โดด( ออกมา )เดี่ยว
" รักสันโดษ "
" โลกส่วนตัวสูง "
" เข้าถึงยาก "
" ชอบอยู่ตัวคนเดียว "

หลากหลายคำพูดที่เรามักได้ยินซ้ำๆวนๆ
เวลานั่งฟังเพลงเงียบๆคนเดียวท่ามกลางห้องเรียนสี่เหลี่ยมไม่ใหญ่
เวลานั่งกินข้าวคนเดียวพลางคิดถึงเรื่องโน้นนี้
เวลาดูหนังคนเดียวด้วยจิตใจจดจ่อและรวบรวมสมาธิอย่างแรงกล้าในการอินตามเนื้อเรื่อง
เวลาปั่นจักรยานเล่นคนเดียวแล้วเที่ยวฮัมเพลงโปรดไปตลอดทาง เพี้ยนบ้างมั่วบ้างก็เพลินดี
เวลาไปต่างที่แปลกทาง นั่งหลงงมทางด้วยตัวคนเดียว หลงวันนี้เพื่ิอการเจนทางในวันหน้า ^^

อีกหลากหลายช่วงเวลาที่เลืิอกที่จะทำด้วยตัวคนเดียวด้วยความสมัครใจ

" ไม่เหงาหรอ? "
" ไม่มีเพื่อนหรอ? "
" ไม่กลัวหรอ? "
" เบื่อไหมวะ? "
" รู้สึกโดดเดี่ยวปะ? "

คำถามประมาณนี้ ก็มีรีรันบ่อยๆ ให้ได้ยิ้มรับบ้าง หัวเราะกลบเกลื่อนบ้าง พูดปัดบ้าง แกล้งหูทวนลมบ้าง ตอบบ้าง ก็แล้วแต่อารมณ์ ณ ขณะนั้น ประกอบกับแววตาผู้ถามตรงหน้าด้วย

" เหงา...? " ไม่นะ ฉันแค่มีความสุขกับการได้อยู่กับตัวเอง หาเวลามารับฟังเสียงของตัวเองบ้าง เพราะ " ตัวเอง " เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่อยู่กับเรามาโดยตลอดอย่างแท้จริง
" ไม่มีเพื่อน...? " ไม่มีก็บ้าแล้ว แต่นิยามคำว่าเพื่อนของเราอาจไม่เหมือนชาวบ้านมั้ง เพื่อน ไม่จำเป็นต้องอยู่กับเราตลอด คุยกับเราทั้งวัน เที่ยวด้วยกันทุกทริป แต่เพื่อน คือ คนที่เรามั่นใจว่า เวลาเรามีปัญหา มันจะเป็นคนที่พร้อมรับฟังเราอย่างเต็มใจ และอยู่เคียงข้างเราในวันเฮงซวยของแต่ละช่วงชีวิต รวมทั้งร่วมสุขไปกับช่วงจังหวะชีวิตดีๆของเรา 
" กลัว...? " การใช้เวลาไปกับตัวเองคนเดียวไม่มีอะไรน่ากลัว แต่การให้เวลาไปกับคนมากมายที่สุดท้ายถือด้ามมีดซ่อนไว้ข้างหลังภายใต้หน้ากากเปื้อนยิ้มนั้น น่ากลัวกว่ากันมาก
" เบื่อ...? " การอยู่คนเดียวก็สนุกได้ เพราะเราจะได้ทำอะไรในแบบที่เราพอใจจากใจเรา ปรับตัวหมุนเต้นตามจังหวะสังคมมานาน หาเวลาโดดไปกับเสียงจังหวะหัวใจตัวเองบ้างก็ไม่เลวร้ายอะไร อย่าคิดว่ามันน่าเบื่อ เพียงเพราะ " เขา " ที่ไม่รู้ว่าเขาไหนบอกต่อๆกันมา ว่าทำอะไรคนเดียวต้องน่าเบื่อ
" โดดเดี่ยว...? " ไม่เคยเลย แม้ฉันจะหวงและรักการใช้เวลาทำนู่นนี่คนเดียวมาก จนในแต่ละวันต้องแบ่งเวลาให้สำหรับการอยู่คนเดียว แต่ทุกครั้งที่ฉันสนุกกับโลกของเราจนพอใจ แล้วเมื่อเงยหน้าขึ้นมา ฉันก็ยังคงพบเจอครอบครัวที่รักเรา เพื่อนที่ห่วงใยเรา ครูอาจารย์ที่ดูแลเรา เด็กๆน้องๆที่เคารพเรา พี่ๆที่เอ็นดูเรา พวกเขาเหล่านั้นที่ยืนเคียงข้างโลกของเรา และต่างโคจรอยู่ในระยะห่างที่เหมาะสมและสบายตัวต่อกัน ฉันว่ามันก็ไม่โดดเดี่ยวนะ บางครั้งวงโคจรอาจใกล้บ้าง ไกลบ้าง แต่สุดท้ายแล้ว เราต่างก็ยังโคจรอยู่ด้วยกัน

ดังนั้น

โดด ออกมา เดี่ยวบ้าง ก็คงไม่ผิดกติกาอะไร 
เพราะทำยังไง เราก็ยังมีกันและกันนี่นะ
SHARE
Written in this book
infinity expiration
Writer
TayTay
not at all
up to your opinion

Comments

JulietRose
1 year ago
เห็นบทความเเล้วรู้สึกว่า...ใช่เลย เราอยู่คนเดียวเพื่อศึกษาตัวเองบ้าง สันโดษบ้าง มันก็ดีเหมือนกันเเฮะ555
Reply
SkyLy
1 year ago
เราก็โดนคนบางกลุ่มมองว่าไม่มีเพื่อนค่ะ 5555 ก็มีนะแต่ไม่ใช่ว่าจะต้องอยู่ตัวติดกันตลอดหนิ แหม่
Reply
zomili
1 year ago
เรื่องนี้ทำให้คนที่ไม่เข้าใจพวก Introvert อย่างเราเข้าใจ
เราชอบนิยามคำว่า " เพื่อน " ของคุณมาก ❤️
ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวดีๆ แบบนี้มาให้อ่านนะ ^ ^
Reply
napatsakornnnnn
2 months ago
เราชอบสิ่งที่คุณเขียน เหมือนตัวเรามาก เราคิดว่าการเป็นแบบนั้นเป็นการเคารพการใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง สังคมมีทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดี ไม่ต้องทำตามทุกสิ่งที่คนอื่นบอกก็ได้ แต่แค่ไม่ทำให้คนอื่นเดือนร้อนเราว่ามันก็โอเคแล้วแหละ
Reply
iamatraveller
2 months ago
อยู่ในเวบนี่นานหลายปี แต่เพิ่งเคยเห็นบทความนี้

อ่านแล้วตรงใจมากค่ะ

เราเป็นคนหนึ่งที่ชอบทำอะไรคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว กินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง กิจกรรมส่วนใหญ่แล้ว ทำคนเดียวค่ะ

แล้วก็มักจะถูกคนรอบข้างที่ยังไม่รู้จักเราดี ถามคำถามทำนองนี้เสมอๆ แล้วเราก็ตอบเท่าที่ตอบได้ ตามอารมณ์และสถานการณ์ตอนนั้น

เรามีชีวิตธรรมดา ปกติ ที่อยู่ท่ามกลางญาติมิตรเหมือนคนอื่นๆในสังคมนั่นแหละค่ะ แต่เรามีมุมและโลกของเราที่มีไว้เพื่อตัวเองเท่านั้นค่ะ เป็นที่ที่ทำให้เราได้ชาร์จแบตตัวเอง อยู่กับตัวเอง ซึ่งเราชอบช่วงเวลาแบบนี้มากค่ะ



Reply