คำสารภาพของเมฆ

ผมคือเมฆ
เมฆที่เบาหวิวไร้แก่นสาร
เมฆที่ไม่เคยมีจุดหมายลอยล่องไปตามลมที่พัดผ่าน
เมฆที่รูปร่างไม่แน่นอน 
ผมคือเมฆ
เมฆที่ว่างเปล่า...


ผมหลงรักพระจันทร์
พระจันทร์สีเงินเย็นตาทอแสงสว่างกลางความมืด
ผมหลงรักดวงดาวที่เยือกเย็นดวงนั้น
ท่ามกลางความมืดที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง
เธอกลับส่องสว่างรำไร


มีบางวันที่เธอถูกความมืดมิดกลืนกิน
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเป็นดวงจันทร์
ไม่เปลี่ยนแปรผันไปตามสายลมเหมือนผม
เปล่งประกายลำแสงนวลอ่อน
ไม่ว่างเปล่าเหมือนอย่างผม

...ผมหลงรักเธอ...

ลำแสงเย็นสงบนั้นสาดส่องให้ทุกสิ่ง
รวมถึงผมด้วยที่แสงนั้นส่องผ่าน
ผมใช้ความใกล้นั้นรับลำแสงจากเธอ
ผมรู้ว่าเธอไม่เห็นผมหรอก
แต่ผมก็ดีใจที่ได้รับลำแสงนั้น
เมื่อใดที่มันส่องผ่านมา...
เมฆที่ว่างเปล่าอย่างผม...ก็เหมือนจะมีตัวตนขึ้นมา

ผมหลงรักเธอ...หลงรักลำแสงนั้น

ได้ยินบ้างไหมคุณพระจันทร์
ผมกำลังหลงรักคุณ
แม้ว่ามันจะไม่ควร
แต่ผมกำลังหลงรักคุณ
ผมรู้ว่าสำหรับคุณแล้วผมไม่มีตัวตน

แต่ผมอยากบอกกับคุณจริงๆ

คุณรู้บ้างไหม...

สำหรับเมฆที่ไร้แก่นสาร ไร้จุดหมาย และแสนธรรมดาอย่างผม
ดวงจันทร์ที่มีเพียงดวงเดียวในโลกอย่างคุณ
มันช่างเป็น...สิ่งที่น่าหลงใหลยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด



ผมหลงรักคุณ

หลงรักคุณจริงๆ

คุณพระจันทร์

SHARE
Writer
Sunflower38
Beginner
เจิดจ้า แจ่มใส ให้เหมือนทานตะวัน :) TW : Chirwa_Sunshine Joylada : Sunflower38

Comments