รู้นะว่าอยากเขียน
ผมเคยนั่งคุยกับคนรู้จักมาหลายต่อหลายคน พอเขาถามว่าว่าง ๆ ผมทำอะไร ผมก็บอกว่าผมแต่งนิยายและเขียนบทความขึ้น Storylog ที่นี่ แม้จะไม่ป๊อปปูล่าร์อะไรมากมายเหมือนนักเขียนชื่อดังหลาย ๆ คนของเว็บนี้ก็ตามที

แต่ผมก็ดีใจนะที่ได้เขียนออกมาและพอรู้ว่างานเขียนนี่คือหนึ่งในสิ่งที่เราทำได้ดีกว่างานอื่นนิดหน่อยก็ตาม

"โหย พี่เก่งอะเขียนโน่นนี่ได้ หนูอ่ะเขียนไม่เก่ง..." ผมเลยกวนประสาทคนพูดโดยหยิบปากกากับกระดาษยื่นให้ซะเลย

"ไหนเขียนชื่อตัวน้องเองหน่อย" ผมพูดอย่างนี้แล้วเธอก็เขียนชื่อเธอให้ผมอ่าน ผมจำไม่ได้หรอกว่าน้องเขาชื่ออะไร แล้วผมก็ยิ้มแสยะแบบพยายามให้ได้ฟีลลิ่งโดยอิมเมจภาพตัวเองเป็น Dexter ที่จะยิ้มให้คนอีกคนหนึ่งตรงหน้า

"ก็เขียนได้นี่นา? ไหนบอกเขียนไม่ได้ ง่ายจะตายเรื่องงานเขียนเนี่ย" ผมตอบสวนกลับไปทันทีขณะที่น้องคนนั้นร้องโหยราวกับจะวีนออกมา แล้วผมก็เปลี้ยนสีหน้าและแววตาอีกรอบจาก Dexter เป็น "สามีของชาติ ปี 2559"

"งานเขียนมันมีแค่นี้เอง เรามีเรื่องอยากพูดอะไร เราก็พูดออกมาตรง ๆ เป็นภาษาของเราเอง ถ้าเราเม้าท์กับเพื่อนร้อยแปดพันเรื่องเป็นชั่วโมง ๆ ได้ เราน่ะเขียนได้" พร้อมให้กำลังใจด้วยรอยยิ้มสามีของชาติคำรบสองเพื่อเสริมความมั่นใจเข้าไปอีกเล็กน้อยก่อนจะฉวยสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะมาใส่กระเป๋า


"ผมต้องไปแล้วน่ะ ได้เวลาพอดี" ผมพูดเช่นนั้น "แล้วก็ขอบคุณสำหรับไอเดียบทความใหม่ ๆ ด้วย เดี๋ยวผมขอเอากลับไปเขียนก่อนล่ะ" ก่อนที่น้องจะโอดโอยอีกรอบและแซวเราทิ้งท้ายว่าตกลงใครหรือใครที่มาขอไอเดียกันแน่เนี่ย?

เอาล่ะ! กดเบรกการย้อนภาพความทรงจำไว้ก่อน กลับมาที่คุณที่หลงเข้ามาอ่านบทความนี้ของผมแบบตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ดี เอาเป็นว่าคุณเข้ามาแล้วและผมก็จะถามเหมือนกัน


คุณเขียนชื่อตัวเองได้ไหมครับ? 

ถ้าคุณเขียนชื่อตัวเองได้ ไปเขียน Status บ่นยาวพรืดบน Facebook, ตั้งกระทู้ Pantip ถามโน่นนี่ได้ คุณก็เขียนบทความได้เหมือนผมนั่นแหละ และถ้าให้ดีก็คือเขียนออกจากความรู้สึกของคุณเอง เอาเรื่องที่อยู่ข้างในใจว่าคุณคิดเห็นอะไรอยู่ก็เอามาเล่าแบบนั้นตาม Concept ของเว็บว่า

Keep your story alive

และถ้าให้ดี แนะนำให้เขียนแบบให้ยาวกว่าค่าเฉลี่ยของคนไทยขึ้นไปอีกสักสามเท่าจะดีมากแต่สิ่งสำคัญคือการเขียนแบบ "ไม่เค้น"

เครดิตคำว่าไม่เค้นให้กับพี่ลิง imonkey7 ไว้หลังจากที่เจ้าตัวมา Comment ในบทความที่ผมบ่นไว้ก่อนหน้านี้เกี่บวกับ "พ่อครัว" ว่าตอนนี้เกิดอาการตันเรื่องงานเขียน ไม่รู้ว่าเราจะไปทางไหนต่อดี เจ้าตัวก็ตรงเข้ามาคอมเม้นท์โดยสรุปกันไปว่า

เขียนตามที่เราคิดแต่ถ้าคิดไม่ออกก็อย่าเพิ่งเขียน วางปากกาสักครู่แล้วไปหาอะไรอย่างอื่นทำ แล้วถ้าใจเราอยากบอกอะไรสักอย่าง เรื่องที่เราจะต้องเขียนมันจะมาเอง
และปิดท้ายด้วยประเด็นว่าถ้าใครกังวลว่าเราเขียนมาแล้วจะมีใครอ่านหรือเปล่า คุณ Niji ที่ตามมากดหัวใจ คอมเม้นท์กันบ่อย ๆ ก็ยังย้ำว่าเขียนออกมาก่อน เดี๋ยวถ้ามีคนอ่านเดี๋ยวเขาก็แสดงตัวออกมาเอง

ก็จริงครับ แรก ๆ ก็จะงง ๆ ว่าจะมาจากไหน เขียนไปก่อนจนเป็นนิสัยว่าเดี๋ยวมันต้องหาอะไรไปเขียนอยู่ดี มีเรื่องรอบตัวให้หยิบมาเป็นประเด็นตั้งเยอะ

ผมยังเคยเห็นบทความสัมภาษณ์คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กของตัวเองใน Storylog ด้วยซ้ำ แถมผมจำได้ว่าผมกดหัวใจให้ซะด้วยเพราะความแนวของประเด็นนั่นแหละ

ทุกคนมีเรื่องของตัวเองให้เขียน มีวิธีเล่าเรื่องตามแบบฉบับของตัวเองเหมือนกับที่นักประพันธ์เพลงในอดีตท่านหนึ่งเคยพูดว่า เสียงเครื่องดนตรีที่เพราะที่สุดในโลก คือเสียงร้องของมนุษย์นั่นแหละ คือเสียงที่เพราะที่สุดในโลก เสียดายจำชื่อไม่ได้ว่าใคร

กลับกัน งานเขียนก็เหมือนกัน เพราะทุกคนเติบโตต่างที่ต่างถิ่นกันอยู่ในสังคมคนละแบบกันและมีวิธีการพูดไม่เหมือนกัน 

แต่มีเรื่องที่อยากเล่าเหมือนกัน ลองเล่าในแบบของคุณลงมาที่นี่ดูสิครับ เผื่อว่าเราจะได้เจอเพื่อนใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

เริ่มต้นสิ่งใหม่ ๆ เสมอ แล้วเราจะเจอเรื่องสนุก ๆ ที่ไม่เหมือนเดิมเสมอ ๆ
คุณเขียนชื่อของตัวเองได้ไหมครับ?
SHARE
Written in this book
Just think
คิดอะไรได้ก็เขียน เท่านั้นเอง
Writer
PsychoPlay
psychopath
A psychopath who dress in a ordinary people skin.

Comments

niji
5 years ago
สารภาพตามตรงเราชอบแนวคิดของคุณ PhychoPlay รู้สึกตรงกับใจมาก เขียนออกมาทีไร นึกออกอยู่คำเดียว "ใช่เลยอ่ะ ใช่เลย"  อะไรประมาณนี้
Reply
PsychoPlay
5 years ago
ผมเลยสนุกที่คนอ่านสนุก 555+
Jenine280
5 years ago
ชอบคำว่าไม่เค้นจังค่ะ งานที่มันออกมาปรื้ดเดียวจากใจเลย กับงานที่ต้องแบบ เห้ยออกมาสิ ออกมา  มันต่างกันจริงๆ พวกหลังมักจะโดนลบทิ้งในที่สุด 5555 (สำหรับเรานะ)

เขียนชื่อตัวเองแปป ชื่อเจนน้า ยินดีที่ได้รู้จักค่า :D
Reply
PsychoPlay
5 years ago
ผมก็เป็น ลองเค้นเหมือนกันสุดท้ายก็ไม่รอดเลยแล้วก็ลบทิ้งไปเกือบ 20 ครั้งแน่ 555+ ยินดีที่ได้รู้จักครับเจน
JeansMT_SUT
5 years ago
เห็นด้วยมากๆครับสำหรับการเขียนโดยไม่ต้องเค้น พอเค้นที่ไรอ่านเองแล้วไม่พอใจทุกที 55555
Reply
PsychoPlay
5 years ago
เน้นเรื่อย ๆ เรียง ๆ ไม่ต้องเกี่ยงงอนว่าต้องจัดเต็มให้ได้ครับ เดี๋ยวมันมานี่เขียนแทบไม่ทัน 555+
humanoid
5 years ago
เห็นด้วยครับ
คุณเป็นมนุษย์ที่น่าทึ่งมากๆ
มีวิธีเชิญชวนที่กวนปนน่ารัก มันเห็นภาพชัดเจนเลย สำหรับคนที่อยากเขียนอะไรสักอย่าง แต่เอาแต่บอกว่าตัวเองเขียนไม่ได้ อันที่จริง มองมุมกลับจาก 'เขียน' เป็น 'เล่า' ก็น่ารักแล้วเนอะ

เพิ่งมาเล่นสตอรี่ล็อคครับ ชอบฟังที่ทุกคนเล่ามาทั้งหมดเลย

เป็นกำลังใจให้ครับ
Reply
PsychoPlay
5 years ago
ทุกอย่างอยู่ที่การมองมันทั้งนั้นครับ มองให้เป็นแล้วเราจะสนุกกับการมองสิ่งนั้น ๆ มาก ๆ ครับ คุณจะมองสาวที่น่าเกลียดให้สวยเท่าไหร่ก็ได้จริง ๆ นะ

ถ้าคุณรู้จักการ "มอง"
imonkey7
5 years ago
อะแฮ่ม ใครเรียก ~^^~
(ทำไมพึ่งเห็นฟร่ะ)
Reply
PsychoPlay
5 years ago
ผมเรียกเอง 5555 ไม่เห็นเพราะเราเนียน