ไม่อยากมีหัวใจอีกต่อไป
ถ้าหากหัวใจเก็บความรู้สึกทั้งมวลเอาไว้
ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองยังอยากมีหัวใจอยู่หรือเปล่า 
ถึงแม้ฉันจะเคยมีความรู้สึกดีๆ กับเรื่องราวของวันที่สดใสแต่มันก็เทียบไม่ได้เลย กับความสิ้นหวังและความเสียใจที่ฉันกำลัังรู้สึก
เหตุใดความทรงจำที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความสุขที่เคยมี
แปรเปลี่ยนเป็นพิษร้ายเมื่อถึงเวลาที่เสียมันไป
ยิ่งคิดถึง ยิ่งโหยหามากเท่าไร
กลับยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น
เงาอันมืดหม่น และเมฆอันมืดมน เข้าปกคลุมจิตใจ
เหตุการณ์ที่กำลังประสบมีแต่จะทำให้ฉันยิ่งเป็นทุกข์
เพราะบางครั้งชีวิตก็ต้องพานพบกับเรื่องที่ไม่คาดฝัน
เพราะบางครั้งเส้นทางที่เลือกเดินก็พาเราให้เจอแต่ความยากลำบาก
ความรู้สึกร้ายๆ สะสมมากขึ้นทุกวันๆ ทำให้อึดอัดมากขึ้นเรื่อยๆ
ลึกลงไปข้างใน ฉันกรีดร้องออกมาด้วยความทรมาน
แม้จะไม่มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมาจากปากของฉันก็ตาม
ฉันนอนลงอย่างเจ็บปวด และหมดสิ้นเรี่ยวแรง
น้ำตาที่ไหลออกมาไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง
แม้ตอนนิทราก็ยังต้องฝันร้ายอยู่ทุกค่ำคืน
ความกลัวได้เข้าครอบงำฉันเสียแล้ว
และฉันเองก็ไม่เห็นหนทางจะก้าวเดินต่อ
วันเวลาผ่านไปช้ามากในความคิดของฉัน
ทำได้เพียงภาวนาว่าความทรมานนี้จะสิ้นสุดลง
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ถ้าหากก็ต้องมีหัวใจ การต้องทนแบกรับความรู้สึกแย่ๆ ที่มากเกินไป
ฉันขอเลือกที่จะให้มันตายจากไปตลอดกาล
SHARE
Writer
Rabbithood
Emotional Writer
JUST AN ORDINARY MAN :Writer at https://www.facebook.com/talesfrommoon/

Comments