10AM Memo: No One
"ฝันไว้เสียสวยงาม
แต่แล้ว....มันก็ผ่านไป ผ่านไปเหมือนสายลมที่ไร้ร่องรอย"

ฉันนั่งฟังเพลงนี้ไปพลางคิดไปว่า เพราะอะไร เธอจึงเลือกเส้นทางใหม่

เราพบกันร่วมหลายปี มีความทรงจำต่างๆมากมาย ทั้งสุขและเศร้า
วันหนึ่งฉันก็นั่งวาดความฝันของฉัน ฉันค่อยๆร่างโครงขึ้นมาด้วยดินสอในมือ
ค่อยๆวาด ค่อยๆแก้  จากนั้นถึงได้เริ่มลงสี ฉันนั่งวาด โดยมีเธอคอยนั่งดูอยู่ข้างๆ
มีบ้างที่ฉันวาดแล้วไม่ตรงใจเธอ หรือไม่ตรงใจเรา แต่ฉันก็ยังวาดอยู่ และสนุกสนานที่ได้ทำมัน 

จนรูปใกล้จะออกมาสวยงาม  

ฉันไม่อยากวาดรูปนี้แล้วล่ะ ฉันจะไปวาดรูปของฉันบ้างเธอบอกกับฉันแบบนี้ แม้ฉันจะถามว่าทำไม เธอได้แต่มองหน้าฉํนอยู่นานสองนาน
นัยน์ตาเธอยังสวยเหมือนเดิม แต่ก็ดูเศร้าโศก เธอพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาไหล จึงรีบหันหลังกลับ 
"......ฉันขอไปตามทางของฉันนะ"

ฉันพยายามที่จะคว้าแขนเธอไว้ แต่เปล่าประโยชน์ 
สิ่งที่ฉันคว้าไว้ได้จริงๆ มีเพียงเงาของเธอ...ที่กำลังเดินออกไปจากฉัน

ตอนนั้น ฉันหันกลับมาดูรูปที่วาด ฉันถึงได้เริ่มเข้าใจ
เข้าใจว่า..ไม่ใช่เธอเลยที่เอาแต่ใจ แต่เป็นฉันเอง ที่เป็นเช่นนั้น
ฉันไม่เคยที่จะให้เธอวาดเลย เธอได้แต่นั่งดู แล้วบอกฉันว่าเธอต้องการอะไร 
แต่ฉันก็ไม่เคยทำตาม เธอคงคิดและเลือกเพราะเธอก็คงอยากไปวาดรูปเอง...

แม้ว่ามันจะผ่านมานานแล้ว 
แม้ว่าฉันจะยังคิดถึงเธออยู่ 
แต่ฉันก็ต้องอยู่อย่างนี้ และทำใจยอมรับมันให้ได้ แม้ว่าอาจจะต้องใช้เวลานานกว่านี้เหมือนท่อนสุดท้ายก็ตาม... ; ;อาจเป็นเช่นนี้ไป...ตลอดกาล  

SHARE
Written in this book
24HR Memo
Writer
HonghongJp
Everything as I can
Little writer who love to eat , sleep , read anythings as she can

Comments