เสียงกระซิบของปีกจั๊กจั่น
.
..
...
....
"มาที่นี่บ่อยมั้ย...ผมชอบมาที่นี่ คุณดูสิ แสงสีเหลืองนั่นดูคล้ายหิ่งห้อยเลยนะ ว่ามั้ย ?"
"/$^££€£&/(££^&^#$^&*#$"
"คุณว่าไงนะ พูดอีกครั้งได้ไหม ?"
"/$^££€£&/(...."
"อืม"
"$&$/€*€€$$"
"ฮ่าๆ ผมฟังไม่รู้เรื่องเลย แต่เอาเถอะ ผมว่าเราน่าจะเดินไปด้วยกันได้อยู่ แต่คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไรก็ได้ แค่แสดงสีหน้าหรือพยักหน้า ให้ผมรู้ว่าคุณฟังอยู่ก็พอ"
"....."
"ผมรู้ว่าคุณฟังผมรู้เรื่อง

"เรามาถึงตรงนี้จนได้ จุดนี้เป็นที่โปรดผมเลย สมัยผมยังเด็กพ่อกับแม่ชอบพาผมมายืนใต้ต้นไม้นี่ แม่ผมเล่าว่าที่ตรงนี้เป็นที่ซึ่งพวกจั๊กจั่นมาคุยกัน"
"....."
"อาจฟังดูตลก แต่ตอนนั้น ผมเคยคิดว่าตัวเองฟังที่พวกมันคุยออกด้วยล่ะ"
"....."
"ทุกวันนี้ผมมาที่นี่เพียงคนเดียว แต่ก็ยังอดไม่ได้ต้องมายืนดักฟังพวกจั๊กจั่นใต้ต้นไม้นี่ทุกครั้ง ถึงแม้ว่าพักหลังมานี่จะไม่ค่อยได้ยินเสียงพวกมันสักเท่าไหร่...บางทีพวกมันอาจไม่ชอบที่นี่อีกแล้ว"
"....."
"นั่นไง คุณฟังสิ พวกมันเริ่มแล้ว"
"....."
"ผมเดาว่าคุณต้องฟังเสียงพวกมันออกแน่ ถ้าเป็นแบบนั้น คุณก็โชคดีมากๆ...ตอนนี้ผมไม่รู้แล้วว่าพวกมันคุยอะไรกัน"
"....."
"คุณพูดอะไรหน่อยสิ"
"....."
"ข้อตกลงก่อนนี้ ไม่ต้องจริงจังนักก็ได้ ตอนนี้ผมอยากได้ยินเสียงคุณ ถึงรู้ว่าไม่มีวันเข้าใจได้อีกแล้วก็ตาม"
"....."
"ได้โปรด อย่างน้อยผมจะได้รู้ว่าคุณพยายามสื่อความรู้สึกข้างในออกมา...ถือว่าผมขอร้อง"
"€/#^&*&*¥_/$$*&&*¥/^**€$//$@$/%_£*//££/#$_€££¥£&£€%%$/€£%÷÷_€/€£_/$$€£^^££¥£^$££%÷/&&£€//€¥€%_//&$/€£/$^€£"
....
...
..
.


.
..
...
....
"มาที่นี่บ่อยมั้ย...ผมชอบมาที่นี่ คุณดูสิ แสงสีเหลืองนั่นดูคล้ายหิ่งห้อยเลยนะ ว่ามั้ย ?"
"อา...ฉันก็ชอบมาที่นี่ มันทำให้ฉันนึกถึงคนคนหนึ่ง เขาเองก็ชอบแสงเหลืองนวลที่ดูอบอุ่นนั่น"
"คุณว่าไงนะ พูดอีกครั้งได้ไหม ?"
"คือฉันว่า...ฉันชอบ..."
"อืม"
"นี่คุณกำลังเล่นอะไร..."
"ฮ่าๆ ผมฟังไม่รู้เรื่องเลย แต่เอาเถอะ ผมว่าเราน่าจะเดินไปด้วยกันได้อยู่ แต่คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไรก็ได้ แค่แสดงสีหน้าหรือพยักหน้า ให้ผมรู้ว่าคุณฟังอยู่ก็พอ"
"....."
"ผมรู้ว่าคุณฟังผมรู้เรื่อง
"เรามาถึงตรงนี้จนได้ จุดนี้เป็นที่โปรดผมเลย สมัยผมยังเด็กพ่อกับแม่ชอบพาผมมายืนใต้ต้นไม้นี่ แม่ผมเล่าว่าที่ตรงนี้เป็นที่ซึ่งพวกจั๊กจั่นมาคุยกัน"
"....."
"อาจฟังดูตลก แต่ตอนนั้น ผมเคยคิดว่าตัวเองฟังที่พวกมันคุยออกด้วยล่ะ"
"....."
"ทุกวันนี้ผมมาที่นี่เพียงคนเดียว แต่ก็ยังอดไม่ได้ต้องมายืนดักฟังพวกจั๊กจั่นใต้ต้นไม้นี่ทุกครั้ง ถึงแม้ว่าพักหลังมานี่จะไม่ค่อยได้ยินเสียงพวกมันสักเท่าไหร่...บางทีพวกมันอาจไม่ชอบที่นี่อีกแล้ว"
"....."
"นั่นไง คุณฟังสิ พวกมันเริ่มแล้ว"
"....."
"ผมเดาว่าคุณต้องฟังเสียงพวกมันออกแน่ ถ้าเป็นแบบนั้น คุณก็โชคดีมากๆ...ตอนนี้ผมไม่รู้แล้วว่าพวกมันคุยอะไรกัน"
"....."
"คุณพูดอะไรหน่อยสิ"
"....."
"ข้อตกลงก่อนนี้ ไม่ต้องจริงจังนักก็ได้ ตอนนี้ผมอยากได้ยินเสียงคุณ ถึงรู้ว่าไม่มีวันเข้าใจได้อีกแล้วก็ตาม"
"....."
"ได้โปรด อย่างน้อยผมจะได้รู้ว่าคุณพยายามสื่อความรู้สึกข้างในออกมา...ถือว่าผมขอร้อง"
"จริงๆแล้วฉันตั้งใจมาลาคุณ แต่...คุณกับฉัน เราคงไม่อาจเข้าใจกันได้อีกแล้ว ถึงฉันจะฟังคุณรู้เรื่อง แต่มันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว ฉัน...ขอโทษ"
....
...
..
.


SHARE
Written in this book
HOW TO
Writer
WindLiu
Walker
In the story

Comments

Looksorn
3 years ago
ชอบกลวิธีเล่าจังค่ะ  เขียนต่อไปนะคะ  : )
Reply
WindLiu
3 years ago
อาฮะ กำลังลองคิดหาวิธีเหมือนกันครับ
Earnnii
1 year ago
เศร้าTT
Reply
CHLARD
10 months ago
โห... 😰
Reply