที่คุณพูดแบบนั้น แต่การกระทำระหว่างคุณและลูกน้องคนอื่นๆมันไม่ได้สื่อแบบที่คุณพูดเลย
เรารับรู้ปัญหาของบริษัทตลอดเวลา4เดือนที่ผ่านมาที่ทำงานที่นี่
ไม่ว่าจะเรื่องที่ลูกน้องของคุณลาออกกันเป็นว่าเล่น
หรือเรื่องที่ใช้ลูกน้องคุณทำงานอื่นที่ไม่ได้เกี่ยวกับตำแหน่งที่เขาต้องทำและไม่ให้ค่าจ้างเพิ่ม

หรือแม้กระทั่งเรื่องปลอมแปลง..
ทั้งหมด เรารับรู้ แต่เราไม่สามารถพูดได้ เพราะในฐานะ 'ลูกน้อง' และ 'ผู้น้อย' ทำให้เราต้องเก็บไว้

จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้..
เราโดนเรียกเข้าไปต่อว่าเรื่องเนื้องานที่เราทำ ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่แม้แต่จะสนใจเรา
เราเพิ่งรู้ว่า การที่คุณเรียนจบมาในสถาบันอันดับ1ของประเทศหรือการที่คุณมีหน้ามีตาในสังคม
(ถึงคนในวงการนั้นจะไม่ชอบคุณก็ตาม) มันไม่ได้ทำให้ 'จิตใจ' ของคุณสะอาดแม้แต่นิดเดียว

เราไม่รู้หรอก ว่าการเป็นเจ้านายที่ดีเป็นอย่างไร
แต่เราโตมากับครอบครัวที่ ทั้งแม่และพ่อเป็นถึงระดับ Manager 
แต่ก็ยังลงไปปฏิบัติงานร่วมกับลูกน้อง
แม่เคยสอนเราว่า..

ถึงแม้เราจะอยู่ในตำแหน่งที่ใหญ่แล้ว 
แต่การที่เราชี้นิ้วสั่งงานคนของเรา มันไม่ใช่วิธีที่ดี
เจ้านายที่ดีคือการที่รับรู้ปัญหาของลูกน้อง
และสามารถแก้ไขปัญหา หรือแนะนำวิธีการแก้ปัญหาให้พวกเขา
ให้พวกเขาสามารถดำเนินการต่อไปได้
เราไม่รู้ ว่าที่แม่พูดนั้นมันดีมั้ย
แต่จากการที่เราสังเกตแม่
แม่มีคนเคารพนับถือ แม่มีคนรักมากมายในองค์กร 
จากการกระทำของแม่

ตัดภาพมาที่เจ้านายคนดี
ตัดภาพกลับมาเหตุการณ์ล่าสุด
คุณบอกว่าการฟังเพลงเพื่อคลายเครียดถือเป็นเรื่องที่โง่
คุณบอกว่าการรับรู้ข่าวสารบ้านเมือง เป็นเรื่องที่ไร้สาระ
คุณบอกว่าทำไมฉันจะต้องลงมาทำงานร่วมกับพวกเธอ
คุณบอกว่าฉันจะต้องคอยตามแก้ปัญหาให้พวกเธอทำไม
คุณบอกว่าถ้าเครียดก็ทำงานต่อไปสิคะ

สุดท้าย
คุณบอกกับหัวหน้าเราด้วยถ้อยคำที่ทำให้เรารู้สึกเป็นขอทาน
ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องขอข้าวเขากิน
ทำให้เรารู้สึกว่าเรามันไร้ค่ามาก

'ช่วยสอนงานเด็กมันด้วยนะ ถือว่าทำบุญให้มันละกัน'

คุณจะรู้ไหมนะ
ว่าการที่คุณใช้คำพูดแบบนั้น มันไม่ได้สร้างบุญ
แต่มันกลับทำบาปกับคุณ
เพราะคุณทำให้คนๆนึงที่โดนคุณทำร้ายด้วยถ้อยคำที่ออกมาจากปากของคุณเป็นทุกข์

การที่คุณมีทรัพย์สมบัติมากมาย หรือการที่คุณเกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวย
มันไม่ได้ช่วยส่งเสริมจิตใจคุณเลย

สุดท้ายนี้
เราจะยังอยู่กับคุณต่อ
เพราะไม่ใช่เราไม่มีที่ไป
แต่เราอยากลบคำสบประมาทที่คุณมีให้เรา
เมื่อเราทำได้
เราจะไป

ขอบคุณคุณนะคะ
ที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
เป็นบทเรียนที่ล้ำค่ามากๆกับการที่เจอคนแบบคุณ
ขอบคุณที่ทำให้เรารู้ว่า ชีวิตจริงมันโหดร้ายกว่าที่คิดไว้ตอนเรียน
สุดท้าย..

คอยดูเรานะ
เราจะทำให้คุณดู :)

SHARE

Comments

nawtpal
3 years ago
คิดได้เยี่ยมมากครับ แต่ถ้ามีโอกาสจริงๆ ก็อย่าปิดกั้นตัวเองด้วยความพยายามพิสูจน์ตังเอง
Reply
pachnp
3 years ago
เราก็เริ่มร่อนๆ Resume ไปแล้วแหละค่ะ5555 คือถ้าไม่ไหวก็ไป เพราะไม่อยากให้ตัวเองทำร้ายด้วยคำพูดของเขาค่ะ ขอบคุณนะคะ :)