เพราะชีวิตไม่ได้มีแค่รูปถ่ายและฉันชอบไอเดียนี้
30 พฤษภาคม 2559

ก้องเห็นรุ่นพี่คนหนึ่งโพสต์ข้อความเป็นภาษาอังกฤษว่า

"Because life isn't only photos and I liked this idea. . . I'm going to get into the game. The proposal is "shake" Facebook. Let's see if it works. The game is a small test to see who reads the messages when there is no picture. Therefore, if you are reading this message, that's the first step. Next, make a comment using a single word about how we met. Just one word. Hit like. Next, copy this message on your wall so I can leave a word and hit like too. Just making sure you're reading."

เออ น่าสนใจแฮะ เพราะเหมือนกับว่าสังคมออนไลน์ทุกวันนี้เน้นภาพเป็นหลัก ตัวหนังสือเป็นรอง หลายคนคือไม่มีรูปไม่สนใจ บางทีมีคนลงรูปที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาที่พิมพ์ ก็มีคนให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับรูป .... คิดได้ดังนั้นก้องก็พิมพ์ตอบไป แต่ไม่ได้คัดลอกมาลงที่หน้าวอลล์ของตัวเอง

31 พฤษภาคม 2559

ข้อความดังกล่าวถูกแปลเป็นภาษาไทย

"เพราะชีวิตไม่ได้มีแค่รูปถ่ายและฉันชอบไอเดียนี้ ขอร่วมเล่นเกมนี้ด้วยคน เราขอท้าทายเฟซบุ๊คด้วยการทดสอบเล็กๆเพื่อดูว่าใครบ้างที่จะอ่านโพสต์ข้อความที่ไม่มีรูปภาพ
ดังนั้นหากคุณได้อ่านข้อความนี้แล้ว ขั้นต่อไปโปรดพิมพ์คอมเม้นต์ด้วยคำๆเดียวที่อธิบายว่าเรามาพบกันได้อย่างไร? ขอแค่คำเดียวพอนะ แล้วกดไลค์ หลังจากนั้น Copy ข้อความนี้ไปโพสต์บนกระดานของคุณบ้าง เพื่อฉันจะไปคอมเม้นต์และกดไลค์บ้าง เพื่อให้ชัวร์ว่าคุณได้อ่านข้อความนี้จริงๆ"

สะพัดทั่วฟีดของเฟซก้อง

1 มิถุนายน 2559

ลมฝนตอนเช้าหรือจะเท่าการโพสต์ดังกล่าว

ก้องอ่านโพสต์นี้เต็มๆ แค่ครั้งเดียวก็จำได้ว่าข้อความดังกล่าวให้ทำอะไร แต่นอกจากของรุ่นพี่ที่กล่าวข้างต้นแล้ว ก้องไม่ได้ตอบโพสต์นี้ของใครอีกเลย เพราะเมื่อมีการคัดลอกฉบับภาษาไทยมาโพสต์ อ่านแล้วมันให้ความรู้สึก ตัดแปะ ไม่ใช่สำนวนภาษาที่แท้จริงของคนโพสต์ ก้องก็เลื่อนผ่านไป ผ่านไป ผ่านไป ผ่านไป ผ่านไป

จนรู้สึกตัวว่า เห้ย เราเลื่อนผ่านโพสต์พวกนี้เหมือนเวลาเราเจอรูปที่เราเคยเห็นแล้วเลยอะ

ก็เลยตั้งสเตตัสว่า

"เพราะชีวิตไม่ได้มีแค่รูปถ่ายและฉันชอบไอเดียนี้

ใครยังอ่านบ้าง มันคือข้อความเดิมๆ
ทีแรกดีนะ ฉันก็ตอบก็เล่นด้วย
พอมันเยอะ ฉันก็ไม่อ่าน ไม่ตอบด้วย
เชื่อว่าหลายคนที่ตอนนี้ตอบ ก็ไม่อ่านแล้ว
แต่ข้ามไปกดถูกใจ แล้วคอมเม้นว่าเจอกันอย่างไร
ลงท้าย ตัวหนังสือนับร้อยก็กลายเป็นภาพภาพหนึ่ง

‪#‎นี่ไม่ได้ว่าคนเล่นเนาะ‬
‪#‎โนดราม่า‬
‪#‎เพลงตีมมา‬
‪#‎อ่านไปก็งั้นงั้นเรื่องราวคนช้ำช้ำอ่านไปยังขำซ้ำเดิมที่เก่า‬

ป.ล. ใครอ่านมาถึงบรรทัดนี้ โดยไม่ได้แค่อ่านบรรทัดแรกแล้วตอบ(หรือเลื่อนผ่าน) อยากให้เม้นด้วยตัวย่อจังหวัดไหนก็ได้ในไทย

‪#‎ก็อยากรู้ใครอ่านบ้าง‬"


เจตนาของการโพสครั้งนี้ เพื่อจะ "หาคนที่อ่านโพสต์เราจริงๆ"

แต่สิ่งที่ได้มานั้น กลับทำให้คุณต้องอึ้ง (เกลียดมุกนี้)

นอกจากจะมีเพื่อนๆ ในเฟซมาตอบด้วยตัวย่อชื่อจังหวัดแล้ว ก็มีเพื่อนมาตอบว่าก้องกับพวกเขาแต่ละคนนั้นพบกันครั้งแรกได้อย่างไร

ไม่ได้เจตนาจะ "หาคนไม่อ่าน" แต่ก็เจอ

หลังจากนั้นไม่นาน เพื่อนๆ ก็ส่งข้อความมาบอกว่ามีคนทำในลักษณะเดียวกันพอสมควร คือโพสต์แบบใกล้เคียงเพื่อ "ตรวจสอบ" ว่ามีคนอ่านจริงหรือไม่

และผลที่ได้ไม่ต่างกันกับที่ก้องเจอ

"ใครบ้างที่จะอ่านโพสต์ข้อความที่ไม่มีรูปภาพ"

ลักลั่น ย้อนแย้ง

ไม่รู้ว่าเดิมที่คนที่เป็นผู้ให้กำเนิดข้อความดังกล่าว เจตนาจะทำการวิจัยเกี่ยวกับการรับรู้ผ่านเฟซบุ๊กจริงหรือไม่ แต่ผลการวิจัยที่ก้องสังเกตได้ก็คือ มีคนอ่าน และจากนั้นเขาก็ไม่อ่านอีกต่อไป เพียงเพราะเขาคิดว่าเขากำลังอ่านสิ่งที่เขารู้แล้ว

ไม่ปฏิเสธว่าก้องก็ชอบดูรูปมากกว่าอ่านข้อความ เพราะรูปมันจบในเสี้ยววินาที ชอบไม่ชอบรู้ตรงนั้น ชอบมากค่อยเก็บไว้ดูซ้ำ

แต่ก้องก็ชอบอ่านข้อความด้วย หากแต่เป็นข้อความของบางคนเท่านั้น กรณีที่มีคนโพสต์ข้อความสั้นๆ สายตาก็กวาดได้อย่างรวดเร็วอยู่แล้ว แต่ถ้ากรณีที่ข้อความยาวๆ ก้องจะพิจารณาจากเจ้าของโพสต์ ไม่ได้ว่าว่าใครเขียนดีหรือไม่ดี แต่คือก้องมีในใจว่าคนคนไหนที่เขียนอะไรยาวๆ แบบถูกจริตหรือไม่ ถูกจริตก็อ่าน ยาวมากก็อ่านแบบสแกนก่อนแล้วค่อยอ่านละเอียด ส่วนที่ไม่ถูกจริตก็เลื่อนข้ามไป

และก่อนจะแสดงความคิดเห็นทุกครั้ง ก้องจะอ่าน แล้วจับใจความสำคัญให้ได้ว่าผู้เขียนต้องการสื่อสารอะไร

บางครั้งก็ไม่ตรงกับเจตนาของผู้เขียน ก็มีให้ความเห็นหลุดๆ ไปบ้าง

แต่อย่างน้อยทุกครั้ง อ่าน จนจบ คิด แล้วถ้าอยากตอบค่อยตอบ

ถ้าใครอ่านจบ แล้วอยากแสดงตน ขอให้คุณแชร์บทความนี้ไป แล้วโพสด้วยตัวย่อของจังหวัดใดก็ได้ในประเทศไทย ขอแบบถูกต้องตามพจนานุกรมด้วย

ถ้าใครอ่านจบ แล้วไม่อยากแสดงตน ก็จบภารกิจเพียงการอ่านนี้

ถ้าใครอ่านไม่จบ .... ก็แล้วแต่
SHARE

Comments

niji
3 years ago
อ่านบทความนี้จบแล้วค่ะ
ยอมรับว่าเห็นโพสต์แบบที่คุณกล่าวแล้วไม่ตอบเหมือนกัน รู้สึกว่ามันซ้ำ ๆ กันมากเกิน ^.^
Reply