คืนที่ดาวเต็มฟ้า
จากเธอเป็นเธอ ไปเป็นเธอ เธอ และเธอ
ชีวิตช่วงทบทวน หรือไม่ก้อช่วงเปิดไดอารี่
บางเหตุการณ์เตือนให้รู้สึกถึงเรื่องที่ผ่าน
แต่ละคนทิ้งความทรงจำไว้ ไม่เหมือนกัน
หรือเป็นเพราะฉัน ที่ไม่เคยทบทวนอะไร
เพราะความกลัว ทำให้ฉันไม่กล้าย้อนไป
ไม่กล้า Replay เรื่องราวหลายๆ เรื่องดู
ฉันกลัวอะไรนะ...กลัวเสียใจ จริงเหรอ?

แล้วฉันก้อพบว่า...ฉันนี่ขี้ขลาด ชะมัด
ที่ผ่านมาฉันไม่กล้าเสียใจ และยอมรับ
กับความจริงที่เกิดขึ้น ที่ไม่เป็นอย่างใจ
ฉันเลือกทางที่ดึงอีกคนเข้ามาเพื่อลืม
เปลี่ยนเวลาเสียใจ ไปเริ่มกับคนใหม่ !!
ใช่ มันได้ผล ฉันผ่านได้และไม่เป็นไร
ฉันทิ้งค้างความรู้สึก ทิ้งเร่ื่องราวไว้
และไม่ย้อนกลับมาคิดอีก ฉันมันขี้ขลาด
คนขี้ขลาดที่หลงคิดว่าตัวเอง เจ๋งกว่า
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า หลายเรื่องยังไม่จบ
ไม่เคยจบจากใจฉัน ไม่เคยจบในชีวิตจริง
ไม่เคยจบจากใจเธอ มันยังค้างอยู่ตรงนั้น
ตรงที่ฉันทิ้งและหนีไป อย่างขี้ขลาด !!

ฉันพร้อมแล้ว กับภาคต่อระหว่างเรา
เธอ เธอ เธอ และเธอ หรือเธอก่อนดี
SHARE
Written in this book
ฟ้ากว้าง ทางไกล สุดใจ สุดทาง
เรียนรู้โลกกว้าง อย่างวิถีนกน้อย คงพบเจอซักวัน "คนรัก คนคอย" หวังเสียงลมแผ่ว บินวนเลื่อนลอย ขอเธอได้ยินเสียงหัวใจ จะบินไปหาเธอ
Writer
KeEpInToUcH
Nobody else
Never Love....Never Wait....Never talk.....Never say.....Never Mild.....Never Hide Never Hate....Never Know...Never Fake...Never True...Never End...Never

Comments