ในวันที่ฟ้าสีเทา ปล่อยให้น้ำตา พาความเศร้า ผ่านเราไป..
เคยไหม?.. อยากร้องไห้ แต่ทำยังไง น้ำตาก็ไม่ไหลออกมา 
ถ้าใครเคย คุณจะรู้เลยว่า มันทรมานจริงๆ..

น้ำตา.. บางคนอาจมองว่า เป็นเครื่องหมายของคำว่า "อ่อนแอ" 
แต่บางที น้ำตานี่แหละ ที่ช่วยชะล้าง "ความเศร้า" ออกจากใจ 

เคยมีคนถามฉันว่า ร้องไห้ แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา?
ฉันตอบเขากลับไปว่า.. ก็ได้ระบายไง

บางเรื่อง เราไม่สามารถระบายเป็นคำพูดให้ใครฟังได้
ก็คงจะมีน้ำตานี่แหละ ที่ช่วยเราได้ดีที่สุด
 
ในวันที่ฉันต้องเข้มแข็ง..

ภาพนั้นยังคงติดตาฉันเสมอมาจนถึงวันนี้.. 
ภาพที่แม่มีสายอะไรก็ไม่รู้ระโยงระยางเต็มตัวไปหมด 
กับเด็กผู้หญิงในวัยเพียง 16 ปี ต้องมาเห็นแม่ของตัวเองในสภาพนี้ 
และไม่ได้เตรียมใจอะไรมาล่วงหน้า..
 
เสียงของพ่อยังคงก้องชัดในหูของฉัน .. "อย่าร้องไห้ ให้แม่เห็น!" 
แล้วพ่อก็ผลักฉันเข้าไปในห้องน้ำ
เพิ่งเข้าใจคำว่า ร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด ก็วันนี้เอง 
แต่สุดท้ายฉันก็ผ่านมาได้.. 12 ปีแล้วสินะ

พ่อสอนฉันเสมอว่า ให้เข้มแข็ง อย่าร้องไห้ ให้ใครเห็น 
อย่าอ่อนแอ ให้สมกับที่เป็นหลานตำรวจ ..

มีครั้งหนึ่ง.. โดนบอกเลิก แฟน(เก่า) ถามว่า "นี่ไม่เสียใจเลยหรอ ทำไมไม่ร้องไห้" 
เห่อๆ คนถูกบอกเลิก ทำไมจะไม่เสียใจล่ะ? แต่แค่ไม่ได้ร้องไห้ให้เห็นแค่นั้นเอง ..

มีอยู่ไม่กี่คนหรอก ที่จะเห็นน้ำตาของฉัน 
ถ้าคนคนนั้นไม่สำคัญจริงๆ..

และวันนี้เป็นอีกวันที่ฉันรู้สึกเศร้าจัง ..
แต่ก็ยังดี ที่ฟ้ายังส่งฝนลงมา ร้องไห้เป็นเพื่อนฉัน

บ่อยครั้งที่ "ความเศร้า" เกือบฆ่าเราตาย
คืนที่ความคิดต่างๆถาโถมเข้ามา พลิกตัวไปท่าไหนก็นอนไม่หลับ .. 
ผวาตื่นขึ้นมา น้ำตาก็ไหล ทำให้เข้าใจเลยว่า ความรู้สึกของคนคิดฆ่าตัวตายเป็นยังไง? 

บางคนนอนไม่หลับ จนต้องกินยานอนหลับไปเป็นสิบๆเม็ด .. 
เขาคงอยากหาวิธีให้ตัวเองผ่านช่วงเวลาเลวร้ายนี้ไปได้โดยไม่ต้องเจ็บปวดอะไร

วันที่เรารู้สึกว่าใครบางคนมองไม่เห็นคุณค่าของเราเลย 
แต่ความจริงแล้ว ยังมีอยู่สองคนที่เขาไม่เคยเห็นคุณค่าเราน้อยลงเลย นั่นคือ "พ่อกับแม่"  

มีเพื่อนคนหนึ่งบอกฉันว่า "วันที่เรารู้สึกแย่ พ่อกับแม่ รู้สึกแย่กว่าเราเยอะ" 
คงไม่มีพ่อกับแม่คนไหน ทนเห็นลูกตัวเองเจ็บปวดได้แน่นอน..

เชื่อเถอะค่ะว่า เราคงไม่ใช่คนที่เจอเรื่องที่แย่ที่สุดในโลกใบนี้ 
อาจจะมีคนที่เจอเรื่องที่แย่กว่าเรา เพียงแค่เขาไม่ได้เล่าให้เราฟัง..

ถ้าอยากร้องไห้.. จงร้องออกมา แล้วปล่อยให้ "น้ำตา" พา "ความเศร้า".. ผ่านเราไป 
SHARE
Writer
LumiAil2
Writer
เขาว่ากันว่า .. ฉันคือหมอยาโรมานซ์ ฝากติดตามผลงานรวบรวมบทความ เรื่องเล่าจากหัวใจ เรื่องสั้น ภาพประกอบคำบรรยาย และปรัชญาการใช้ชีวิตได้ที่ https://www.facebook.com/KaweeCheewit/

Comments

UnicornCat
5 years ago
จริงค่ะ
และเราก็เป็นเหมือนกันที่ไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็น ถ้าคนนั้นไม่สำคัญจริงๆค่ะ...
Reply
LumiAil2
5 years ago
สู้ๆค่ะ :)
UnicornCat
5 years ago
ขอบคุณค่ะ ^_____^
PhetPloy
5 years ago
จะไม่ร้องไห้ให้ใครเห็น(เมื่อเช้านี่เอง) รู้สึกว่าทำไมตัวเองอ่อนแอจัง แปลก!! เวลารู้สึกเศร้าจะชอบเข้ามาอ่านเรื่องที่พี่เขียน ^^'
Reply
LumiAil2
5 years ago
มีคนบอกว่า พี่เป็นพวกโลกสวยมั้งคะ ฮ่า ๆ ปล. อ่านแล้วเป็นไงคะ ดีขึ้นมั้ย?
PhetPloy
5 years ago
ดีขึ้นมากค่ะ หายไปพักนึง เลยมานั่งไล่อ่านของนักเขียนหลายท่าน พยายามมองโลกให้สวยงาม อิอิ ^^'
July_Moon
5 years ago
เค้ายังไม่ร้องไห้เลยอ่ะพี่แอร์ คิดว่าเจอหนัก แต่กลับชิน 555 งงตัวเอง
Reply
LumiAil2
5 years ago
ร้องบ้างก็ดีนะ เป็นผู้หญิงหัดอ่อนแอบ้าง 55
July_Moon
5 years ago
แมนมาก ณ ตอนนี้ 555