11PM Memo : Happiness Without Smartphone (?)
ตั้งแต่เกิดมา  
มีอยู่เรื่องหนึ่ง ที่จำได้ขึ้นใจมาก คือ 


"การไม่มีสมาร์ทโฟน" 



ทุกวันนี้ เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า สมาร์ทโฟนได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
มันอยู่กับเราทุกที่ ทุกเวลา ถึงแม้แบตเตอรี่ใกล้จะหมด ก็จะมี Power Bank หรือสายชาร์ต
พกพาติดกระเป๋ากันเกือบทุกคน

เรียกได้ว่าเราได้ให้ความสำคัญกับเจ้าสิ่งนี้เอามากๆ มากเสียจนลืมไปว่า บางสิ่ง สมาร์ทโฟนก็ให้ผลระยะยาวไม่ได้.... 





มีเหตุการณ์หนึ่ง ที่ย้ำเตือนฉันถึงเรื่องนี้
นั่นคือตอนที่ฉันไปค่ายสร้างที่จังหวัดอุทัยธานี 
แน่นอนว่าสิ่งหนึ่งที่ค่อนข้างขึ้นชื่อของค่ายสร้างคือ 

  "พื้นที่ที่ไปสร้างจะไม่มีแม้กระทั่งสัญญาณโทรศัพท์มือถือ"

 
ตอนนั้นฉันเองก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก เพราะปกติไม่ค่อยหยิบมาเล่นบ่อยอยู่แล้ว
 แต่พอผ่านไปหลายวัน เพื่อนๆเริ่มเดินหาสัญญาณในช่วงเวลาพักตอนเย็น
 หรือเวลาที่ได้ออกนอกจากสถานที่ที่ไปสร้าง 
ส่วนตัวฉันเองก็ได้แต่เฝ้ามองดูเพื่อนๆ ที่ทำเช่นนั้น
ภายหลังถึงรู้ว่าเพื่อนเดินหาสัญญาณมือถือรอบๆที่พัก

....ชีวิตที่อยู่ในค่ายตอนนั้นมันเรียบง่ายมาก ตื่นเช้ามากินข้าว ไปทำกิจกรรมตามฝ่าย พักผ่อนตามอัธยาศัย หรือจะเล่นกีฬากับเด็กๆในหมู่บ้าน  กินข้าวเย็น ทำกิจกรรมกลางคืนสนุกสนาน และเข้านอน ชีวิตแต่ละวันผ่านไปแบบเอื่อยๆและสบายๆ ทั้งกายและใจ 

เราคุยกันบนโลกความจริงมากขึ้น
ได้รู้จักกันมากขึ้น หัวเราะ สนุกสนาน และใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น

มันเป็นสิ่งที่เรา เกือบจะหลงลืมไป ว่า 
'โลกเรามีเส้นบางๆที่เชื่อมต่อหัวใจทุกคนอยู่' 
จนช่วงหนึ่งฉันเอง ก็เผลอคิดไปว่า...ถ้าอยู่อย่างนี้ได้ตลอดไป ก็คงดีสินะ :) 


กว่าสิบวันที่อยู่ที่นั่น ฉันกล้าพูดว่า ฉันมีความสุขมาก แม้จะไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ เราก็ยังอยู่ด้วยกัน ทุกอย่างที่อยู่ที่นั่น นำพารอยยิ้มจากก้นบึ้งหัวใจดวงหนึ่งสู่อีกหัวใจดวงหนึ่งได้โดยไม่ต้องพึ่งสัญญาณใดๆเลย 

และแล้วที่นี่ทำให้ สมาร์ทโฟน  ก็กลายร่างเป็นเพียงหินก้อนหนึ่งเท่านั้นเอง ; ;

แม้ว่าฉันจะมีความสุขมากแค่ไหน แต่โลกความจริงก็ยังอยู่กับฉันเสมอ....
ฉันต้องกลับมาใช้ชีวิตในเมืองหลวงที่กว่้างใหญ่
กลับมาร่ำเรียนวิชาความรู้ให้แตกฉาน
กลับมาทำหน้าที่ที่ฉันควรกระทำ
และอยู่กับสมาร์ทโฟน ในฐานะ อวัยวะที่ 33 อีกครั้ง

ฉันเอง..ก็เชื่ออยู่ลึกๆนะ ว่าอย่างน้อยถ้ายังต้องใช้สมาร์ทโฟนอยู่
ก็คงจะมีวันหนึ่งที่ฉันจะมีความสุขจากมันได้ ท่ามกลางความวุ่นวายที่ผู้ใช้มันสร้างขึ้นมานะ... 





 


SHARE
Written in this book
24HR Memo
Writer
HonghongJp
Everything as I can
Little writer who love to eat , sleep , read anythings as she can

Comments