แหลกสลาย
เมื่อกี้ก่อนเข้านอน ดื่มน้ำตามปกติแล้วกำลังจะวางแก้ว แต่มันเกิดหลุดมือ

แก้วนี้เป็นแก้วที่แถมมากับกระติกน้ำคู่ใจที่แม่ซื้อให้ตอนป.2 พลิกก้นแก้วดูเป็นของฝรั่งเศส ด้านข้างมีรูปธงชาติฝรั่งเศส

แก้วนี้มีหูจับ สีน้ำเงินใส ถึงแม้ว่ามันจะผ่านการใช้มา 11 ปีแล้วก็ตาม แต่สีก็ยังสวยสดอยู่เหมือนเดิม ผ่านการหลุดจากมือทั้งมือเรา มือแม่ มานับหลายครั้ง แต่ก็ไม่แตก

วันนี้เราทำมันแตกแล้ว...

คุณเคยดูเอ็มวีตอนแก้วแตกมั้ย อารมณ์ตอนนั้นเหมือนความรู้สึกดับวูบ เกิดภาพสโลโมชั่นขึ้น แก้วค่อยๆร่วงหลุดจากมือ หล่นลงกระแทกพื้น แต่เด้งตัวขึ้น ฉันภาวนาในใจครั้งนี้แกคงไม่แตกเหมือนเดิมสินะ

ผิดคาด คราวนี้เสียงแก้วกระทบพื้นดังเพล้ง แก้วค่อยๆแตกกระจาย เศษแก้วระยิบระยับสีน้ำเงินใสแหลกไม่มีชิ้นดี มารู้ตัวอีกทีมันได้บอกลาและฝากความทรงจำเป็นรอยแผลที่เกิดจากเศษแก้วบาดขา เลือดไหลซึมออกมาแต่ไม่มาก 

ทำไมภาพนี้เหมือนเดจาวู มีความรู้สึกว่ามันเคยเกิดขึ้นแล้ว เสียงแก้วแตกยังจำได้ดี หรือมันกำลังจะปลดปล่อยความรู้สึกที่ไม่ดีของเราออกมาแทน 

นี่เราเป็นอะไร ทำไมแค่แก้วแตกแค่นี้กลับรู้สึกใจหาย เหมือนรู้สึกผูกพันอะไรบางอย่าง


แก้วที่มันแตกแล้วไม่มีวันจะกลับมาเป็นแก้วเหมือนเดิม ความรู้สึกก็เช่นกัน
แค่แก้วแตกแต่สอนอะไรมากมาย สอนให้เราเรียนรู้ที่จะเอาใจเขามาใส่ใจเรา เราชอบแบบไหนก็อยากให้เขาทำแบบนั้นตอบ 

แต่ถ้าวันนึงความไม่ชอบมันเกิดขึ้น แก้วนี้คงเกิดรอยร้าว ค่อยๆสะสม นานไปพอถึงจุดแตกหัก แก้วใบนี้คงไม่มีวันกลับเป็นแก้วเหมือนเดิมได้อีก หรือซื้อแก้วใบใหม่มาทดแทน มันก็คงไม่สามารถทดแทนแก้วใบเก่าได้ ความรู้สึกที่เสียไปก็ยากที่จะให้รู้สึกแบบเดิม ความทรงจำที่เกิดขึ้นก็ยากที่จะลืมเลือน

รักษาแก้วใบนี้ไว้ดีๆนะ




SHARE
Written in this book
me

Comments