ครั้งแรก

เป็นไปได้มั้ยในสมัยนี้จะมีผู้หญิงคนหนึ่งชอบอยู่บ้าน นานๆจะไปเที่ยว บางทีเธอก็แอบมีโลกส่วนตัวสูง สูงมากจนบางครั้งไม่มีใครเข้าถึงโลกของเธอได้เลย

การใช้ชีวิตในโรงเรียนหญิงล้วน 12 ปี มันเหมือนเป็นปราสาทของเจ้าหญิง เธอไม่เคยเจอเจ้าชาย อีกทั้งยังไม่เคยออกไปนอกประตูวัง

แต่เธอเป็นเจ้าหญิงที่อยู่ได้โดยไม่มีเจ้าชายคอยดูแล บางครั้งเธอก็เข้มแข็งเกินกว่าเจ้าชายด้วยซ้ำไป

วันหนึ่งเธอต้องออกนอกประตูวัง ใช้ชีวิตที่เติบโตขึ้น 12 ปีในโรงเรียนหญิงล้วนได้จบลงแล้ว ใช่ เธอกำลังจะเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย

ความคิดต่างๆประเดประดังเข้ามา เธอถามตัวเองเสมอว่า เธอจะอยู่ได้มั้ย เพื่อนที่เธอคบกันตั้งแต่ป.1 ต้องอยู่คนละที่กับเธอ

แต่เพื่อนไม่ใช่ประเด็นหลัก เธอคิดเสมอว่า เพื่อนอยู่ที่ไหนก็คือเพื่อน เรายังติดต่อกันได้อยู่หนิ เรื่องน่าหนักใจตอนนี้คือ เธอต้องออกไปเจอองครักษ์นับพัน กับ เจ้าชาย

ครั้งแรกที่เธอเดินเข้ามหาวิทยาลัยยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี เธอรู้สึกประหม่า หวาดกลัวที่จะต้องเจอผู้ชายจนเกือบร้องไห้ แต่ก็มีบ้างถ้าองครักษ์หล่อๆจนทำให้เจ้าหญิงหันมองตาม

แต่ก็เถอะแค่ความรู้สึกประเดี๋ยวเดียว ใจเธอเต้นแรงตอนแค่เดินผ่านกันแค่นั้น สงสัยจะไม่ชินมั้ง เธอตอบตัวเอง

เวลาผ่านไป เธอก็ค่อยๆเปิดใจในการอยู่ร่วมสังคมกับเพศชายมากขึ้น จนวันนี้ก็เกือบปีนึงแล้วนะ เจ้าหญิงยังคงคอนเซปหน้านิ่ง เก๊กขรึมอยู่เสมอเวลาเดินผ่านองครักษ์ สีหน้าและแววตาดุดัน ท่าทางการเดินยังแมนกว่าไปด้วยซ้ำ

ส่วนเจ้าชายที่เธอตามหา มันไม่มีจริงหรอก เพราะเธอตั้งเป้าหมายไว้สูงมาก และคงไม่มีใครกล้าปีนกำแพงเข้ามาหาเธอ แต่ถ้าจะเข้ามาจริงๆเธอก็คงกล้าๆกลัวๆ แบ่งรับแบ่งสู้ รวมถึงการใช้ชีวิตของเธอในแต่ละวันช่างเรียบง่ายไม่หวือหวา ตื่นเช้าโหนรถเมล์ เจ้าหญิงสมัยนี้แข็งแรง กล้ามเป็นมัดๆ วันๆเธอเอาแต่เรียน ว่างก็คุยกับเพื่อน แล้วก็กลับบ้าน วนอยู่อย่างนี้ทุกวัน...ทุกวัน

เธอไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าการที่ผู้ชายแอบมองมาที่ผู้หญิง สายตาเป็นยังไง ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายจีบผู้หญิงเป็นยังไง เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาผู้ชายด้วยซ้ำ มีอีกมากมายที่เธอไม่รู้ แต่ทำไมเพื่อนชอบมาปรึกษาปัญหาหัวใจกับเธอ ทั้งๆที่เธอเองไม่มีประสบการณ์ แต่ให้คำตอบกับเพื่อนได้ เธอก็งงๆตัวเองเหมือนกัน 

เธอคิดว่าบางทีก็ปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้แหละ ดีที่สุดแล้ว สุขบ้าง เหงาบ้าง แต่ยังใช้ชีวิตได้หนิ ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่ก็แอบหวังถ้าวันไหนเจอเจ้าชายที่สามารถพาเธอออกไปเดินเที่ยวเล่นได้ เธอก็อยากจะทำความรู้จักกับเขาให้มากขึ้น
SHARE
Written in this book
me

Comments