หลง.ทาง
7.6.16 บนที่นอ

               เรานอนไม่หลับตั้งแต่เมื่อคืน   เนื่องจาก เวลาในการนอนมีปัญหา รวมกับอาการปวดกระเพาะจากการ กินอาหารไม่เป็นเวลา ความปั่นป่วนของชีวิตในช่วงนี้่ก็พาลให้คิดนึกไปถึง 
เรื่องต่างๆเช่น....
ชีวิต.เป้าหมาย.ความสุข
          แน่นอนมันเองก็อาจเป็นเรื่องที่ยากเกินกว่าที่คนอายุ ยี่สิบต้นๆ อย่างเราจะเจอคำตอบของปัญหา หรือแม้แต่คนที่อายุมากกว่าเรา ก็ยังให้คำตอบที่ชัดเจนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ 
แล้วทำไมถึงคิดล่ะ           อาจเป็นเพราะช่วงนี้รู้สึกแปลกๆกับตัวเอง ราวกับว่า เราขาดแรงบันดาลใจ หมดเรี่ยวแรง เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ โดยไม่ทราบสาเหตุ เช่น... 
 -ไม่สามารถเล่นดนตรีได้ดีเหมือนเมื่อก่อน...
 -ขาดแรงจูงใจในการเรียนรู้อะไรใหม่ๆ...
 -ขีเกียจ เบื่อ หงุดหงิด....
         เราพยายามหาวิธีแก้ปัญหากับสิ่งเหล่านี้อยู่ และเรารู้ว่าตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้าด้วย  เราเลือกที่จะระบายออกมาเป็นข้อความ เพื่อหาสาเหตุของปัญหา พอออกมาก็คิดว่า
                                           
          
                                                      
                                                        หรือ

                        เป็นเพราะเราเองคาดหวังกับอะไรมากเกินไปหรือเปล่า?
                       เป็นเพราะเราเองที่ดูถูกความสามารถของตัวเองหรือเปล่า?
                                  เป็นเพราะรีบร้อน จนเกินไปหรือเปล่า?

            เราไม่รู้สึกเป็นสุขเลยแฮะ เหมือนว่าตอนนี้หลงทาง สับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก
คล้ายกับว่าออกเดินทางโดยไม่รู้ที่ไป ไม่รู้จุดจบ ไม่รู้ทางไปต่อ เราอยู่ท่ามกลางฝูงคนที่เดินไปตามกระแส ไปตามจังหวะชีวิตของแต่ละคน ก้าวหน้าขึ้นไปเรื่อยๆ  ในขณะที่เรานั้นหยุดเฉย.......
...............
....เรามัวแต่ทำอะไรอยู่?....
เราเองก็หวังว่าเราจะเจอคำตอบของปัญหานี้ คงต้องขอตัวไปพักผ่อนก่อน 
....อาการปวดท้องยังคงอยู่....มันคงจะดีขึ้นบ้างนะ...บางที


...แด่ผู้ที่หลงทางเหมือนกัน....

/// อรุณสวัสดิ์....
    

SHARE
Writer
DRIEDCHILLI
Dreamer
ชอบเสียงเพลง ศิลปะ วิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์และเทคโนโลยี

Comments