เนื้อสดๆของผู้มีชีวิต
เธอตายไปแล้ว เนื้อของเธอค่อยๆเน่าเปื่อย
ส่งกลิ่นเหม็น ชวนคลื่นไส้ออกมา

เธอตายไปแล้ว ตายไปเมื่อสามสิบปีก่อน
ตอนนั้นร่างเธอสวยสะคราญชวนมองยิ่ง
ผิวสัมผัสนุ่มละมุนกรุ่นกลิ่นหอม
แววตาเธอมีม่านน้ำใส สะท้อนใบหน้าคนรัก

เพราะอะไร...
ทำไมกัน...
เธอจึงได้กลายเป็นเช่นนี้

ฉันไม่รู้...
ที่ฉันรู้มีเพียงความรู้สึกในใจ

ตอนนี้ฉันเกลียดเธอ
ฉันแค้นเธอ ชิงชังในตัวเธอ
เธอที่ละทิ้งหน้าที่ของตัวเอง

ทำไม...เธอจึงไม่หายใจ
ทำไม...เลือดในกายเธอจึงหยุดไหล
ทำไม...หัวใจเธอต้องหยุดเต้น
ทำไม...เธอไม่ทำเหมือนที่เคยทำ
ทำไม...เธอไม่มีชีวิตอยู่ต่อ
ปล่อยให้ร่างที่ฉันรักกลายเป็นซากที่ไม่น่าภิรมย์
เพราะอะไรเธอจึงทอดทิ้งหน้าที่นั้นไป
หน้าที่รักษาซากร่างให้คงอยู่
SHARE
Written in this book
HOW TO
Writer
WindLiu
Walker
In the story

Comments