คุณย่าพูดเอาไว้...
"คุณย่าเคยพูดเอาไว้เมื่อรู้จักของจริงเมื่อไหร่ ก็จงอย่าได้ถูกหลอกด้วยของปลอมนั่งดู Kamen Rider Kabuto อยู่ดี ๆ ไม่รู้ว่าไปสะดุดคำพูดนี้ได้ยังไง วลีเด็ดเจ้าประจำที่พ่อพระเอก "เท็นโด โชจิ" ชอบพูดอยู่เสมอว่า "คุณย่าพูดเอาไว้..." เป็นคาแรคเตอร์ที่เท่ซะไม่มีเลย

"ของจริง" และ "ของปลอม" บางทีเราก็แยกไม่ออกเพราะบางครั้งมันก็เหมือนกันจนเราเองก็ไม่แน่ใจ กระเป๋าแบรนด์เนมราคาหลายหมื่นบาทของสาว ๆ ที่เจ้าตัวเคลมแล้วเคลมอีกว่าแท้แน่นอนก็ไม่วายที่จะถูกเหล่าผู้มีความชำนาญด้านการนั้นมองออกว่านี้มันของเก๊นะยะหลอน

"สิ่งของ" ยังพอเข้าใจว่าบางครั้ง "ของจริง" หรือ "ของแท้" มูลค่าอาจจะสูงอาจจะแพง จนเราไม่มีกำลังพอที่จะจ่ายหรือคว้ามันมาไว้ครอบครองได้ แต่ความต้องการที่จะอยากมีของเรามันก็เลยต้องหาที่พึ่งทางใจโดยการหาของที่ใกล้เคียงกว่ามาทดแทน แม้ว่ามันจะ "ไม่แท้ 100%" แต่อย่างน้อยรูปลักษณ์ภายนอกและการใช้งานต่าง ๆ ก็เทียบเท่าของแท้อย่างไม่มีข้อบกพร่อง

กับ "ความรัก" เรากำลังใช้ "ของแท้" หรือ "ของปลอม" กันอยู่ ผมเห็นกระทู้ในเว็บบอร์ดยอดนิยมของชาวไทย ที่แทบจะตอบทุกปัญหาให้หายข้องใจได้ซะอย่างมีประสิทธิภาพ เหล่าสมาชิก pantip ที่กระหน่ำออกความเห็นกันอย่างสนุกสนานในหัวข้อต่าง ๆ ที่เป็นกระแสและเป็นที่นิยมของบรรดาขาประจำที่จะมาแสดงความเห็นทั้งที่ีมีสาระแบบที่เจ้าของกระทู้แทบจะมอบรางวัลคนดีศรีพันทิพย์ หรือความเห็นของสมาชิกบางท่านที่โคตรเกรียนจนไม่รู้ว่าเติบโตมาในสังคมแบบไหนกัน จะว่าไปมันก็บันเทิงดี

"อยากรู้ครับ ว่า "รักแท้" มันไม่มีอยู่จริงแล้วใช่ไหมครับ?" กระทู้ล่อเป้าที่ชวนให้คันไม้คันมืออยากจะแสดงความเห็นกันไปต่าง ๆ นานา ตามสิ่งที่เราคิดและประสบพบเจอมา ผมเป็นคนหนึ่งเหมือนกันที่เข้าไปอ่านความเห็นของทุกท่านและก็คิดตามจากเรื่องราวที่ตัวเองได้เคยพบเจอและผ่านมา

"รักแท้" ไม่มีจริง...วาทะกรรมที่เราเห็นได้ตามเพลงอกหักทั่วไป หรือสเตตัสของเพื่อนในเฟสบุคที่กำลังถูกใครซักคนทำร้ายหัวใจมา มักจะพูดเสมอว่า "รักแท้" มันไม่มีอยู่จริง จะพูดแบบนั้นมันก็ใช่ แล้วทีนี้จะตอบคำถามกับอีกฝั่งที่ คบกันมานาน 9 ปีแล้วกำลังจะแต่งงานกัน หรือคู่ของใครซักคนที่เป็นรักแรกของกันและกันและยังคงครองรักกันมาจนถึงปัจจุบัน ถ้าไม่ไกลตัวก็คงเป็น คู่ของพ่อและแม่เราที่ให้กำเนิดเรามาจนถึงทุกวันนี้ คุณเป็นคนเชื่อว่าความรักที่จริงแล้วมันเป็นแบบไหนละ?

ผมเป็นคนหนึ่งที่มีประสบการณ์ด้านความรักมา (ค่อนข้าง) หลากหลาย ทั้งแบบที่หวานเลี่ยน ประดุจดั่งนิยายดิสนีย์ หรือแม้กระทั่งความรักดราม่าลำบากยากเข็ญจนแบบที่มีเพลง "ธรณีกรรแสง" เป็นเพลงประกอบฉากเล่นตามทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน ผมเองก็พูดไม่ได้หรอกว่า ความรักมันมี "ของแท้" หรือ "ของปลอม" ไหม? แบบไหนที่เราดีกว่ากัน? หรือว่า เราควรมีความรักแบบไหนดีที่สุด?
ตอนรัก "ไม่มีเหตุผล" ตอนเลิก "เหตุผล 108"...คำพูดของแฟนเก่าผมคนหนึ่ง พูดกับผมไว้ในวันที่เราเลิกกัน ส่วนหนึ่งผมเห็นด้วยกับเธอตรงที่ว่า ตอนที่ผมชอบหรือหลงรักเธอ มันไม่มีเหตุผลอะไรเลย มันมีเพียงความรู้สึกที่อยากอยู่ใกล้เธอ อยากเจอหน้าเธอทุกวัน อยากใช้เวลาทุกวินาทีได้อยู่กับเธอ เป็นความรู้สึกแบบนั้นตลอดระยะที่หัวใจเต้น 90/นาที เหมือนกับว่าโลกทั้งใบนั้นมีเธอเป็นเหตุผลเดียวของการดำรงอยู่บนโลกที่โหดร้ายใบนี้ 

พอนานไป เมื่อได้ทำทุกอย่างที่ใจต้องการก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย คล้ายเป็นสิ่งที่ต้องทำเป็นชีวิตประจำวัน ต้องพาไปกินข้าวทั้งที่ไม่รู้จะกินอะไร จะต้องโทรหาแม้ว่าไม่มีเรื่งอะไรจะคุยแล้ว จะต้องอยู่ด้วยกัน ทั้งที่ใจตอนนั้นมิตรสหายต้องการกำลังเสริมในเกมส์ จะบอกว่าผมเป็นคนเห็นแก่ตัวไหม ไม่แน่ใจนะ แล้วคุณล่ะ เคยมีความรู้สึกเหล่านี้รึป่าว? 

"ความรัก" เป็นเรื่องของความพอใจ....รุ่นพี่ผู้มากประสบการณ์ด้านความรักท่านหนึ่งได้พูดเอาไว้ ทำให้ผมนึกถึงภาพของพ่อพระเอก "เท็นโด โชจิ" ที่เวลาจะพูดอะไรเท่ ๆ จะต้องชี้นิ้วขึ้นฟ้าเสมอ แม้ว่ารุ่นพี่ของผมจะไม่เท่หรือจะต้องไปแอคท่าอะไรขนาดนั้น แต่ผมคิดว่า คำพูดของเขา ตอบโจทย์ชีวิตรักในช่วงหลัง ๆ ของผมได้หลาย ๆ อย่าง

เราผ่านความรักที่ "ถูกหลอกและเอาเปรียบ" จากคนที่ไม่ได้รักเราจริง...
เราผ่านความรักที่ "วิเศษและอบอุ่น" แต่ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของเราได้...
เราผ่านความรักที่ "เต็มเติมซึ่งทุกสิ่งอย่าง" จากคนที่เราไม่มีวันที่จะได้รักเขาตลอดไป
เราผ่านความรักมามากมาย เราไม่รู้เลยว่ารักไหน "ของจริง" รักไหน "ของปลอม"...
เรารู้เพียงว่า เราพอใจในรักนี้ เรารู้สึกดีและไม่เหนื่อยกับมัน นั้นแหละ "รักที่เหมาะสม"...

"รัก" ที่เหมาะสม อาจจะแท้หรือไม่ เราสบายใจที่จะอยู่และรู้สึกกับมัน เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ไม่ต้องหาคำตอบหรือเหตุผลมารองรับอะไรมากมาย บางครั้งช่วงแรกอาจจะดี ช่วงหลังอาจจะแย่บ้าง ถ้าฝืนมากไปก็ถอยออกมา 

เหมือนรองเท้า เหมือนเสื้อผ้า ถ้าเราโตขึ้นเราก็ใส่เสื้อผ้าตัวเล็กตอนที่เราเป็นเด็กไม่ได้อีกแล้ว ใส่รองเท้าคู่เล็กคู่เก่าไม่ได้ เราต้องหาที่เหมาะสมกับเรา และเราต้องชอบใจมันด้วย ไม่ใช่แค่ดี ของดีอาจจะไม่เหมือนกับเรา เหมือนอาหารอิตาลี่ที่ใครก็บอกว่าอร่อย คนบางคนอาจจะกินแล้วเลี่ยนก็ได้ 

เคยคิดว่าเราดีกว่าเขา แต่ไม่มั่นใจว่าจะทำได้ดีกว่าไหม...สำหรับใครที่กำลังคิดหรืออิจฉาคู่ของใครในเฟสบุคของเรา คนที่เราแอบชอบมานาน หรือแฟนเก่าที่กำลังเปิดตัวแฟนใหม่ของเขา ก็อยากจะบอกให้เข้าใจตรงนี้ว่า "ความรัก" เป็นเรื่องของความพอใจ... เราอาจจะดีกว่าเขาจริง แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าเขาจะถูกใจในสิ่งที่คุณเป็น ความดี ใช้กับความรักไม่ได้ มันอาจจะเป็นองค์ประกอบที่ดี แต่ไม่ใช่ทั้งหมดที่จะผูกใจของใครคนหนึ่งเอาไว้ได้ เราตกหลุมรักได้ทุกวัน ในหลาย ๆ เรื่องที่เราประทับใจ แต่ถ้าต้องรักใครแล้วจริง ๆ ก็จงใช้ใจนั้นพิจารณาให้ดีว่า... เราเผื่อใจเป็นแล้วหรือยัง...
คุณย่าพูดเอาไว้... อย่าไปคาดหวังอะไรกับความรัก...
SHARE
Writer
iamrams
Rabbit on the MOON
การเขียน คือ การสำรวจความรู้สึก และ จารึกมัน

Comments

rudee
4 years ago
เขียนดีอ่ะ อ่านแล้วรู้สึกว่าได้อะไรหลายๆ อย่างกลับมาคิด เขียนบ่อยๆนะ จะติดตามอ่านไปเรื่อยๆ ^^
Reply
iamrams
4 years ago
ขอบคุณครับผม รู้สึกตื้นตันจายยย