เก็นโค คาคุโซ บุรุษผู้ไม่ยอมแพ้

วันนี้ โนบิตะ เพื่อนผมมันอุตริอยากทำนายลิ้น

มึงบ้าป่าวเนี่ย! ใครที่ไหนเขาทำกัน แต่เมื่อเห็นความมั่นใจของเขาก็ลองดูซิว่า มันจะได้ผลหรือเปล่า ก็เลยพิสูจน์กับเพื่อนอีกสามคน คือ ซูเนโอะ, ไจแอ้นท์ และ ชิซึกะ แบบให้รู้ดำรู้แดง

สรุปคือ

ซูเนโอะ - จะเจอภัยทางไฟ

ชิซึกะ - จะเจอภัยทางน้ำ

ไจแอ้นท์ - จะเจอภัยจากผู้หญิง

ปรากฏว่า มันเป็นจริงตามที่ทำนายไว้เลย ซึ่งผมก็อึ้งไปพักหนึ่งก่อนจะตามโนบิตะไป ผมถามว่า

"แกทำได้ไงว่ะเนี่ย?"

"จะไปยากอะไรก็นั่งไทม์แมชชีน"

เลว! (แต่เจ๋งมาก 555+)

ซักพักมีชายคนหนึ่งมาขอให้เขาช่วยดูลิ้น ซึ่งโนบิตะก็ลังเลขึ้นมา ผมรู้เลยว่าถ้าบอกความจริง เรื่องคงยาวไม่สิ้นสุด แม้โนบิตะจะปฏิเสธแต่ท้ายสุดผมก็ต้องตามเขาไปบ้านชายคนนั้น ซึ่งบ้านดูทรุดโทรมพอควร ก่อนจะเข้ามานั่งคุยในบ้าน



เขาแนะนำตัวว่าชื่อ เก็นโค คาคุโซ เขามีความฝันที่อยากจะเป็นนักเขียน ผมรู้เลยเพราะเห็นโต๊ะเต็มไปด้วยบรรดาต้นฉบับและกองหนังสือเป็นจำนวนมาก (เหมือนใครก็ไม่รู้555) แต่ช่วงหลังๆเขาไม่มีแรงใจที่จะเขียนต่อ เขาบอกว่าท้อแท้มาตลอดหรือไม่มีพรสวรรค์

เคยคิดจะวางปากกาแต่เขาเชื่อว่าเขารักที่จะเขียน ต่อให้กินแกลบทั้งชาติก็ยอม จนสับสนว่าที่ผ่านมาฉันทำอะไรวะเนี่ย ก่อนจะให้โนบิตะช่วยดูลิ้น แต่ท้ายสุดโนบิตะก็บอกว่า เดี่ยวจะดูให้แล้วก็วิ่งออกไปผมก็วิ่งตามว่าตกลงเขาจะทำอะไร

สุดท้ายเขาบอกผมว่า จะลองนั่งไทม์แมชชีนไปดูเวลา อีก5ปีว่าเขาจะเป็นนักเขียนตามที่ฝันหรือไม่

แต่แน่นอนเจ้าแมวสีฟ้า โดเรม่อนคงไม่ยอมง่ายๆ โนบิตะก็ตื้อถึงที่สุด สุดท้ายเราสามคนมุ่งไปยังอนาคต5ปีข้างหน้า

เมื่อมาถึงทุกอย่างก็มีเปลี่ยนไปบ้าง ผมบอกให้ลองถามคนแถวนี้ดู

"ขอโทษครับ รู้จักบ้านนักเขียนที่ชื่อ เก็นโค คาคุโซ ไหมครับ?"

ชาวบ้านส่ายหน้าไม่รู้จัก พวกเราก็เลยเดินไปที่บ้านเดิมดู พบว่ายังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่ที่หนักกว่านั้น พบเขาที่กำลังเอากองต้นฉบับชั่งกิโลขายเพื่อแลกกับทิชชู่ (สงสารแกเหลือเกิน)

พวกเรากลับมาปัจจุบันคราวนี้ต้องให้โนบิตะเป็นคนไปบอกความจริง ซึ่งเขาก็ลังเลจนถึงบ้าน แต่ยังไงเขาก็ต้องบอก จนเขาออกมาหน้าบ้าน ถามว่าเขาจะได้เป็นนักเขียนอาชีพไหม?

สุดท้ายเราก็บอกความจริงเขาไป กลายเป็นว่าเขาร้องให้ออกมา เหมือนว่าพระเจ้าจะไม่เห็นใจเขา จนในที่สุดเขาลั่นวาจาว่า ถึงตายก็ต้องหาทางความสำเร็จในชีวิตให้ได้ มันก็เพียงพอแล้ว

คนเราไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ตามที่ฝัน แต่กลับต้องอยู่กับความจริงที่บางอย่างเราก็ไม่อยากได้แต่เลี่ยงไม่ได้ (โคตรเจ็บใจ><)



พวกเรากลับบ้าน ซึ่งก็เสียใจไม่น้อยเช่นกันที่คำตอบจะออกมาเป็นแบบนี้ เราทั้งสามคนก็คิดเรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมา ในที่สุดพวกเรากลับไปดูอีก10ปีข้างหน้า เผื่อว่าเขาอาจจะประสบความสำเร็จในชีวิต

เมื่อมาถึงเรากลับไปที่บ้านกลับพบว่าบ้านทรุดโทรมกว่าเดิม เรียกก็ไม่มีเสียงตอบรับจนคนที่เดินผ่านมาเขาบอกว่า เขาทำงานที่ร้านข้าวกล่องเดี๋ยวก็กลับมา

พวกเราจึงไปที่ร้านก็พบเขากำลังกลับจากที่ทำงาน พวกเราก็ได้พูดคุยกันอีกครั้งแต่เขาคงแปลกใจที่พวกเรายังเหมือนเดิมแล้วไม่เปลี่ยนแปลง แต่ผมกลับถามว่า

"แล้วไม่ได้เขียนนิยายแล้วหรือครับ?"

แล้วเก็นโคก็ตอบผม ซึ่งกลายเป็นคำสอนที่ผมจะไม่มีวันลืม


ที่จริงฉันก็ยังเขียนอยู่บ้าง เขียนตลอดเวลา ถึงพวกเธอจะทำนายให้ฉัน ก็แบบ...ฉันเข้าใจแล้วว่าคุณค่าของการเขียน จะขายได้หรือไม่ก็ตาม แต่มันก็ไม่เกี่ยวล่ะ ถ้ามัวแต่ยึดอยู่อย่างเดียว ก็ไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันพอดีและตอนนี้ฉันเข้าใจว่า ความยากลำบากมันมีอยู่ทุกงานที่ทำ ฉันเลยออกไปทำงานพิเศษควบคู่มันก็สนุกนะ ที่ผ่านมาฉันเขียนได้มากขึ้น ถึงจะมีคนอ่านหรือไม่ แต่อย่างน้อยฉันก็ได้เห็นความงามของงานที่เขียน แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว


ผมได้ยินก็รู้สึกจุกไม่น้อย ผมนับถือความพยายาม แม้ว่างานจะเป็นเช่นไร ขณะเดียวกันก็ใช้ชีวิตความจริงให้คุ้มค่า ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ เขากลับเขียนนิยายได้เยอะขึ้น

ขอบคุณเก็นโคมากๆ ครับ ที่ทำให้ผมเข้าใจนโลกของการเขียนที่แท้จริง

วันนั้นได้เห็นพระอาทิตย์ที่สวยงามกำลังลับขอบฟ้า ผมสัญญาว่าจากนี้จะเริ่มชีวิตกับความจริงโดยที่เราจะเขียนหนังสือต่อไปอย่างแน่นอน

พวกเรากำลังจะกลับซักพัก มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมเลยไปเปิดก็พบบรรดาสื่อมวลชนจำนวนมากมารอหน้าบ้าน บอกอยากเจอ เก็นโค เขาก็ปรากฏตัวทันที

เก็นโค คาคุโซ ได้รางวัลวรรณกรรมดีเด่น

จากชายผู้สิ้นหวัง และไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา เขาทำได้แล้วและเชื่อว่าจากนี้ชีวิตเขาจะต้องเปลี่ยนไปในทางที่ดีอย่างแน่นอน



ผมได้ดูโดเรม่อนตอน "การทำนายลายลิ้นสุดแม่น"  จบลงกลายเป็นหนึ่งในตอนที่ประทับใจไม่แพ้ตอนอื่นๆ และทำให้ผมได้เจอคนแบบเดียวกัน ซึ่งเขาก็สอนให้ผมได้เข้าใจวิถีนักเขียนที่แท้จริง

ขอแค่เชื่อมั่นและศรัทธาเหมือนที่เก็นโคทำเชื่อว่า ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น

ขอบคุณเก็นโคมากครับ....

SHARE
Written in this book
ช็อคโกแล็ต...ไดอารี่
บันทึกเรื่องราวดีๆ ที่มีอยู่มากมายเกิดขึ้นได้ทุกที่...แม้แต่กล่องช็อคโกแล็ต
Writer
DreamerWriter25
Rookie Writer
นักเขียน / นักฝัน (สมัครเล่น)

Comments

ดีอะ ชอบๆ
Reply
Jenine280
3 years ago
อ่านเป็นการ์ตูนตอนเด็กๆ ชอบตอนนี้เหมือนกันค่ะ ^__^
Reply
nanahansa
3 years ago
เป็นตอนที่ชอบเหมือนกันค่ะ ความฝฝันต้องไปต่อ
Reply