ฝนที่ตกตอนนี้ เป็นเวลาดีๆ ที่แสงแดดจะได้พักใจ
................................................................................
.....................

ครึ้มฟ้าครึ้มฝนมาเชียว
ฉันควรจะเก็บผ้าก่อน

พอฝนจะตก อะไรในหัวมันก็จะรวนๆ
จู่ๆ ก็อยากออกไปข้างนอก
ฉันหันไปมองร่มที่ถูกพับแล้ววางพิงไว้ที่มุมโต๊ะ
มันควรจะได้ถูกใช้งานบ้างในวันนี้เนอะ


.................................................
.....

"ทำอะไรอยู่หรอ"
"ฟังเพลง อ่านหอ / คอย / ฉัน ที่เธอให้ยืมมาน่ะ"
"ว่าจะชวนไปหาอะไรกินข้างนอกน่ะ"
"........" เขาเงียบเสียงชั่วขณะ ฉันพอจะเดาได้ว่า เขาหันไปมองท้องฟ้าข้างนอกอยู่
"ฝนตกอยู่นี่ หนักด้วย"
"อืม" ฉันม้วนผมตัวเอง
"ไปก็ได้"

.................................
....

ความพิเศษของท้องฟ้าที่มืดครึ้มระหว่างฉันกับเขานั้นมีอยู่จริง
ฉันมักจะเห็นเขาเดินคอตกท่ามกลางร่มคันเล็กและฝนที่ตกตามฤดูกาล
ใช่ ตามฤดูกาล
เพียงแต่คนเรานั้นชอบหาเรื่องให้ชีวิตต้องดิ่งเหวตลอดเวลา
ไม่มีฤดูกาลของความผิดหวังแน่ชัด
และไม่มีฤดูกาลของคนสมหวังที่ชัดเจน
เราอยู่ด้วยกันมาแบบนี้
ในแบบที่ปะปนกันไป
ในมื้อเย็นที่มีคนเศร้าสร้อยและในมื้อเย็นที่มีคนแสนสดใส

"ทุกทีเลย"
"อืม"

โชคดีที่รถเมล์ไม่แน่นมากจนเกินไป
ฉันมักจะคิดว่า ถ้าคันนี้เต็ม คันต่อไปที่กำลังจะมาในไม่ช้าก็น่าจะว่าง
บางครั้งการรอจนกระทั่งได้พบความว่างรูปแบบนี้
ก็ต้องแลกมากับเวลาที่ยืดยาว

"บางทีก็คิดนะว่า เราจะคบๆ เลิกๆ กันอีกสักกี่ครั้งดี"
"นั่นสินะ"
"วางแกไว้เป็นเพื่อน ชีวิตก็ดีอยู่แล้ว แต่..."
"บางครั้งก็รู้สึกว่ามีแกเป็นแฟน ชีวิตก็น่าจะดีกว่า"
"แบบไหนก็ได้"
"แบบนี้แหละ"
"แบบขมุกขมัว"
"แบบที่เจอกันทุกๆ ฝนตก"
"แบบที่เราจะไม่สนุกเลย ถ้าเจอกันในวันอากาศดี"

"....."
เขาถอนหายใจ

"ฉันอยากกินอะไรสักอย่างหวานๆ"
"เค้ก?"
"แกเลี้ยงนะ เงินฉันยังไม่ออก"
"โอเค"

เราลงรถ
พื้นถนนไม่ปรากฏร่องรอบของผู้คนอีกแล้ว
เราย่ำผ่านไป
ใครสักคนก็ย่ำผ่านมา
ฝนกลบรอยของเขาคนนั้นได้อย่างหมดจด
จนกระทั่งถึงส่วนที่แห้งแล้ง ร่องรอยของเขาก็กลับมา

"เธอมันพวกผู้หญิงเอาแต่ใจ"
"ค่ะ"
"รู้หรือเปล่า ผู้ชายบางคนเขาก็อยากได้ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ทำให้เขารู้สึกเป็นผู้นำได้"
"น่าเบื่อออก"
"นี่แหละนะ"

เขายกให้ฉันเป็นฤดูฝน
เพราะฝนที่ตกในแต่ละครั้ง มันหมายถึงวันที่เย็นสบาย
และการปัดเป่าภัยร้ายของแสงแดด
วันที่พระอาทิตย์พักผ่อน

"เป็นไงบ้าง"
"หมายถึงอะไรหรอ"
"....."
"ออ แฮปปี้ดี คงจะไม่กลับไปมุ้งมิ้งกับเธออีกแน่นอน"
"อืม ดีแล้ว"
"แล้วเธอคนนั้นโอเคไหม"
"โอเคมากๆ เลย มันเหมือนแบบ.... เจอผู้หญิงฤดูร้อน"
"ฟังแล้วน่าจะเหนื่อย"
"อืม แต่มันก็โอเคไง ฉันว่าฉันไม่ค่อยชอบการเดินไปกางร่มไปเท่าไหร่"
"ทำไมล่ะ"
"คือแบบ ถ้าจะต้องมีหนึ่งมือไว้จับมือใครสักคน อีกหนึ่งมือฉันก็อยากจะเอาไปทำอะไรสักอย่าง"
"....ไม่ใช่จับร่มสินะ"
"อืม"


เขามองนมสดร้อนในแก้ว
ฉันหันไปมองหยดน้ำฝนที่เกาะกระจกร้าน

"แล้วเธอไม่คิดว่า รำคาญบ้างหรือ มือที่เอาแต่จับร่มน่ะ"
"ไม่เลย"
"...."
"ต่อให้เหลือมือหนึ่งข้างในฤดูร้อน ฉันก็รู้สึกเบื่อที่จะต้องเอามาปาดเหงื่อมากกว่าน่ะ"
"เธอนี่มัน...."
"ทำไมล่ะ"

เขาหยิบแก้วนมสดร้อนขึ้นมาเป่า
ส่วนฉันนั่งเฉยๆ รอน้ำแข็งในแก้วค่อยๆ ละลาย เพราะนมสดเย็นนั้นหมดไปแล้ว


"เย็นดีจัง"
"อืม"
"...."
"อย่างน้อยมันก็เป็นข้อดีอย่างหนึ่งของการที่ฝนตกล่ะนะ"
"ฉันอยากให้แสงแดดได้พักร้อนนานๆ"
"เดี๋ยวน้ำท่วมจะหดหู่เอานะ ไม่ดีหรอก"
"....."
"มื้อหนักๆ กินอะไรต่อดี"
"อืม ฉันให้เธอได้เป็นผู้นำสมใจบ้างละกัน"
"ไม่เอาหรอก เธอคิดสิ"
"ก็แบบนี้แหละนะ"

ฉันมองออกไปไกลถึงตึกฟากตรงข้ามที่เหลือเพียงเงาทะมึน
ด้วยสายฝนที่ไม่อนุญาตให้ฉันได้มองเห็นเขา
แล้วหยิบร่มที่ถูกสวมใส่ในถุงกันน้ำ

เดินออกจากร้าน
แล้วกางร่มเสียงดัง พรึ้บ
สายฝนและหยดน้ำกระเด็นออก

ถ้าจะมีหญิงสาวที่รักการมาถึงของสายฝน
นั่นก็อาจจะเป็นเพราะเธอนั้นรักที่จะให้แสงแดดได้พักผ่อน
อยากมีความรักก็ต้องรู้จักการผ่อนคลายกับใครบางคนให้ถูกเวลา


"อืม"

เธอกำลังคิดว่า ถ้าหมดภารกิจการกินทั้งหมดทั้งมวลแล้ว
เธอจะหุบร่มกางแจ้ง เดินตากฝนกลับที่พัก
เป็นลำดับต่อไป


.................................
....
..


SHARE
Written in this book
Lollipop Flowers
เป็นดอกไม้ที่กำลังจะเบิกบานในเช้าวันหนึ่ง
Writer
Itymtakhang
mind writer
There's a monster in your head. :) (From Monster - Slow Reverse)

Comments

Looksorn
3 years ago
ชอบการเปรียบเทียบความรักเป็นฤดูจัง   : )
Reply
Itymtakhang
3 years ago
แล้วตอนนี้ท่านอยู่ในฤดูไหนฮะ :)
Looksorn
3 years ago
ฝนตกนิดหน่อย แต่ก็เย็นดี 
ชอบมากกว่าฤดูร้อน  55555