เรื่องโง่เง่าที่ Joyce ไม่บอกเรา
มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังวิ่งตรงไปยังงานแฟร์อะราบีที่กำลังใกล้ปิด ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะไปทำอะไร หรือหอบความรักที่มีต่อเด็กสาวข้างบ้านไว้เต็มหัวใจแค่ไหน
ไม่มีใครรู้ทั้งนั้น
(ก็นี่เมืองดับลินนี่นะ...ไม่มีใครมาจุกจิกเรื่องของคนอื่นกันหรอก)

กระทั่งหนุ่มน้อยไปหยุดหน้าร้านที่ใกล้ปิด สาวสวยคนจัดร้านกำลังเคล้าคลอกับชายหนุ่มอีกสองคน หัวร่อต่อกระซิกกันคิกคัก
พลันเด็กหนุ่มก็น้ำตาไหลพรากอย่างไม่อาจคุม ความโกรธเกรี้ยวเกินพรรณนาปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง

แล้วจอยซ์ก็ไม่เล่าอะไรอีก เรื่องอะราบีจบลงเท่านี้
(ก็นี่เมืองดับลินนี่นะ...ไม่มีใครมาจุกจิกเรื่องของคนอื่นกันหรอก)

การสัมผัสความรู้สึกหน้าร้อน ใจเต้นแรง เลือดสูบฉีด
ในขณะที่มองผู้คนรอบตัวที่จอมจ่อมอยู่ในทะเลความหมองหม่น ไม่น่าอภิรมย์
การมีความรู้สึกใจเต้นรุนแรง ร่านทุรนกับเด็กสาวคนหนึ่ง
เป็นความรู้สึกที่วิเศษเหลือเกิน

คนเราเวลาตกหลุมรัก มักคิดว่าเป็นเรื่องแสนวิเศษ
และมันจะแสนวิเศษตลอดไป


นั่นเป็นเรื่องโง่เง่าเรื่องแรกที่จอยซ์หลอกเรา
นั่นเป็นเรื่องโง่เง่าเรื่องแรกที่จอยซ์หลอกเด็กหนุ่มอะราบี

ไม่มีใครเคยบอกเราว่า
วันหนึ่ง เรื่องที่แสนวิเศษอย่างความรัก
อาจกัดกิน ฉีกทึ้ง บดเคี้ยวหัวใจของเราให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
สวาปามอย่างตะกละตะกลาม ราวความเจ็บปวดคือเครื่องปรุงเลิศรส

ไม่มีใครเคยบอกเราว่า
วันหนึ่ง เรื่องที่แสนวิเศษอย่างความรัก
อาจกัดกร่อน ทุบตี บดขยี้
เหวี่ยงและทุ่มหัวใจของเราลงบนพื้นจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
แหลกละเอียดจนไม่สามารถประกอบขึ้นมาใหม่ได้

ไม่มีใครคิดจะบอกเราสักนิดว่า
เราอาจจะร้องไห้จนน้ำตากลายเป็นทะเล
เราอาจจะโกรธเกรี้ยวเหมือนพายุหมุน
เราอาจจะเจ็บปวดยิ่งกว่าโดนโยนเข้ากองไฟ
เพราะหัวใจถูกขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี


นั่นเป็นเรื่องโง่เง่าอีกเรื่องที่ไม่มีใครเคยบอกเรา
นั่นเป็นเรื่องโง่เง่าอีกเรื่องที่จอยซ์ไม่เคยบอกเด็กหนุ่มอะราบี

เรื่องโง่เง่าที่ว่า

ความรักไม่ใช่เรื่องที่ทำให้เราวิเศษวิโส
หากแต่เป็นความรู้สึกอย่างหนึ่งที่เผด็จการหัวใจของเราเอาไว้
โดยเรายินยอมอย่างไร้การขัดขืน

และการผูกขาดนี่เองทำให้หัวใจไร้อำนาจโดยสมบูรณ์
หากวันหนึ่งรักทำร้ายเราเจียนตาย
บดขยี้ใจเราจนแหลกสลายจนคล้ายกับไม่สามารถเหมือนเดิมได้

เป็นเรื่องโง่เง่าเหลือเกิน
จนบางครั้งใครๆอาจคิดว่า
นี่เป็นเรื่องโง่เง่าเกินกว่าจะบอกกล่าว
เพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่ว่าความรักจะร้ายกาจมากเพียงใด
ไม่ว่าหัวใจจะถูกทำลายให้ย่อยยับเท่าไร

เศษใจที่แหลกละเอียดนั้นจะกลับมากอรปกันใหม่เหมือนเดิม
อาจจะไม่เหมือนเดิมสักทีเดียว, รูปทรงและอัตราการเต้นอาจต่างออกไป
ขึ้นอยู่กับเราและเวลา
อาจจะหนึ่งชั่วโมง สองวัน สามเดือน สี่ปี ห้าทศวรรษ หรือชั่วนิรันดร์
แต่ถึงกระนั้น มันจะกลับมาเข้มแข็งใหม่

เข้มแข็งพอที่จะวิ่งเข้าใส่ความรัก
เข้มแข็งพอที่จะยอมให้รักยึดครอง
เข้มแข็งพอสำหรับการแหลกสลายครั้งต่อไป


นั่นอาจเป็นเหตุผลที่จอยซ์ไม่ยอมบอกเรื่องโง่เง่านี้กับเรา
นั่นอาจเป็นเหตุผลที่จอยซ์ไม่ยอมบอกเรื่องโง่เง่านี้กับเด็กหนุ่มอะราบี



SHARE
Writer
fonaluna
Dreamer
A cigarette that craves for your kiss before she's finally burnt out.

Comments

Looksorn
3 years ago
โอ้ เขียนดี ภาษาสวยมากๆ
Reply
fonaluna
3 years ago
😀 ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ