03.05.16
สำหรับในตอนนี้...สิ่งที่ทำได้นั้น
คงมีแค่มองแกเดินอยู่บนเส้นทางของแก
โดยที่ฉันก็เดินอยู่บนเส้นทางของฉัน
มีบ้างที่จะหยุดทักทายกัน...
มีบ้างที่จะเดินเลยกันไป...
อาจจะนานหน่อย
กว่าที่จะได้กลับมาเจอกันสักที...
แต่ก็ไม่มีใครเลยทั้งฉันและแก
ที่จะผลักกันออกไปให้ไกลๆ

ฉันยังอยู่ตรงนี้... แกยังอยู่ตรงนั้น
แกรู้ว่าแกจะหาฉันได้ที่ไหน
ฉันรู้ว่าฉันจะหาแกได้ที่ไหน

ฉันคิดว่า ฉันไม่ได้คิดไปเอง...
พวกเราน่ะสื่อถึงกันได้ระดับนึงเลย
และฉันก็สัมผัสได้ว่า
พวกเราเป็นเส้นขนานกันแล้วสินะ :)
SHARE
Written in this book
Midnight Thought
we will forget things someday but the feeling will never fade away.
Writer
morningafter
weirdo
just wanna keep you like that.

Comments