กระจับดับเด็กดี
ตอนเด็กๆด้วยความที่ผมเป็นคนเรียนอ่อน สอบได้ที่กลางไปทางท้ายของห้องเป็นประจำ ตอนขึ้นป. 5 แม่เลยพยายามตีซี้กับครู เพื่อจัดแจงให้ผมนั่งหน้าๆ จะได้อยู่ในสายตาครูตลอดเวลา แม้จริงๆผมจะไม่ใช่เด็กเรียบร้อยมากนัก แต่ด้วยความกลัวครูผมก็เลยต้องคอยระงับความซนของตัวเอง แล้วทำตัวเจี๋ยมเจี้ยมเรียบร้อยไปตามน้ำ

ผ่านไป 1 เทอมกลยุทธ์ของแม่ก็ได้ผล ผมเรียนดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตา จากที่เคยสอบได้ที่ 20-30 กว่ากลับกลายเป็นได้ที่ 9 ซึ่งเป็นเลขตัวเดียวครั้งแรก (และครั้งเดียว) ในชีวิต ถึงตอนนั้นผมสลัดคราบเด็กหัวทึบที่นั่งเซื่องๆง่วงนอนหลังห้อง กลายเป็นเด็กหัวแถวที่ตั้งใจเรียนและเป็นที่รักของครูผู้สอน ถึงขั้นเมื่อมีงานระหว่างโรงเรียนที่ต้องส่งตัวแทนนักเรียนไป ผมก็ได้รับหน้าที่นั้น... ซึ่งแม้ผมจะไม่เต็มใจไปสักนิด แต่ก็ต้องทำเป็นดีใจไปบอกแม่ให้แม่ภูมิใจ เพราะภาพความเป็นเด็กฉลาดเด็กดีมีคนรัก มันรู้สึกดีกว่าเด็กหัวทึบหน้ามึนเป็นไหนๆ

ผมจำได้ว่างานนั้นคืองานที่แต่ละโรงเรียนจะส่งตัวแทนมาเรียนขนบธรรมเนียมประเพณีไทยอะไรสักอย่างนี่แหละ ซึ่งเด็กๆตัวแทนเหล่านี้ต้องมานั่งจดอะไรน่าเบื่อๆใส่กระดาษ (ซึ่งผมแทบไม่ได้จด) โดยไฮไลต์สำคัญจะอยู่ตรงช็อตที่ต้องมานั่งเรียงๆกันแล้วเรียนกราบเบญจางคประดิษฐ์ ซึ่งเปรียบเหมือนการโชว์กราบท่าสวยของเด็กแต่ละโรงเรียน ด้วยเหตุนี้ทางโรงเรียนจึงคัดมาแต่เด็กที่แววเรียบร้อยเพราะจะได้กราบไหว้อย่างอ่อนช้อยสวยงาม แล้วเหล่าคุณครูจะได้ภูมิอกภูมิใจว่าโรงเรียนฉันเองเจ๋งไหมล่ะ

สิ่งที่ผมนึกขันคือ ก็แหงล่ะ เอาเด็กเรียบร้อยมาเรียนกราบฯมันก็ต้องออกมาดีสิเพราะส่วนใหญ่มันก็กราบฯเป็นกันอยู่แล้ว ถ้าจะเอาเด็กสักคนมาสอนกราบจริงๆ มันก็ต้องเป็นเด็กห้าวๆไม่เอาอ่าวท้ายห้องไม่ใช่หรอ จะได้รู้ว่าการสอนมีประสิทธิผลแค่ไหน แต่โรงเรียนก็ไม่เอามาหรอก เพราะเอามาก็อายเขาแย่

นี่คือวิธีการแบบหนึ่งของสังคมไทยที่ผมเห็นตั้งแต่เด็ก 
ไม่ได้วัดที่ประสิทธิผล แต่วัดที่ "หน้าตา" ล้วนๆ
สรุปคืองานครั้งนี้ไม่ได้ทำไปเพื่อเด็กๆ
หากแต่ทำไปเพื่อนรักษาหน้าครูและหน้าตาโรงเรียน

วันนั้นเป็นวันที่ผมเริ่มมีความทุกข์
และเป็นวันที่ผมเริ่มไม่อยากเป็น "เด็กดี" แล้ว

และแล้วป.5 เทอม 2 หลังจากวันที่เป็นตัวแทนไปเรียนกราบฯ ผมก็ค่อยๆ "ดีแตก" นั่งหน้าชั้นเรียนทำท่าเหมือนตั้งใจ แต่ใจก็เหม่อลอยคิดอะไรสนุกๆไปเรื่อยเปื่อย ภาพเด็กดีเด็กเรียบร้อยยังอยู่เหมือนเดิม แต่ตัวเองก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่แล้ว เพราะผมไม่สนุกกับมันแล้ว

จนกระทั่งบ่ายวันหนึ่ง...

ในยุคนั้น เด็กผู้ชายจะมีการเล่นอย่างนึง คือการเอากระดาษมาพับทบซ้อนกันเป็นรูปสามเหลี่ยม แล้วรีดกระดาษให้เรียบด้วยซอกรักแร้ ก่อนจะหวดกับลมให้มีเสียง ปัง!!! ดังลั่นห้องเพื่อแกล้งให้เพื่อนๆผู้หญิงตกใจ เราเรียกไอ้กระดาษสามเหลี่ยมนั้นว่า "กระจับ"

บ่ายวันนั้นเป็นวิชาสอนของครูประจำชั้นก็จริง แต่ครูกลับให้เรานั่งอ่านหนังสือเงียบๆ แล้วแกก็เดินไปทำธุระนานแสนนาน เพื่อนที่ห้าวๆก็เลยทำ "กระจับ" เล่นกันอย่างสนุกสนานจนผมกระหายที่ไปเล่นด้วยอย่างถึงที่สุด

ยอมรับว่าตอนนั้นคุณงามความดีที่สั่งสมมาก็ทำให้ผมสับสนในจิตใจอยู่เหมือนกัน ทางนั้นเพื่อนแม่งก็ช่วนเล่นจัง ซึ่งถ้าไปเล่นแล้วครูเกิดเดินเข้ามาพอดีผมก็จะมีความผิดมหันต์ เอาไงดีๆๆ นี่เป็นนาทีที่เด็กเรียบร้อยผู้มีความกลัวเป็นที่ตั้งถกกับเด็กซนๆคนนึงที่มีนิสัยร่าเริงบันเทิงใจ

เวลาผ่านไปหลายนาที ในที่สุดผมก็ตัดสินใจปลดคำว่า "เด็กดี" ที่ใครๆประเคนยัดเยียดให้บนบ่าออก แล้ววิ่งตามหัวใจที่นำทางไปหยิบกระจับมากระโดดฟาดไปในอากาศอย่างเมามันส์!

มันมีเสียง ปัง!!! แบบโคตรสะใจ
มันคือตัวตนของผม
มันคือชีวิตที่มีรสชาติของเด็ก ป.5
และมันก็คือ... การเผยภาพความจริงไปสู่คุณครูประจำชั้นที่เดินเข้ามาพอดีเช่นกัน

ผมซึ่งเป็นเด็กเรียบร้อยมาตลอด ถูกครูประจำชั้นท่านนั้นสวดยับ คำว่า "ฉันมองเธอผิดไป" มันก้องดังพอๆกับเสียงปังของกระจับ ผมกับเพื่อนๆถูกตีจนเจ็บก้น และผมถูกยึดเสื้อเกราะที่ชื่อ "เด็กดี" คืนไป เผยให้เห็นเสื้อนักเรียนมอมๆของเด็กคนเดิม

หลังจากวันนั้นผมไม่ถูกเรียกตอบคำถามอีกเลย ครูที่เคยเอ็นดูมองผมเป็นอากาศธาตุ ในทางกลับกัน ผมก็ไม่ต้องคิดว่าผมจะปฏิบัติตัวอย่างไรให้ถูกใจครูอีกแล้ว ผมก็ทำตัวแบบที่ผมเป็นได้เลย เทอมนั้นผมสอบได้ห่วยกว่าเดิมแบบอุบาทว์ แม่ด่ากระจาย แต่ทำไมผมกลับรู้สึกดีกว่าตอนสอบได้ที่ 9 ก็ไม่รู้


Photo: www.kidsradioclub.or.th
SHARE
Written in this book
เฮ้ย อย่าดิ
ผมจำได้ว่ามันเป็นวันจันทร์ ที่ผมเพิ่งตัดผมทรงนักเรียนหัวเกรียนมาใหม่ๆ ผมเป็นเด็กหงอที่มักถูกแกล้งอยู่บ่อยๆ และครั้งนี้ก็ไม่รอด... เพื่อนหัวโจกเดินเข้ามาเบิ๊ดกะโหลกเกรียนอย่างจัง จนมันดังแป๊ะ! จังหวะนั้นผมโมโหสุดขีด จึงโต้ตอบมันด้วยการพูดเสียงจ๋อยๆ ว่า... เฮ้ย อย่าดิ
Writer
NickyPP
writer
มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง facebook.com/nickyppth

Comments

imonkey7
3 years ago
ปัง!!!
Reply
NickyPP
3 years ago
มันสนุกจริงๆนะครับ :D