เธอทิ้งเขาไปในวันวิสาขบูชา
ผมตื่นขึ้นตอนบ่ายสองของวันศุกร์ ไม่ใช่ด้วยเสียงนาฬิกาปลุกแต่เป็นเสียงนกในป่าร้างข้างบ้าน
ไม่ต้องฝ่ารถติดไปทำงาน แต่มีนัดทานข้าวเข้าวัดเวียนเทียนกับเธอตอนค่ำ เพราะวันนี้เป็นวันวิสาขบูชา

ลุกจากที่นอน เปิดม่าน ปิดแอร์
อาบน้ำ เช็ดตัว แปรงฟัน สวมเสื้อผ้า
ล๊อกบ้าน เดินไปร้านกาแฟ
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างไร้ความรีบเร่ง

บ่ายสาม ผมผลักประตู อากาศเย็นพุ่งสวนออกมา

"อเมริกาโน่เย็นไม่ใส่น้ำเชื่อมครับ" ผมบอก
"ค่ะ" บาริสต้าสาวผิวสีคาราเมลตอบ ยิ้มหวาน

หลายวันแล้วที่เธอกลับไปหาพ่อแม่ที่ต่างจังหวัด วันนี้จะเอาหนังสืออะไรไปแลกกันอ่านดี ?
เมื่อได้พบกันอีก รอยยิ้มและสัมผัสมือของเราทั้งสองจะทำให้รู้สึกอย่างไรนะ ?
ตื่นเต้นทำไม ผมเตือนสติตัวเอง

"ได้แล้วค่ะ หกสิบบาทค่ะ" บาริสต้าสาวยื่นแก้วมาให้
"ขอบคุณครับ" รับแก้ว จ่ายเงิน เดินไปนั่ง เปิดหนังสือหน้าที่อ่านค้างไว้เมื่อคืน

เวลาเลื่อน รถเคลื่อน เมฆลอย ผมนั่งอยู่ที่เดิม
เธออยู่บนรถบัส คงงีบหลับ เพราะยังไม่ 'read' คำทักทายของผม

ห้าโมงเย็น ขณะเก็บของเตรียมออกเดินทาง โทรศัพท์ดัง ปลายสายเป็นเพื่อนสนิท
"มึงอยู่ไหนวะ" มันถาม
"กูอยู่บ้าน ว่าไงครับคุณเพื่อน" ผมตอบ
"น้องเค้าทิ้งกูแล้วว่ะ" มันเกริ่นเริ่มเรื่อง เสียงสั่นเล็กน้อย
"เออ แล้วมึงเป็นไง ไหวมั้ย ?"
"ไม่ค่อยไหวว่ะ ว่างเปล่า"
"เฮ้ย ว่างเปล่าเลยหรอวะ ทำไมเศร้าขนาดนั้น"
"ไม่ใช่ กูถามว่ามึงอ่ะ ว่างรึเปล่า มาหากูหน่อย"
"อ๋อ กูไม่ว่างว่ะ นัดสาวไปเวียนเทียนว่ะ ไหนเล่าให้ฟังซิ เกิดไรขึ้น"

เงียบ…

"ไม่เป็นไร ไว้เจอกันค่อยเล่า" มันตอบด้วยความอัดอั้น เหมือนคนกลั้นลมหายใจเอาไว้


คงเศร้ามาก คนร่าเริงเวลาเศร้านี่น่ากลัวนะ กลัวมันจะไม่ไหว คิดสั้น เพราะเกิดมาไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้ และปกติมันเป็นคนขี้เบื่อ คบใครไม่นาน แต่คนนี้คบอยู่ตั้งสามปี ความผูกพันธ์คงไม่น้อย
รักมากก็เสียใจมากเป็นธรรมดา

หยิบโทรศัพท์มากดโทรออก เธอรับสาย
"ฮัลโหลลลลลล ใกล้ถึงกรุงเทพแล้วนะ พอดีเผลองีบหลับค่ะ แหะๆๆ ว่าไงคะ"
"เธอ ไอ้จ๊อตมันโดนสาวทิ้งว่ะ หนนี้ท่าจะหนัก พี่อยากไปหามันหน่อย เดี๋ยวเธอถึงกรุงเทพแล้วไปรอที่หอก่อนแล้วกันนะ อาจจะไม่ได้ไปเวียนเทียนแล้วล่ะ ขอโทษจริงๆนะ"

เงียบ… ตามมาด้วยเสียงถอนหายใจ
"ไม่เป็นไรค่ะ ไปดูแลเพื่อนเถอะ ไว้คุยกันค่ะ" เธอตอบ วางสายไป

บางคนทิ้งเพื่อนไปหาแฟน วันนี้เหตุฉุกเฉิน แต่ไม่อยากเรียก 191 ผมจึงจำต้องทิ้งแฟนไปหาเพื่อน

เปลี่ยนจุดหมาย ถึงบ้านจ๊อต กดโทรศัพท์ มันรับ
"กูอยู่หน้าบ้าน มาเปิดประตูหน่อย"
"เออ" มันพูดเบาเหมือนคนหมดแรง

ในบ้านเงียบ ไม่มีเสียงโทรทัศน์หรือเสียงเพลง ไฟสลัว
"ถ้าหัวใจมีไว้เพื่อแตกสลาย กูก็คงเพิ่งจะรู้ความหมายของมัน" มันพูด
ขณะที่เมฆฝนกำลังก่อตัวบนท้องฟ้า


"ก็มึงเอาหัวใจไปฝากไว้ที่คนอื่นทำไมล่ะ พอเค้าโยนทิ้ง ถ้ามันไม่แหลกก็แปลกแล้วล่ะ" ผมตอบ
"จะให้ทำไงวะ" มันเอ่ย แววตาสับสน จิตใจคงเหมือนใบไม้แห้งที่หมุนเคว้งเพราะลมมรสุม
"กูว่าจากนี้มึงควรพักซักหน่อยนะ ไม่ต้องรีบหาแฟนใหม่ อยู่คนเดียวให้เป็นก่อน ทำความรู้จักกับความโดดเดี่ยวซะบ้าง เผื่อจะรู้ตัวเองมากขึ้น" ผมแนะนำ
"ไอสัด แต่มนุษย์เป็นสัตว์สังคมนะ จะอยู่โดดเดี่ยวได้อย่างไร" มันเถียง

"โดดเดี่ยว ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยวเหงา มันคือการใช้ชีวิตคนเดียว ตามใจตัวเอง ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ไม่ต้องมีใครเป็นที่พึ่งทางความรู้สึก" ผมอธิบาย

"โดดเดี่ยว เดียวดาย ตายทั้งเป็น" มันเอ่ย เหม่อมองนอกหน้าต่าง ฝนเริ่มตกเปาะแปะ หนาเม็ดขึ้นเรื่อยๆ

"ถ้ามึงอยู่คนเดียวไม่ได้ มึงจะรู้สึกว่าการมีคู่เป็นสิ่งจำเป็น ขาดไม่ได้ พอมีแฟนมึงก็ต้องยอมตลอด พอเค้าเบื่อ เค้าทิ้งมึง มึงก็เสียใจแบบนี้ วนเวียนไปเรื่อย" ผมกล่าว 
นกเหล็กขนาดใหญ่บินผ่านไปหนึ่งตัว เสียงแหวกอากาศกึกก้องทั่วท้องฟ้า

"มึงไม่ไปเวียนเทียนแล้วหรอ" มันคงเบื่อฟังคำแนะนำ
"มึงจะหยุดคิดวนไปเวียนมาได้รึยังล่ะ กูเป็นห่วง กลัวมึงคิดสั้น ไม่เคยเห็นมึงเศร้าขนาดนี้ เลยต้องมาดูใจ" ผมเอ่ย
"เออ ถ้ามึงไม่มากูก็อาจจะทำ กูไม่รู้จะอยู่ยังไงจริงๆ" มันตอบ
"มึงก็แค่เลิกคิดเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ซักพัก พักใจ เหมือนนักกีฬาบาดเจ็บที่นั่งพักข้างสนามไง" ผมพูด ฝนตกหนัก มันตาชื้น
"พักได้ด้วยหรอวะ มึงพูดเหมือนมีสวิตช์ คนนะ ไม่ใช่โคมไฟ"
"ได้ดิวะ มึงดูสิ วันนี้แสงแดดยังพักเลย ไม่บอกล่วงหน้าด้วยนะ
นี่กูตากผ้าไว้ สงสัยจะไม่รอด มึงเป็นแค่คน ทำไมจะพักไม่ได้"


"แต่กูต้องการความอบอุ่น" มันท้วง
"พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนๆ ไง โทรหาซะบ้างสิ" ผมตอบ
"แต่กูก็ต้องการการสัมผัส" มันยังไม่ยอม ผมจึงตบบ่ามันเบาๆ
"ถ้านี่ไม่เรียกว่าสัมผัส กูเพิ่มความแรงให้ได้นะ ตบกระโหลกให้ฟรีก็ยังได้"
"ใจดีจริงๆ" มันหัวเราะเบาๆ มองพื้น

ผมหายใจเข้าได้ประมาณสิบครั้ง จู่ๆ มันลุกเดินไปเปิดตู้เย็น เทน้ำดำซ่ามาสองแก้ว
"วันนี้ไม่ดื่มเบียร์นะ วันพระใหญ่" มันบอก
"โถ ชาวพุทธ" ดีเหมือนกันนะวันพระนี่ ร่างกายจะได้มีเวลาซ่อมแซมบ้าง

"แต่กูก็ไม่รู้จะอยู่ยังไงอยู่ดีว่ะ สงสัยจะลืมไปแล้วว่าอยู่คนเดียวเป็นยังไง" มันเอ่ย
"ข้อดีของการอยู่คนเดียวคือมึงไม่ต้องรอใคร ไม่ต้องเกรงใจใคร ชีวิตมันก็มีอย่างอื่นให้ทำตั้งเยอะ มึงไม่มีอะไรที่อยากทำเลยรึ"
"มีนะ กูอยากปั่นจักรยานไปต่างจังหวัด แต่ไม่เคยได้ไป แฟนทุกคนห้ามกูหมด"
"นั่นไง มึงไปปั่นเลย ลุย ยินดีด้วยที่โดนทิ้ง"

"ไอสัด ซ้ำเติมหรอ"
"ป่าว แต่กูพูดจริงๆ ไม่ต้องคุยเรื่องอกหักแล้ว ไป มึงไปปั่นจักรยานดีกว่า ออกกำลังให้หัวใจแข็งแรง"
"ปั่นไม่ได้ ยางแบน ตั้งแต่มีแฟนก็ไม่ได้ปั่นนานแล้ว"
"เออ ปากซอยยังไปไม่ได้เลย จะปั่นข้ามจังหวัด ถุย"
"เดี๋ยวมึงคอยดูก็แล้วกัน"
"เออ กูจะคอยดู ปั่นถึงปากซอยแล้วโทรมาบอกกูก่อนเถอะ"

"มึงจะอยู่อีกนานมั้ย" มันถาม
"ทำไม มึงจะเลี้ยงข้าวกูหรอ" ผมตอบ
"เปล่า กูอยากอยู่คนเดียว"
"อ่าว ไล่กูซะงั้น งั้นกูไปล่ะ"
"เออ ขอบคุณมากที่มา มึงไปง้อแฟนมึงต่อเถอะ กูเกรงใจ"

สองทุ่ม ร่ำลาที่หน้าประตูรั้ว มันเข้าบ้าน ผมเดินไปปากซอย ฝนซา ใกล้จะหยุดเต็มที เสียงเพลงดังแว่วมาจากในบ้าน

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาเธอ
"ฮัลโหลลล อยู่ไหน ทำอะไรอยู่หรอเธอ" ผมเอ่ยทักทาย ออดอ้อนเล็กน้อย ไม่รู้จะรอดมั้ย
"กำลังไปวัด จะไปเวียนเทียนค่ะ" เธอตอบ
"อ้าว ไปกะใครล่ะ" ผมถาม
"ไปคนเดียวสิคะ โตแล้ว ไปไหนคนเดียวได้ค่ะ มีอะไรอีกมั้ยคะ" เธอตอบ สุภาพแต่น่ากลัว
"เพื่อนพี่โอเคแล้้ว แถมไล่พี่กลับอีก มันบอกว่าอยากอยู่คนเดียว" ผมบอก
"แล้วพี่ล่ะ อยากอยู่คนเดียวมั้ยคะ" เธอย้อน
"อยู่มานานแล้วครับ เบื่อแล้ว คิดถึง อยากเจอ เดี๋ยวขึ้นแท๊กซี่ไปเลยครับ" ผมตอบ
"ค่ะ ถึงวัดแล้วเดินมาที่โบสถ์เลยนะคะ เดี๋ยวซื้อดอกไม้ธูปเทียนไว้ให้ สวัสดี" เธอตอบ วางสายไป

โชคดีที่เธอไม่ขี้งอนเหมือนผู้หญิงในละคร แบบนี้โดนเธอหยิกหนึ่งทีก็หายโกรธแล้วล่ะ

เฮ้อ คนอกหักมีทุกวัน ไม่เว้นแม้กระทั่งวันวิสาขบูชา
SHARE
Written in this book
เรื่องแต่ง
Writer
ProtoZua
Books and music
บ้างเพื่อบอกเล่า บ้างเพื่อบำบัดตน

Comments

Somchai2495
3 years ago
เออเน๊าะอยากเจอคนสวบอ่ะคนไรไม่งอน
Reply
PEACH-MSU
3 years ago
คือชอบเรื่องนี้มากอ่ะ อ่านแล้วมุ้งมิ้งดี ขนาดดราม่ายังมีอะไรให้ฮา เด็ดจริงจนต้องโหวตต
Reply
ProtoZua
3 years ago
ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคร้าบ !!:)
PEACH-MSU
3 years ago
คือชอบเรื่องนี้มากอ่ะ อ่านแล้วมุ้งมิ้งดี ขนาดดราม่ายังมีอะไรให้ฮา เด็ดจริงจนต้องโหวตต
Reply
NncHZT
3 years ago
คู่คนมีความรักน่ารักจังค่ะ ส่วนคนอกหักก็ได้เวลาพักผ่อนดี ๆ อยู่นะ
Reply
ProtoZua
3 years ago
จริงครับ ผมคิดว่าการมีคู่เมื่อรู้จักความต้องการของตัวเองนั่นจะทำให้ตัดสินใจเลือกได้ง่ายขึ้น เจอคนที่ใช่เร็ว อยู่กันได้นาน ส่วนคนอกหักควรรู้คิดซะว่าอยากประหยัดเวลาด้วยการหาทางลัด ทางเร็ว แต่ดันไปรู้ทีหลังว่าเป็นซอยตัน...ถอย...จบเลย 5555+ No Drama :)
bastin
2 years ago
เพิ่งอ่านครั้งแรก..ชอบเลยคับ เขียนเยอะๆน่ะคับ
Reply