เรื่องบางเรื่องไม่มีชื่อ
การนั่งรถไฟฟ้าคนเดียว
ขณะที่เพลงเศร้ากำลังบรรเลง
ทำให้ตัวเรารู้สึกเดียวดาย
เป็นความเดียวดายที่ไร้เดียงสายังไงยังงั้น

โครตไม่ชินกับความรู้สึกแบบนี้
ถึงแม้จะรู้สึกบ่อยในช่วงนี้

รถไฟฟ้ากำลังผ่านไปสถานีหนึ่ง
และอีกสถานีหนึ่ง
ซ้ำไปซ้ำมา วนไปวนมา
ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก 
เสียงเต้นของหัวใจเราเหมือนป่าของเมืองหลวง 
เดี๋ยวนี้มันคงระบาดไปเมืองอื่นแล้วสิ 

ช่างเป็นลูปที่เป็นระเบียบเรียบร้อย 
สงบ'สุข???
 
ลองให้รถไฟฟ้าออกนอกเส้นทางดิ........

ดีทีรถไฟฟ้าเป็นเพียงเู้คึรื่องจักรที่คนสร้างขึ้นมา
ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตเช่นสัตว์หรือเรา  
โชคดีรึป่าวที่คนขับเคลื่อนสิ่งเหล่านี้'ต้อง'มีชีวิต 
 
คนที่นั่งข้างเรา ตรงข้ามเรา หรืออีกฝากหนึ่งของเรา จะรู้สึกแบบนี้มั้ยว่ะ (ยังจะไปอยากรู้อีก)
ถ้ารู้สึกเค้าจะทำไงว่ะตอนนี้ 
ทักเพื่อนในแชทมือถือว่าไปไหนเที่ยวดีไหม 
ออกไปดูหนังคนเดียวดีมั้ย แบบที่ทำเป็นประจ ำยังไงหนังที่เราดูก็ไม่ใช่เรื่องเดิมอยู่แล้ว 
หรือหาเรื่องราวอะไรใหม่ๆเขียนลงไปในstorylog (อะไรจะง่ายขนาดนั้น)

บางครั้งเวลานั่งบนรถไฟฟ้า เรารู้สึกว่า 
ตัวเองเป็นเหมือนที่นั่งตัวหนึ่งบนรถไฟฟ้า
ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเคลื่อนไหว หรือมีชีวิต 
เป็นที่นั่งที่ว่างเปล่าและไม่มีอยากนั่ง
ถ้านั่งได้ก็เลือกที่จะยืนมากกว่า (ตอกย้ำตัวเองทำไม)
เหมือนเราถูกขับเคลื่อนไปตามรถไฟฟ้า 
มันต้องไปตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนั้น ตามช่วงเวลา 
เพียงแต่เส้นทางของเราไม่ได้ชัดเจนเหมือนสถานีรถไฟฟ้าก็เท่านั้นเอง

หน้าต่างบนรถไฟฟ้าบางเวลากลับทำหน้าที่เหมือนกระจกในห้องนอน
เห็นเงาในหน้าต่างมั้ย
นั่นไง ใบหน้าของคนท้อแท้ (ตอนนั้นถึงท่อนฮุคของเพลง sirimongkol-april พอดี)
 
พอดี ถึงสถานีสุดท้ายแล้ว 
เพลงก็เปลี่ยนพอดี 
ลงจากสถานีพอดี 
มองไปบนท้องฟ้าพอดี 
อะไรๆก็พอดี ทั้งที่มันไม่ใช่ความพอดี 
มองไปรอบๆ 
มองไปที่คนที่อยู่รอบๆ คนที่กำลังคุยกับลูกค้า 
คนที่กำลังแบกของเพื่อเอาไปให้ลูกค้า 
มองไปที่ผู้ชายคนเมื่อกี้ที่กำลังอุ้มลูกสาวตัวน้อย 
มองไปที่คนขับรถเมล์ที่กำลังแข่งกับเวลา 
 
ทุกอย่างเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา
ไม่มีอะไรอยู่นิ่งเลย พื้นถนนยังมีรถผ่าน ใต้ถนนยังมีอะไรที่เคลื่อนไหว
อะไรบ้างที่ไม่มีชีวิตแล้ว นอกจากชีวิตที่ตาย แล้ววิญญาณจะมีชีวิตของวิญญาณมั้ย
(เชี้ย มึงฟุ่งซ่านละ พอเหอะ)

ถ้าสิ่งที่เคลื่อนไหวหมายถึงสิ่งที่มีชีวิต 
แล้วรถไฟฟ้ามีชีวิตรึป่าว
จะมีหรือไม่มีชีวิต มันก็เคลื่อนไหวได้แล้วนี่นา 
มันก็ทำให้สิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหวต่อไปได้นี่นา 

ไม่ว่ามันจะมีชีวิตหรือไม่มีชีวิต มันก็เกี่ยวข้องกับชีวิตเราเสมอ ตราบเท่าที่เรายังเคลื่อนไหวได้ 
ไม่มีหรอกชีวิตปราศจากสิ่งของ พระยังนุ่งจีวรเลย (อนาคตอาจปล่อยวาง)
ความรักก็คงมีชีวิตทำให้สิ่งต่างๆเคลื่อนไหว
เช่นเดียวกับที่ทำให้หลายสิ่งหยุดเคลื่อนไหว 
SHARE

Comments