Untold story หลังฉากของเจ้าชาย เจ้าหญิง จอมเวทย์
มีเรื่องเล่าหนึ่งที่ติดใจอยู่จนวันนี้ไม่ลืมมาตลอดสิบปี ตั้งแต่ที่อ่านครั้งแรกใน Facebook ที่ใครสักคนแชร์มาให้ได้เห็นที่หน้า Timeline และมันก็หายไปแล้ว แต่เสียดายอย่างไรก็คงไม่ช่วยเลยเอามาเขียนเก็บไว้ที่นี่ให้ทุกคนได้อ่านกันดีกว่า

มีมังกรตัวร้ายตัวหนึ่งที่บุกมายังอาณาจักรที่มีเจ้าหญิง หมายมั่นปั้นมือว่าวันนี้มันจะเอาเจ้าหญิงไปเป็นนางบำเรอของตนเองให้ได้และบุกทะลวงเกรี้ยวกราดจนจะถึงวังของเจ้าหญิงอยู่แล้ว

พ่อมดหนุ่มที่เป็นพระสหายขององค์หญิงเองก็ไม่ออกหน้าใด ๆ นั่งอ่านตำราอยู่ในมหาหอสมุดเช่นเดิม แม้เจ้าหญิงจะไปวิงวอนให้เขาออกโรงจัดการเช่นใด พ่อมดก็ทำเฉยเสียแล้วค้นคว้าตำราเวทย์ต่อไป

"เดี๋ยวจะมีเจ้าชายจากอาณาจักรหนึ่งมาจัดการเรื่องนี้เอง" พ่อมดหนุ่มกล่าวไว้เท่านี้ก่อนที่องค์หญิงจะประทับบัลลังก์รอเจ้าชายที่ว่าต่อไป

อยู่มาวันหนึ่งเจ้าชายก็ปรากฏตัวออกมาจริง ๆ และปราบเจ้ามังกรร้ายได้โดยละม่อมก่อนจะครองรักกับเจ้าหญิงอย่างเป็นสุข

และพอวันงานเฉลิมฉลองของคู่รักนั้นกลับไม่ปรากฏเงาพ่อมดหนุ่มเลยไม่ว่าจะที่ใด ไม่อาจเห็นไม่อาจเจอร่องรอย จะทิ้งเอาไว้ก็เพียงของต่างหน้าเพียงชิ้นเดียวและหายไปจากชีวิตของทั้งสองพระองค์ตลอดกาลโดยที่พระองค์หญิงจักหารู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดไม่

เพราะพ่อมดนั้นรักองค์หญิงสุดหัวใจแต่ไม่อาจเอื้อมด้วยฐานันดรที่ต่างเกินไปจนต้องเจียมเนื้อตัว คอยปรณนิบัติรับใช้ตามพระประสงค์ไปเรื่อย ๆ และกดความรักเอาไว้ในเบื้องลึกสุด

อีกอย่างคือเจ้าชายและพ่อมดนั้นเป็นเพื่อนกันและเจ้าชายนั้นตกหลุมรักเจ้าหญิงตั้งแต่แรกพบเมื่อนานมาแล้ว แต่ไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนชนะพระทัยได้กันจนร้อนถึงพ่อมดหนุ่มที่อยู่ระหว่างกลางทั้งสองพระองค์นี้ที่เป็นทั้งคนที่ตนมอบหัวใจให้ อีกคนก็เพื่อนรักที่คบหากันมานานแสนนาน

และพ่อมดก็ฆ่าหัวใจตัวเองทิ้งในท้ายที่สุด

เป็นเดือดร้อนต้องไปขอร้องมังกรที่เป็นสหายของตนอีกคนให้ทำตามแผนที่ตนเองคิดขึ้นโดยให้บุกมายังอาณาจักรขององค์หญิงแล้วทำทีจะนำตัวพระนางไปเป็นภรรยาตนและกำชับว่าถ้าเจ้าชายองค์ไหนหาญกล้ามาปราบเจ้าและมีสัญลักษณ์นี้เอาไว้ในมือ จงสู้แต่พอดีและหนีไปในที่สุดเพื่อไม่ให้เป็นภัยกับตนเอง

เดินทางไปหาเจ้าชายและมอบสัญลักษณ์นั่นให้ไปและบอกว่าท่านจะมีชัยเหนือมังกรนั้นหากพกสัญลักษณ์นี้ไว้ และกำชับให้รีบออกเดินทางไปปราบก่อนมันจะเอาพระองค์หญิงที่หมายปองไปเป็นแม่ของลูกเอา

ไม่นานเจ้าชายก็ปราบมังกรได้และครองรักกับพระองค์หญิงและครองรักตลอดสืบมา

พ่อมดที่ใช้เวทย์หายตัวหลบเข้ามาในวังและทิ้งของดูต่างหน้าเอาไว้หนึ่งชิ้น ซ่อนเงาในวังหลวงจนวันอภิเษกสมรสของคนที่ตนรักทั้งสอง

วันนั้นจอมเวทย์ผู้ซ่อนเงายิ้มมาจากมุมหนึ่งถึงทั้งสอง กำชับตนว่าการเสียสละเรื่องนี้เป็นประโยชน์ต่อพระองค์หญิงมากกว่าการเห็นแก่ตัวด้วยความรักของตนเองที่เป็นเพียงพ่อมดบ้าตำราคนหนึ่ง หากอยู่ในการดูแลขององค์ชายแล้วก็เป็นความปลอดภัยต่อทั้งอาณาจักรทั้งสองอีกด้วย

ดั่งที่อาจารย์ตนสอนไว้เสมอว่าจงมองประโยชน์ตนเป็นรองกว่าประโยชน์ส่วนรวม แม้จะเสียใจวันนี้ ต่อไปเจ้าจะมีความสุขเอง

แล้วพ่อมดก็ร่อนหายไปจากงานวันนั้นพร้อมรอยยิ้มที่มาพร้อมน้ำตาของตนเองที่กลั่นจากความรู้สึกทิ้งเอาไว้ในที่สุด

หลังจากอ่านเรื่องนี้จบ ภาพของพ่อมดในใจผมก็เปลี่ยนไปตลอดกาล เรื่องบางเรื่องที่เราได้เห็นเพียงฝั่งเดียวอาจจะไม่เหมือนกันเมื่อฟังเรื่องจากอีกฝั่งหนึ่งเช่นกัน
SHARE
Written in this book
Just think
คิดอะไรได้ก็เขียน เท่านั้นเอง
Writer
PsychoPlay
psychopath
A psychopath who dress in a ordinary people skin.

Comments

Bewbundanjai
5 years ago
^^
Reply
PsychoPlay
5 years ago
:)