ขอบคุณความโดดเดี่ยว
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน

โดดเดี่ยว ว. เดียวเท่านั้น อยู่ตามลําพังไม่เกี่ยวข้องกับใคร.

ภาษาอังกฤษ

solitude

โดดเดี่ยว, สันโดษ, โดด, เปลี่ยว, อ้างว้าง, อยู่ลำพัง

lonely

โดดเดี่ยว, อ้างว้าง, วังเวง, สันโดษ, โทน, หัวเดียวกระเทียมลีบ

Alone

เดียวดาย, โดดเดี่ยว, เดี่ยว, โดด, เอกา, หัวเดียวกระเทียมลีบ

ภาษาญี่ปุ่น

kodoku 孤独

ภาษาจีน

单独 = โดดเดี่ยว, ลำพัง

ฉันค้นหาในอินเตอร์เน็ตหลายต่อหลายครั้ง ถึงนิยามของความโดดเดี่ยว นับแต่วันที่เว็บไซต์ Storylog มีกิจกรรมเล่าเรื่องราวของตนเองเข้าประกวด แต่ทำอย่างไรก็ไม่สามารถค้นหาความหมายของนิยามความโดดเดี่ยวได้สักที

นี่จะถึงทางตันแล้วหรือ

อีกไม่กี่วันที่จะประกาศผล น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้ร่วมสนุกในครั้งนี้

ไหนใครว่ากันว่าอินเตอร์เน็ตต่างก็มีข้อมูลทุกอย่างที่เราต้องการรู้ แต่ทำไมถึงไม่มีนิยามความโดดเดี่ยวเลย ฉันลองหาคำว่าโดดเดี่ยวเป็นภาษาต่างๆ หวังเพียงจะเข้าใจถึงนิยามของมันได้ดีขึ้น

แต่ไร้ผล

หลังกุมขมับไปได้สักครู ฉันรู้สึกได้ถึงเงาของอะไรบางอย่างนั่งลงข้างฉัน

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้านั้นส่งยิ้มให้และแนะนำตัวเอง

“ฉันชื่อความโดดเดี่ยว เธออยากรู้จักฉันไม่ใช่หรือ”

“เฮ้ย มาได้ไงเนี่ย” ฉันตกใจเล็กน้อย แต่มาคิดดูอีกทีก็น่าดีใจชะมัด อยู่ดีๆ เจ้าตัวความโดดเดี่ยวก็มาหาฉันถึงที่เลย คราวนี้ไม่ต้องไปหานิยามที่ใดแล้วล่ะ ถามกับเจ้าตัวดีกว่า

“ไหนๆ เธอก็มาหาฉันแล้ว บอกฉันหน่อยสิความโดดเดี่ยวว่าเธอมีนิยามอะไรกันแน่ รู้ไหมฉันหานิยามของเธอมาหลายวันจนจวนเจียนหมดเวลาการส่งเรื่องเล่าแล้วนะ”

“จะให้ฉันนิยามตัวเองหรือ เธอเคยนิยามตัวเองไหมล่ะ ฉันจะบอกเธอสักอย่างหนึ่งนะสาวน้อย” ความโดดเดี่ยวยิ้มอย่างอ่อนโยน “เราไม่สามารถนิยามตัวเองได้หมดจดและครอบคลุมไปทุกเรื่องราวที่เป็นตัวตนของเราหรอกนะ เธอนิยามตัวตนของเธอได้แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น แต่ส่วนอื่นๆ ที่เธอมองไม่เห็นมัน คนที่จะบอกได้ก็คือคนรอบข้างตัวเธอนั่นแหละ ดูอย่างการส่องกระจกสิ เห็นไหม..ว่าภาพมันยังผิดเพี้ยนเลย เธอในเงาของกระจก กับเธอที่เป็นเธอไม่ได้เหมือนกันทุกกกระเบียดนิ้วใช่ไหมล่ะ อย่างน้อยๆ ข้อแตกต่างข้อแรกก็คือ การกลับซ้ายเป็นขวา กลับขวาเป็นซ้ายอย่างไรล่ะ แล้วแบบนี้เธอยังอยากให้ฉันนิยามตัวเองอีกหรือ”

“ถ้าเธอไม่บอกฉัน แล้วฉันจะหานิยามของตัวเธอได้อย่างไรล่ะความโดดเดี่ยว” ฉันเริ่มรู้สึกท้อถอยกับการตามหานิยามความโดดเดี่ยว

“ไม่ยากเลย แค่เธอนึกภาพเหตุการณ์ตามฉันแล้วบอกกับฉันว่า เมื่อเธอเจอเหตุการณ์นั้นเธอรู้สึกอย่างไร”

“ฟังดูไม่น่ายาก เธอลองบอกฉันมาสิ”

“การที่ต้องอยู่ในสังคมไม่คุ้นเคย หรือบางครั้งเธอไม่สามารถทำใจให้เข้ากับคนเหล่านั้นได้

เธออยู่ท่ามกลางงานเลี้ยงรื่นเริง แต่เธอกลับเหงามากกว่าอยู่ตามลำพังคนเดียว

เวลาที่เธอเลื่อนฟีดข่าวใน Facebook แล้วพบว่ามีแค่เธอคนเดียวที่นั่งเหงาๆ อยู่หน้าจอมือถือ แต่เพื่อนๆ ในFacebook ของเธอกลับมีนัดสังสรรค์กับเพื่อนร่วมงาน มีนัดกับแฟน ส่งยิ้มให้กับโซเชี่ยลอย่างมีความสุข

เธอโพสท์เรื่องราวของเธอใน Facebook แต่ผลตอบกลับมาคือความเงียบ

เวลาที่เธอสุข เธอเศร้า แต่เธอกลับไม่รู้จะแบ่งปันความสุขความเศร้าให้ใคร เธอค้นหาเบอร์โทรศัพท์มือถือในเครื่อง เธอค้นหารายชื่อเพื่อนในแชท แต่ไม่พบใครที่เธอพอจะบอกเล่าเรื่องราวเหล่านั้นได้

เวลาที่เธอเคว้งคว้าง เหงา อยากชวนใครสักคนไปดูหนัง แต่ไม่มีใครว่างพอไปกับเธอ

เวลาที่เธอร้องไห้ แต่เธอกลับต้องเช็ดน้ำตาด้วยตัวเอง

เวลาที่เธอกลับมาถึงห้องพัก แต่ไม่รู้จะคุยกับใคร ทำได้เพียงเปิดเสียงโทรทัศน์เป็นเพื่อน ส่งยิ้มทักทายให้กับจอโทรศัพท์มือถือ โดยไม่รู้จะทักทายใครในโลกโซเชียล

คืนที่จันทร์ส่องแสงกระจ่างนวลบนฟากฟ้า เธอถ่ายภาพความประทับใจนั้นเก็บไว้ แต่เธอไม่รู้จะส่งมันให้ใครดู”

เงียบไปชั่วขณะ คำพูดของความโดดเดี่ยวสะเทือนใจฉันจนพูดไม่ออก ฉันไร้คำตอบโต้เจ้าความโดดเดี่ยว ได้แต่ปล่อยให้บทสนทนาขาดช่วง เสียงเจ้าความโดดเดี่ยวค่อยๆ จางหายไปในอากาศ รู้สึกเหมือนน้ำตาค่อยๆ ไหลลงไปในอก ฉันกล้ำกลืนเก็บมันเอาไว้ ก่อนตอบความโดดเดี่ยวออกไป

“ฉันเข้าใจนิยามของเธอแล้วล่ะ ความโดดเดี่ยว”

“ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้ว่าฉันโดดเดี่ยวแค่ไหน เหตุการณ์ที่เธอบอกฉัน ฉันเคยเจอมาแล้วทุกอย่าง และมันทำให้ฉันรู้ว่าฉันไม่มีใครเลย น่าเศร้านะ ที่สุดท้ายแล้วเราค้นพบว่าเราโดดเดี่ยวมากแค่ไหน” 

ตอนนี้น้ำตาไหลออกมาแล้ว 

“เอาน่า อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ยังมีชีวิตอยู่นี่นะ”

“ก็ใช่” …แต่ถึงอย่างไรน้ำตาก็ยังคงไหลอย่างห้ามไม่อยู่

คืนนี้หลังจากทำความเข้าใจกับนิยามของความโดดเดี่ยวได้แล้ว ฉันกลับรู้สึกเศร้ามากกว่าทุกคืน..และหลับไปพร้อมคราบน้ำตา

หลังตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ฉันพบเพียงจดหมายหนึ่งฉบับที่ความโดดเดี่ยวทิ้งไว้ให้ ในนั้นมีตัวอักษรที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ

“อรุณสวัสดิ์สาวน้อย ฉันหวังว่าหลังจากที่เธอตื่นมาในตอนเช้าแล้วเธอจะรู้สึกดีขึ้นกว่าเมื่อคืนนี้นะ ฉันไม่รู้จะปลอบใจเธออย่างไรเหมือนกัน บางทีฉันก็คิดว่าฉันเป็นต้นเหตุของน้ำตาเธอเมื่อคืนนี้ แต่อยากให้เธอรู้ไว้ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ เธออาจจะรู้สึกแย่ที่พบว่าตัวเองโดดเดี่ยว แต่เธอรู้ไหมเราทุกคนล้วนโดดเดี่ยวด้วยกันทั้งหมด ไม่ว่าใครๆ บนโลกนี้ก็ล้วนแล้วแต่เคยโดดเดี่ยวด้วยกันทั้งนั้น เธออาจจะคิดว่าคนที่มีความรัก มีเพื่อน มีครอบครัวไม่เคยโดดเดี่ยว เปล่าเลย เธอคิดผิด ในแต่ละวินาทีมีคนคิดถึงฉันมากมายหลายล้านคนทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคปัจจุบันนี้ตัวฉันที่ชื่อว่า 'ความโดดเดี่ยว' ถูกเรียกขานบ่อยครั้ง ฉันคิดว่าวิถีชีวิตและเทคโนโลยีที่พวกเธอคิดกันขึ้นมานั่นล่ะ ที่นำความเหงาและความโดดเดี่ยวมาให้พวกเธอ ยิ่งเธอเห็นคนในสังคมออนไลน์มีความสุขมากเท่าใด มีวัตถุมากเท่าใด เธอก็ยิ่งรู้สึกด้อยค่า แปลกแยก และเปรียบเทียบมากขึ้นเท่านั้น เมื่อความรู้สึกเหล่านี้มากเข้าสุดท้ายมนุษย์ก็รู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมา น่าแปลกดีนะที่เทคโนโลยีพวกนี้ถูกคิดขึ้นมาเพื่อคลายความเหงาของมนุษย์ แต่สุดท้ายเมื่อมนุษย์ไม่รู้จักใช้มัน มันกลับเป็นอาวุธที่ทิ่มแทงมนุษย์เอง

ขอให้เธอค้นพบความอบอุ่นของฉัน

ฉันไม่ได้เลวร้ายอะไรนักหรอกน่า

ลงชื่อ

ความโดดเดี่ยว”

หลังอ่านจดหมายของความโดดเดี่ยวจบ ฉันน้ำตาซึม ความโดดเดี่ยวอ่านใจฉันออกจริงๆ ฉันยอมรับว่าที่ผ่านมาฉันรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นเพราะเจ้าโลกโซเชียลที่ชื่อ Facebook จริงๆ ฉันเปรียบเทียบ ฉันรู้สึกไร้ค่า ไม่มีคนสนใจ ไม่มีคนคอมเม้นท์ ไม่มีคนไลค์ Stasus และ..

ฉันเหงา

ฉันหยิบมือถือขึ้นมาและกดเข้าไปที่แอพพลิเคชั่น Facebook

เปล่า คราวนี้ฉันไม่ได้เข้าไปโพสท์อะไรทั้งสิ้น

ฉันบอกลาหน้าจอแอพพลิเคชั่น Facebook ด้วยคำว่า Deactivate facebook

ลาก่อนนะ Facebook เอาไว้ฉันทำใจได้เมื่อไร ฉันจะกลับมา

ยอมรับและเข้าใจความความโดดเดี่ยวด้วยตัวของฉันเอง ไม่เอาตัวเองไปยึดโยงกับโลกของ Facebook

เรียนรู้ที่จะอยู่กับความโดดเดี่ยว

หลังวางมือถือลง ฉันเดินไปเปิดม่าน ท้องฟ้ายามรุ่งอรุณเรื่อเรืองน่าประทับใจด้วยสีส้มจางๆ เสียงนกร้องแว่วมาไกลๆ

น่าประหลาดที่มีเสียงนกร้องกลางเมืองใหญ่

คงเป็นเพราะฉันเลิกใส่ใจเรื่องราวใน Facebook และหันมาสนใจสิ่งรอบกายแทน

แปลกดีนะ ที่วันนี้ฉันรู้สึกว่าท้องฟ้าสว่างไสวมากกว่าทุกวัน

ขอบคุณความโดดเดี่ยว





เค้าโครงจากเรื่องจริง

May the solitude be with you..

SHARE
Written in this book
Love and Emotion 
เรื่องสั้นและบทความเกี่ยวกับความรัก รวมถึงอื่นๆ หวังว่าเรื่องของเราจะมอบอะไรดีๆ ให้ผู้อ่านบ้าง

Comments

Jenine280
3 years ago
แอบสารภาพว่าเราไม่ค่อยอยากเจอคุณความโดดเดี่ยวเท่าไร 
ชอบความสันโดษมากกว่า แหะๆ
Alone but not lonely เนาะ <3

ปล. ภาษาสวยเหมือนเดิมเลยค่ะ ชอบจัง
Reply
niji
3 years ago
ขอบคุณน๊าา 😊😊
นั่นสิ
violetto_l3utpen
3 years ago
บางที Solitude is bliss
ภาษาสวยงาม

Reply
niji
3 years ago
ขอบคุณค่ะ
DemonPrincess
3 years ago
ในความโดดเดี่ยวก็ยังมีสิ่งดีๆอยู่นะได้ใช้เวลาดูแลตัวเองใส่ใจทบทวนตัวเองบางครั้งเราอาจจะหมดเวลาไปกับคนอื่นเยอะเกินไป
Reply
niji
3 years ago
จริงด้วยนะคะ
kesmanee
3 years ago
ความโดดเดี่ยวก็มีข้อดีของมันโดดเดี่ยวเพื่อใส่ใจดูแลตัวเองให้มากขึ้นบางครั้งมัวแต่เสียเวลากับคนอื่นมากเกินไป
Reply
niji
3 years ago
เข้าใจเลยค่ะ
wisanumangkala
2 years ago
💙
Reply
niji
2 years ago
ขอบคุณค่ะ