กลัวว่าวันนึงจะลืมความรู้สึกนี้ไป
ปกติเป็นคนไม่เขียนไดอารี่ ชอบถ่ายรูปเก็บไว้เป็นความทรงจำมากกว่า บางครั้งก็ไม่ได้เปิดดูหรอก แต่แอบคิดเสียดายถ้าอยากย้อนดู แต่ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว

บันทึกชีวิตช่วงนี้หน่อย..
ช่วงรับปริญญาวนมาอีกครั้ง เป็นสัญญาณว่าเรียนจบมาแล้ว 1 ปีเต็ม (1 ปีกว่าๆ ด้วยซ้ำ)
ทำงานมา 1 ปี 3 เดือนแล้ว ไม่คิดเลยแฮะว่าจะทำได้
ไม่รู้อะไรดลใจ คิดถึงจุฬาฯ หรืออะไรไม่รู้ ก็ไปลงเรียนนิติเพิ่มอีกใบ
ชีวิตที่เคยคิดว่ายุ่งมาก พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ ชีวิตตอนนั้นสบายมากเลย

ทำงาน-เรียน-อ่านหนังสือ คือลูปของชีวิตจากนี้ไปอีกสามปี
พูดคำว่าเหนื่อยประมาณวันละสิบรอบ (และคงจะต้องพูดต่อไปจนกว่าจะเรียนจบ)
ตอนนี้คือช่วงหลังสอบมิดเทอมได้ประมาณ 1 สัปดาห์
ช่วงก่อนสอบทรมานมากเลย นอนน้อยมาก อ่านหนังสือเยอะมาก แต่ก็เต็มที่ที่สุดแล้ว

Life is tough, but so are you.

ไว้จะมาเขียนเพื่อเตือนความทรงจำตัวเองบ่อยๆ
ต้องไปเรียนแล้ว
October 24, 2019
SHARE

Comments