trust me,if you can
บางทีเราอาจะต้องการแค่คนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจเท่านั้นเอง 

   ความสัมพันธ์ของเรามันผ่านมานานแล้วเหมือนกันนะ นานจนลืมบางทีก็เกือบลืมว่าเคยพูดกันด้วยคำพูดเลี่ยนๆใส่กันน่ะนะ

         ตอนนี้เรากำลังร้องไห้กับเรื่องที่เกิดขึ้น
เมื่อวาน แทบจะปกติด้วยซ้ำที่การอกหัก
มันเป็นเหมือนเรื่องธรรมดาๆของวัยรุ่น
   
  แต่นั่นแหละ เราก็ยังเสียใจ

  เราคบกับแฟนนนึง นับว่าเป็นคนที่2ของเรา คบกันมาได้เกือบปีแล้ว สำหรับเราเวลามันผ่านมาเหมือนจะไม่นานเลย แต่ความผูกพันธ์มันเพิ่มขึ้นทุกวัน
  แทบจะทุกวันเราเจอกันหลังเลิกเรียน กินข้าวบ้าง เดินเล่นบ้าง ช่วงเย็นๆกลับไปบ้าน ก็คุยกัน ถามเรื่องชีวิตประจำวัน ดำเนินมาจนถึงเกือบๆ จะถึงเดือนธันวาคม ก็ประมาณปีได้แล้ว

เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เราเริ่มละเลยความรู้สึกกันทั้งเราและเขา ทุกๆอย่างเหมือนค่อยๆโดนความรู้สึกแย่ๆกัดกร่อนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเราทะเลาะกันสองอาทิตย์ มันนานมากนะสำหรับเรา 

เราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้

“เราเลิกกันมั้ย”
“ทำไม”
“เธออาจจะไม่ต้องการเราแล้ว เรารู้สึกว่าเธอใส่ใจเราน้อยลง”
“เราขอโทษ”

ใช่ เราบอกเลิกเขา หลายครั้งที่ตัวเองปากดี พูดอะไรไม่ตรงกับใจ แต่เราก็ยังเชื่อว่าเขายังรักเราอยู่
จนกระทั่ง เรากดไอจีเข้าไปดู เพราะมีไดเรคจากผู้หญิงคนนึงเด้งมา
“ใครคะ?”
“นี่เราแฟนเจ้าของไอจีนะ”
“นั่นใคร”

เงียบ
ทุกอย่างเงียบ
ใจเราแป้ว ทำอะไรไม่ถูก เรารีบกดโทรศัพท์หาแฟนเรา ก่อนที่จะเข้าใจผิดอะไรไปก่อน

“เดี๋ยวโทรกลับนะ”
แฟนเราบอก
ในใจเรากระวนกระวาย ไม่เป็นอันทำอะไร

ไอจีเด้งขึ้นมา
“เธอคือแฟนเก่าที่ชื่อ...”
“เธอคุยอะไรกับเขา”
“มันไม่สำคัญว่าเราคุยอะไรกับเขา แต่เธอเมื่อไหร่จะตัดสักที”

เราอึ้ง

จนกระทั่งแฟนเราคุยเสร็จ
“ฮัลโหล”
“เธอ คนนั้นใคร”
“เพื่อน”
“เพื่อนไหน”
“เพื่อนของเพื่อน”
“เธอรู้ใช่มั้ยว่าเราไม่โอเคกับเรื่องผู้หญิง”
“....”
เงียบ ตอนนั้นเราน้ำตาคลอ แต่พยายามกลัันเอาไว้
“เธอคิดอะไรกับเขาใช่มั้ย”
“อืม รู้สึกดี”

ตึ้ง เหมือนโลกถล่มถลายลงมา น้ำตาเราไหลอาบแก้มสองข้าง น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ ตอนนี้เอาไม่อยู่แล้ว เรารู้สึกว่าสมองมันงงไปหมดว่าควรพูดอะไร

“คุยกันตั้งแต่วันไหน” เราเสียงสั่นมาก
“2วันที่แล้ว”
“ทำไมถึงคุย”
“เธอบอกเลิกเรา เรารู้สึกแย่มาก เราไม่รู้จะทำยังไง เพื่อนเราเลยแนะนำให้คุย”
“ทั้งๆที่เธอง้อเราอยู่หรอ”
“เราแย่จริงๆ แต่เธอไล่เรา เธอบอกเลิกเรา เราไม่โอเค มันหลายครั้ง จนตอนนี้ความรู้สึกเรามันลดลง”
“อืม เราขอโทษ”
“เลิกกันนะ”
แน่นอน คงจะคิดว่าเราบอกเลิก แต่ผิดคาดที่เป็นเขา
เราพยายามอธิบายหาเหตุผลทุกอย่าง เพื่ออยากขอโอกาส ขอโทษ แต่เขาจะให้คำตอบเราพรุ่งนี้ว่าจะไปหรือไม่ไป

เรานอนไม่หลับ เราคิดแต่เรื่องนั้น จนกระทั่งตอนเช้า
“มีคำตอบรึยัง”
“มีแล้ว”
“เราว่าเราไม่กลับไปแล้วนะ”


เราเดินเข้าหัองน้ำไปร้องไห้ ทุกอย่างมันแย่มาก เรารู้สึกแย่มาก ในหัวคิดแต่ว่าเราต้องทำยังไง

“เราขอโอกาส ไม่ได้หรอ? เธอทำผิดกับเราหลายครั้งเราก็ให้โอกาส แล้วครั้งนี้ล่ะ?”
“เราไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิมแล้ว”

เรานั่งคุยในห้องน้ำประมาณชั่วโมง เราตัดสินใจโทรหาพ่อ เพราะเราไม่ไหวแล้ว เรานิ่งเงียบ พยายามคิด จนสุดท้ายคิดว่า ปล่อยก็ปล่อย

เสียงไลน์ดังขึ้นมา

“เราอยู่ไม่ได้เธอ”
“เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ เราไปหานะ”
“อย่าเลยเธอ เธอไปอะดีแล้ว” เราพิมพ์ไปร้องไห้ไป 
“เราขอร้อง ถึงเธอจะทำแย่กับเรายังไง เราก็ปล่อยเธอไปไม่ได้”

เขามาหาเรา มาขอโทษเรื่องทุกอย่าง ขอให้เราทำให้มันดีขึ้น 

เราพยายาม พยายามทำทุกอย่าง
จนกระทั่งผ่านปีใหม่ไป 3-4วัน

“เราทะเลาะกันอีกแล้ว เราไม่อยากทะเลาะกันแล้วนะ”
“เราแค่ถามเรื่องปก”
“เรายังไม่อยากเอาขึ้น”

ใช่ เราทะเลาะกันเรื่องปก สำหรับเรา มันไร้สาระมาก แต่ไม่รู้ว่ามันเริ่มจากตรงไหนที่แฟนเราเปลี่ยนไป

วันนั้นเราเหมือนจะเลิกกันตอนประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ

เป็นอีกครั้งที่เราเข้าไอจีเขา
เราเห็นว่ากลับไปฟอลผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว
เราสติหลุด เราว่าผู้หญิงคนนั้นไป4-5ประโยค

จนเราโทรคุยกับแฟนเรา
และสุดท้ายก็คุยกันในไลน์
“ถ้าไม่มีอะไร จะลบทำไม แคปข้อความมา”
“เป็นเพื่อนกัน”
“เธอบอกว่าจะไม่ยุ่งไม่ใช่หรอ”
“เพื่อนกันจริงๆ”
“แต่เราไม่สบายใจ ไม่มีอะไรต้องคุย ก็บล็อคไป”
“ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องบล็อค”

เรารู้สึกเหมือนโดนตบหน้า คนที่เคยทำทุกอย่างให้เราสบายใจ กลับมาวันนี้ เหมือนไม่ใช่เขา เราต่างคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง

เราทะเลาะกันจนจะเลิก เหมือนจะดีขึ้น แต่สุดท้ายก็เลิกกันอยู่ดี

ตอนนี้เราสับสน ไม่รู้จะทำยังไงและยังหาทางออกไม่ได้
เราแค่หวังว่าสักวันเขาจะคิดถึงเรื่องที่เราเคยทำเพื่อเขา
หวังว่าจะคิดถึงว่าคนที่อยู่ข้างๆเขามาตลอดคือเรา

แต่เขาคงไม่คิดแบบนั้น

สุดท้ายแล้วเราอาจจะอยากอยู่กับคนที่เรารู้สึกไว้ใจได้ เชื่อใจได้ มันก็คงพอแล้ว 

เราไม่รู้ว่าเราจะกลับไปเชื่อใจเขาได้มั้ย เพราะตอนนี้ใจเรามันแหลกไปหมดแล้ว 

นี่คงเป็นความรู้สึกที่หนักที่สุดที่เกิดขึ้นกับเรา
หวังว่าคุณจะรู้ว่าเรารู้สึกยังไง
ในวันนึงคุณอาจจะมองย้อนกลับไป ในเรื่องที่ทำผิด แต่เราไม่ได้อยู่ตรงนั้นให้คุณขอโทษแล้ว

เรารักคุณเหมือนเดิม แต่ไม่ได้ไว้ใจเหมือนเดิมแล้ว

รมิตา , 2561






  

SHARE
Writer
Lami
Writer/Reader
ปล่อยให้ความรักเราติดอยู่กับฉัน

Comments

SilenceInLight
3 months ago
สู้ๆนะคะ. เป็นเหมือนกันเลย😂
Reply
Lami
3 months ago
ขอบคุณนะคะ สู้ๆเหมือนกันนะคะ ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่สดใสนะคะ 💛🌻☺️
Mhamunmuen
3 months ago
โกรธอะไรอยู่หรือเปล่า?  ใช้เวลาที่มีตอนนี้ เรียนรู้ตัวเองอยู่กับตัวเองให้มากขึ้น สู้ๆครับ 
Reply
Noonisssx
3 months ago
สู้ๆนะคะ เข้าใจความรู้สึกมากๆเลยค่ะ 😂
Reply
Lami
3 months ago
ขอบคุณมากนะคะ สู้ๆเช่นกันนะคะ 😊💛
sundaymorning
1 month ago
โหย ตรงอีกแล้วค่ะ งื้ออออ
Reply
Lami
1 month ago
ไม่ร้องนะคะ กอดๆ สู้ๆนะคะ