Beauty And The Beast : หนังสือมิอาจตัดสินได้ด้วยปก
หากจะถามว่า สถานที่ใดที่ฉันสามารถอยู่ได้เป็นวันๆโดยไม่รู้สึกเบื่อเลย
"ห้องสมุด" คือที่เดียวที่ฉันตอบได้อย่างไม่ลังเลเลย
ด้วยความที่เป็นคนที่มีเพื่อนน้อยและค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง
จึงทำให้ฉันมี "หนังสือ" เป็นเพื่อนสนิทที่สุด

หนังสือในห้องสมุดนั้นมีเป็นร้อยๆพันๆเล่ม
หนังสือใหม่เอี่ยมถูกวางขึ้นชั้นวางอย่างดีเป็นเล่มโดดๆ
ต่างจากหนังสือเก่าๆที่ถูกเก็บเข้าชั้นในสุด

ฉันเที่ยวไล่สายตาไปตามชั้นวางอย่างมีความสุข
และหันศีรษะเอียงไปด้านข้างด้วยท่าทางพิลึกๆ
นั่นเป็นวิธีการที่ฉันจะหาเพื่อนใหม่ได้ง่ายขึ้น

เขาหลบซ่อนอยู่ในซอกชั้นในสุด
ห่มคลุมตัวเองด้วยปกเก่ายับยู่ยี่
อยู่ท่ามกลางหนังสือเล่มอื่นๆ
ที่อวดโฉมสีสันสวยงามบนปก

ฉันตัดสินใจหยิบเขาออกมา
และเราเริ่มทำความรู้จักกัน...

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...
ยังมีปราสาทหลังงามตั้งอยู่กลางป่า 
อันเป็นที่พำนักของเจ้าชายหนุ่มรูปงาม
แต่ทว่าจิตใจของเขาช่างห่างไกลจากรูปกาย
เพราะความเห็นแก่ตัว เย่อหยิ่ง เอาแต่ใจ และใจร้าย

คืนหนึ่งในฤดูหนาวอันเยือกเย็น
หญิงชราหน้าตาอัปลักษณ์นางหนึ่ง
ได้เข้ามาขอที่พักหนึ่งคืนแลกกับดอกกุหลาบแดง
แต่เจ้าชายกลับขับไล่นางเพราะรูปร่างอันน่าเกลียด

หญิงชราได้เตือนเจ้าชายว่า
อย่าตีคุณค่าจากรูปกายภายนอก มากกว่าความงดงามภายใน
แต่เจ้าชายก็ยังคงออกปากไล่นางให้ไปเสีย
และแล้ว...หญิงชราน่าเกลียดก็กลายร่างเป็นหญิงสาวผู้งดงาม
นางได้สาปเจ้าชายให้กลายเป็น "สัตว์ร้ายที่อัปลักษณ์"
และมอบดอกกุหลาบวิเศษให้เขาเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจ
หากเขาไม่สามารถทำให้หญิงสาวคนไหนรักเขาได้
ก่อนกลีบสุดท้ายของกุหลาบร่วงโรย

เขาจะต้องเป็นอสูรร้ายผู้ไร้ซึ่งความรัก...ไปตลอดกาล...

หลังจากที่ฉันได้อ่านหนังสือเก่าๆเล่มนั้นจบ
ฉันได้ลองหยิบหนังสือเล่มอื่นๆที่มีปกสวยงามขึ้นมาอ่านบ้าง
และพบว่า เนื้อหาสาระภายในนั้น เทียบไม่ได้เลย
กับอีกเล่ม...ที่ปกมีรอยขาดแหว่งดูไม่น่าอ่าน

คุณค่าที่แท้จริงของชีวิต..คืออะไร?

หญิงสาวนามว่า เบลล์ (Belle-ความงาม) เธอเป็นหญิงสาวที่แปลกประหลาดจากคนทั่วไปในสมัยนั้น เพราะเธอมักใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือและคิดคำนึงถึงชีวิตที่ดีกว่า ด้วยความเป็นนักอ่านตัวยง หนังสือมากมายทั้งเก่าและใหม่ผ่านสายตาผ่านมือของเธอมานับไม่ถ้วน ทั้งดี ทั้งไม่ดี มีคุณค่ามากน้อยแตกต่างกัน อาจทำให้เธอได้เรียนรู้ว่า

"หนังสือมิอาจตัดสินได้ด้วยปก"

เฉกเช่นเมื่อเธอได้พบกับอสูรร้ายตนหนึ่งในปราสาท
เธอค่อยๆมองข้ามรูปลักษณ์อันไม่น่าพิศมัยของเขา
และพบว่า เขาคือชายหนุ่มรูปงามที่ไร้ความรัก

คนไร้ความรักต่อผู้อื่น คือคนที่มองไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง
และเฝ้าคิดคำนึงว่า ฉันจะต้องได้ความรัก/สิ่งตอบแทนกลับคืน
จึงมิอาจรักหรือเห็นคุณค่าของคนอื่นได้

เธอได้เลือกหยิบยื่นความรักความเมตตาต่อเขา
ให้เขาสัมผัสว่า การรักผู้อื่นนั่นหมายถึงว่า เรารักตัวเองมากพอ
ที่ปรารถนาที่จะเห็นผู้อื่นมีความสุขและหยิบยื่นความรักส่งต่อๆไป

อสูรร้ายจึงกลับกลายเป็นเจ้าชายรูปงาม ผู้เรียนรู้ที่จะรักตัวเองและผู้อื่น
ด้วยความรักของหญิงสาวผู้งดงามทั้งภายในและภายนอก...

ความคิดสร้างเราให้เป็นคน
ความรักสร้างเราให้เป็นมนุษย์

หนังสือเล่มนั้นและนิทานเรื่องนี้ 
ทำให้ฉันนึกถึงเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยคนหนึ่ง
เขาเป็นผู้ชายรูปร่างใหญ่ บนใบหน้าของเขาเสียโฉมเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
ด้วยกิริยาท่าทางงุ่มง่าม สีหน้าพิลึก บวกกับคำพูดซื่อๆ ช้าๆ เหมือนคนไม่เต็มของเขา
ทำให้บ่อยครั้งที่ฉันจะเห็นเพื่อนๆหลายคนแสดงกิริยาอาการดูถูกและหัวเราะเยาะเขา
เพียงเพราะเขาดูประหลาดและไม่เหมือนคนปกติทั่วไป

ฉันเองก็เคยเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่รังเกียจเขา

แต่เมื่อฉันได้ลองทำความรู้จักกับเขาให้ลึกลงไปแล้ว
ฉันรู้สึกว่าตัวเองโง่มากที่สูญเสียเวลาถึงสองปี
ไปกับการมองเพียงแค่ภายนอกที่เขาเป็นอยู่

กลุ่มที่ถูกสุ่มโดยอาจารย์
ทำให้ฉันได้อ่านหนังสือปกแหว่งๆเล่มนี้

จริงๆแล้ว เขาเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีมากๆคนหนึ่งทีเดียว
ไม่ว่างานชิ้นไหน เขาก็มีความตั้งใจอย่างจริงจัง
เป็นคนที่นำเสนอหน้าชั้นได้ดีกว่าเพื่อนๆหรือฉันเสียอีก
และมารู้ทีหลังว่า เขาเรียนอีกปริญญาหนึ่งควบคู่ไปด้วย
ซึ่งคนที่จะทำแบบนั้นได้..ต้องเป็นคนที่ขยันมากเป็นพิเศษ

ฉันกล่าวคำขอโทษและสารภาพผิดต่อเขา..
ในวันหนึ่งที่เรานั่งกินข้าวด้วยกันวันหนึ่ง

ใบหน้าที่ไม่น่ามองของเขามีรอยยิ้มสดใสเหมือนเด็กๆที่มีความสุข

เรากลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันในอีกสองปีถัดมา

จากนั้นเป็นต้นมา...
นอกจากห้องสมุดแล้ว...
ร้านหนังสือมือสอง...
คืออีกที่..ที่ฉันจะไม่มีวันเบื่อเลย

แล้วคุณล่ะคะ...มีเพื่อนใหม่ๆเป็นเพื่อนเก่าๆ..บ้างแล้วหรือยัง? :)
SHARE
Written in this book
Just Enjoy The Show
วิเคราะห์หนังตามความประทับใจและประสบการณ์ส่วนตัวค่ะ
Writer
ClairDeLune
Devil
ARS LONGA, VITA BREVIS ชีวิตสั้น...ศิลปะยืนยาว ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้ามาเลยค่ะ มีอะไรอยากพูดคุยกัน >> ID Line : Lukemai007

Comments

WANKLOM
3 years ago
ชอบจังค่ะ  ปล.เคยอยู่ในรั้ว มข.มาเหมือนกันค่ะ ^^
Reply
ClairDeLune
3 years ago
ขอบคุณมากๆค่ะ ดีใจจัง เจอลูกเจ้าพ่อมอเหมือนกันอีกคนแล้ว อิอิ
hippiehippo
3 years ago
เขียนดีจังค่ะ
Reply
ClairDeLune
3 years ago
ขอบคุณมากๆนะคะ ดีใจที่ชอบ ^ ^
khongkwanNit
3 years ago
ชอบจังเลยค่ะ อ่านแล้วเห็นภาพตาม ขอบคุณนะคะ 😊😊
Reply
ClairDeLune
3 years ago
ดีใจที่ชอบ ขอบคุณมากๆเช่นกันค่ะ
Natchanan
3 years ago
ชอบจังค่ะ ชอบ
Reply
Cherisha
8 months ago
ชอบมากกก การเขียนมีเสน่ห์และมีวิธีเปรียบเปรยที่น่าหลงใหลมากๆ ^^
Reply
ClairDeLune
8 months ago
ขอบคุณมากนะคะ ยินดีมากเลยค่ะ  ^ ^