ป้าคะ จำหนูได้มั๊ย?


จำได้ไหมที่เราบอกว่าแมลงสาบเป็นขวัญใจป้าๆ

เรากับแมลงสาบดิสคัสกันว่ามันแปลกมากเลยนะที่ใครซักคนจะดึงดูดกับอะไรบางอย่าง อย่างแมลงสาบกับป้าๆ เรากับสาวๆบางกลุ่ม หรือแพนด้ากับเหตุการณ์ที่ดูไม่ปกติ

เมื่อวันพุธที่ผ่านมา พวกเรากลับไปเยี่ยมเยียนโรงเรียน เพราะว่าห้องของเรามีเฉลยสายรหัสไปให้น้องเห็นหน้าก็ส่วนหนึ่ง แต่ใจจริงอยากไปเจอเพื่อนมากกว่ามั้ง ก็ลั้ลลากันตามท้องเรื่อง จนน้องๆต้องกลับไปเข้าเรียน ก็เหลือแต่พวกเรา


เออหิวว่ะ
แดกข้าวโรงอาหารมั้ย


ได้เวลาที่แมลงสาบจะกลับมาเช็คเรตติ้งซะหน่อย



เราก็นึกภาพไว้แหละว่าป้าๆน่าจะจำมันได้
เห้ย แต่มันยิ่งกว่านั้นเว้ย


ภาพที่เห็นคือ พวกเราเดินตามหลัง แมลงสาบนำหน้าเดินไปตามช่องระหว่างหน้าร้านกับโต๊ะกินข้าวไปเรื่อยๆ มีป้าร้านค้าหลายร้านจับจ้องแมลงสาบตาเป็นประกาย แคทวอล์กมากจริง 
ไปจนถึงร้านข้าวแกงเจ้าประจำ


'หวัดดีค่า วันนี้มากินข้าว'
'น้องแมลงสาบบบ ฟกา้ลพรดึะบไ่เว้ลหน'

ป้าก็ชวนคุยอย่างสนิทสนมจนเราสงสัยว่าสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ


แมลงสาบสั่งข้าวไข่เจียวพริกแฮมหมูสับ ไข่ 2 ฟอง ระหว่างที่ป้าคีบของใส่ชามที่เอาไว้ตีไข่แล้วยื่นให้คนอื่นเจียว (คงจะเพราะอยากคุยกับแมลงสาบแหละ เราว่านะ) เราก็เลยสั่งด้วย หมูสับแครอต ไข่ 2 ฟอง ป้าก็ชวนคุยต่างๆนาๆ ได้มหาลัยที่ไหน โอย เก่งจังเลย นู่นนี่นั่น (ป้าก็หันมาถามเราบ้าง คงจะสงสารถ้าเรายืนอยู่ด้วยแล้วคุยกับแมลงสาบคนเดียว)

ระหว่างรอแมลงสาบก็ขอปลีกตัวมาซื้อน้ำ ซึ่งเราก็เดินตามมาด้วย


คุณป้าร้านน้ำนี่ เป็นร้านแรกที่ทำให้แมลงสาบรู้ตัวว่ามันมีฟีโรโมนดึงดูดป้าๆเลยนะ ป้าเค้าเอ็นดูนังแมลงสาบมาตั้งแต่ ม.4 ลดราคาน้ำเปล่าบ้างล่ะ ชวนคุยบ้างล่ะ บ่นคิดถึงบ้างล่ะ ทั้งๆที่ป้าเค้าดูหน้านิ่งๆไม่ค่อยยิ้มแย้มกับใครซักเท่าไหร่ (อย่างน้อยก็กับเราล่ะ)


วันนี้แมลงสาบก็ไปเช็คเรตติ้งอีกครั้ง

'หวัดดีค่ะป้า จำหนูได้มั้ย'

'จำได้สิ' ด้วยน้ำเสียงและสายตาที่เหมือนอยากจะกระโดดกอดแมลงสาบซะให้พอใจ

ป้าเค้าก็ชวนแมลงสาบคุยไป ยิ้มไป (เราก็ได้แต่แอบมองยิ้มๆอยู่คนเดียว โถ่ หอยทาก)


'ป้าบอกจำได้ น้องเค้าชื่อไรอะป้า!!!'

เป็นพี่ร้านผลไม้ ข้าวโพดคลุกเนย แล้วก็ของทอดๆ แซวป้าขึ้นมาเสียงดังแบบหยอกๆ

ป้ายิ้ม อันที่จริงยังไม่ได้หุบยิ้มเลยมากกว่าตั้งแต่เห็นหน้าแมลงสาบ

'จำด้ายยยยยย เนี่ย เค้ากินน้ำคริสตัล'

'อู้วววววว' <<เรากับแมลงสาบประสานเสียง


ขอคั่นรายการด้วย

แมลงสาบและลิ้นของเขา

แมลงสาบเป็นคนแรกที่เรารู้จักที่พูดถึงรสชาติน้ำเปล่า แต่หลังๆเราก็รู้สึกแหละว่าน้ำเปล่าแต่ละยี่ห้อมันรสต่างกัน เรากับสิงโตชอบกินน้ำสิงห์ที่สุด ปลานกแก้วชอบกินมิเนเร่ ส่วนแมลงสาบชอบคริสตัลและยี๋น้ำสิงห์มาก แบบที่ไม่กินน้ำสิงห์เลย ให้ตายก็ไม่กิน ส่วนที่เหลือก็อาจจะมีน้ำที่ชอบแต่จริงๆก็กินอะไรก็ได้

แมลงสาบเป็นคนที่กินน้ำเยอะมากกก ขวดลิตรครึ่ง กินวันละ 2-3 ขวด บางวันถึง 4 ขวดด้วยมั้ง ตอนอยู่โรงเรียนมันจะมีท่ากอดขวดน้ำขวดใหญ่เดินไปไหนมาไหนด้วยตลอดเวลา

นอกจากนี้แมลงสาบยังมีเส้นบางๆกั้นระหว่างคำว่า อร่อยมาก กับ เหี้ยมาก

'มึงงง โคตรอร่อยอะ แบบว่ามัน ฟ่เไรภตไลิทกละรำม อร่อยยยยยยย'
เราว่าก็อร่อย แต่ไม่ขนาดนั้นมั้ยวะ

'รสชาติเหี้ยมากมึง มึงกินมั้ย กูไม่กินละ'
เราว่ามันก็ไม่แย่ขนาดนั้นมั้ยอะ


กลับมาที่ป้าร้านน้ำ หลังจากจัดการกับพี่ที่แซวแล้ว ป้าก็หันมาถามแมลงสาบ

'หนูชื่ออะไรลูก'

ป้าเค้าคงไม่เคยถามแหละ โอกาสนี้มาแล้วค่ะป้า!


หลังจากนั้นเรากับแมลงสาบก็สั่งน้ำอัดลมคนละแก้ว น้ำเปล่าคนละขวด เราได้น้ำสิงห์ของเรามา แต่เหมือนตรงนั้นจะไม่มีคริสตัล ป้าเค้าก็พยายามหานะ ป้าเค้าจำได้จริงๆว่ามันชอบน้ำคริสตัล สรุปมันก็ได้เนสเล่มามั้ง

ป้าเค้าพยายามจะบอกว่าวันนี้ไม่เอาตังละกัน กลับมาทั้งที ซึ่งเราก็เกรงใจแต่เราไม่กล้าพูดอะไร ปล่อยให้แมลงสาบจัดการ
'โอ้ย ไม่เอาค่ะป้า นานๆกลับมาที'
'งั้นป้าคิดแค่น้ำเปล่า น้ำแก้วป้าเลี้ยง'
'ไม่เอาค่ะป้าาาา'
สุดท้ายแมลงสาบก็ยัดเงินใส่มือป้าจนได้


เราเดินกลับมาเอาข้าวไข่เจียวที่สั่งไว้
'วันนี้ป้าไม่คิดตังลูก'
'ไม่ได้ค่ะป้า นานๆกลับมาที เท่าไหร่คะ'
'25 บาทพอ ปกติ 35'
ป้าอาจจะแค่อยากลดให้แมลงสาบ แต่เราก็ยืนอยู่ด้วย ป้าคงไม่มีทางเลือกเลยต้องคิดเรา 25 ด้วย
จริงๆเราก็อยากจ่ายเต็มราคานะ แต่ว่าเราไม่กล้าพูดอะไรกับป้าเค้าเท่าไหร่ ก็ได้แต่ยิ้มๆแล้วขอบคุณอย่างหนักหน่วงไป
แต่ที่หนึ่งในใจป้าๆก็ยังคงเป็นแมลงสาบอยู่ดี


เราก็กลับมานั่งกินกันที่โต๊ะ

ปะการังยังคงเรียน ม.6 อยู่ เพราะปีที่แล้วมันดรอปไป ซึ่งวันนั้นที่เราไปโรงเรียน แมลงสาบก็ชวนปะการังโดดตอนบ่ายออกไปด้วยกัน ตอนบ่ายที่น้องต้องเข้าเรียน(รวมทั้งปะการังด้วย) พวกเรากับปะการังในชุดนักเรียนก็นั่งกินกันอยู่ในโรงอาหารที่มีแค่โต๊ะเราโต๊ะเดียว

'กูอยากกินข้าวโพดอะ กูใส่ชุดนักเรียนซื้อได้ปะวะ'
'ซื้อได้มึง เรามีแมลงสาบ'

ปะการังกลับมาพร้อมกับข้าวโพดในมือ

เราก็นั่งกินกันไปซักพัก

อยู่ดีๆก็มีมือปริศนายื่นถุงแคนตาลูปเข้ามากลางวง (โผล่มาจากหลังแมลงสาบ ซึ่งเรานั่งฝั่งเดียวกันก็เห็นแค่มือปริศนา)
เหมือนเป็นภาพสโลวโมในการ์ตูน ที่มีเสียงแอ๊ดตอนทุกคนหันคอไป

ป้าร้านน้ำเว้ย!!

ทุกคนตกใจ ได้แต่ขอบคุณกันอย่างเก้ๆกังๆ


นั่งกินกันไปซักพัก

มือเดิมพร้อมถุงฝรั่งก็ยื่นเข้ามาอีก
แต่ทุกคนก็ไม่ตกใจแล้วแหละ แต่ก็ยังคงขอบคุณแบบเก้ๆกังๆกันอีกรอบ


ก่อนจะกลับ แมลงสาบก็ต้องเดินนำหน้าเพื่อบอกลาป้าๆร้านต่างๆ พวกเราถึงจะออกจากโรงเรียนกันได้

ย้อนกลับไปตอน ม.6
พวกเรานั่งกินข้าวกันที่โรงอาหารนี้แหละ
ตรงหัวโต๊ะที่เรานั่งมีแพ็คขวดน้ำเปล่าหลายยี่ห้อตั้งอยู่ ซึ่งเราก็ไม่ได้สนใจอะไร นั่งกินกันไปตามปกติ

ซักพักป้าร้านน้ำก็เดินมาทำท่าจะยกแพ็คขวดน้ำไป
ด้วยความที่สิงโตนั่งริมที่สุดของโต๊ะเห็น ก็เลยเอ่ยปากถาม 'ให้หนูช่วยมั้ยคะ'
ป้าก็ถามประมาณว่าจะช่วยมั๊ยล่ะ พวกเราที่เหลือรวมถึงแมลงสาบก็ลุกขึ้นช่วยยกตามคำสั่งของป้า น้ำสิงห์ 2 แพค เนสเล่ 3 แพคอะไรว่าไป
ยกเสร็จสรรพ ป้าก็เดินยิ้มแย้มเข้ามาเพื่อ

ขอบใจ

แมลงสาบ


ปล่อยให้สิงโตผู้เสนอความช่วยเหลือทำหน้าเอ๋ออยู่ตรงหัวโต๊ะต่อไป ท่าทางสิงโตจะฝังใจเรื่องนี้มากจริงๆ มันเป็นคนมาบอกให้เราเขียนเรื่องนี้ด้วย (ฮา)

แค่อยากจะมาเล่า แมลงสาบมันเป็นขวัญใจป้าๆจริงๆ อีกหลายๆปีจะมีรุ่นน้องมาแทนที่มันได้มั้ยนะ ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย


เมื่อวานเราโทรคุยกับสิงโตอย่างยาวนาน มันไปค่ายอาสา 10 วัน รู้สึกว่ามันแปลกมากแต่ไม่รู้จะเล่ายังไง
'กูว่าค่ายมันดีอะมึง ตอนนี้ทุกคนผื่นขึ้นกันเต็มหน้าเลย' ด้วยน้ำเสียงชื่นชม

เพราะว่าสิงโตยังอยู่ในค่ายและไม่มีเวลามาทำคะแนนความแปลกให้เรา ตอนนี้ก็เหลือแค่สิงโตคนเดียวแล้วที่ยังไม่ได้ลงคะแนน เราอยากจะคำนวณโพลครั้งที่ 2 จะแย่แล้ว ครั้งนี้จริงจังมาก ทำตารางอย่างดีและมีเกณฑ์การให้คะแนนที่เกือบจะชัดเจน
จะแอบสปอยว่าเท่าที่ดูคร่าวๆแพนด้าก็ยังคงนำมาคนแรก แต่มีหลายอันดับที่น่าจะเปลี่ยน

รอติดตามนะคะ

SHARE
Written in this book
เพื่อนเรามีชื่อเป็นสัตว์
เรื่องราวประหลาดกับเพื่อนชื่อสัตว์ เรื่องราวกักขฬะกับเพื่อนสัตว์ประหลาด
Writer
sweetshit
a piece of shit
เพื่อนเรามีชื่อเป็นสัตว์ \ ขอให้นี่เป็นไดอารี่

Comments

xxxxxxxxx
4 years ago
ฮาาา55555
Reply