รู้สึกอะไร
บางครั้งคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เริ่มต้นเรื่องราวจากศูนย์ เริ่มต้นเรื่องราวจากไม่มีอะไร จากไม่เคยได้รู้จักกัน เราได้เข้าไปหาเค้า เค้าได้เข้ามาหาเรา ทุกอย่างมันเริ่มอย่างนั้น เราได้สร้างเส้นกราฟชีวิตร่วมกัน ได้ทำความรู้จัก ความสัมพันธ์เราก็เริ่มที่จะมากขึ้น ทุกครั้งที่เราหวนกลับคิดถึงจุดเริ่มต้น เรามักจะลืมว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร "เรารู้จักกันตอนไหน?" เป็นคำถามที่แปลก แต่เมื่อความสัมพันธ์แน่นมากขึ้นเรากลับลืมมัน

คนที่สนิทที่สุดของคุณในตอนนี้ คุณจำได้ไหมว่ามันเริ่มต้นขึ้นได้ยังไง คุณจำวันแรกได้ไหมว่าเราได้ทำอะไรร่วมกัน ผมว่าหลายคนคงจำได้และจำไม่ได้ เหมือนกับคนที่คุณเกลียดที่สุด คุณจำได้ไหมว่ามันเริ่มตอนไหน คุณจำได้ไหมว่าอะไรที่ทำให้คุณได้ทะเลาะกันและเกลียดกันและกัน บางคนคงไม่มีวันลืมวันนั้นได้แน่นอน

อดีตที่ชมชื่น อนาคตที่แสนหวาน มันเป็นสิ่งที่ทุกคนน่าจะได้ลิ้มลองรสชาติกันมาแล้ว รสชาติที่หวาน มัน แสบ เผ็ด มันคือธรรมดาของชีวิตที่จะได้เจอแต่แค่รสชาติที่จะเจอ มันแค่ต่างกันที่คนให้รสชาติของมัน มันแตกต่างกัน เหมือนเชฟต่างที่ ต่างแบบ รสชาติที่ให้ก็ไม่เหมือนกัน ความกลมกล่อมก็ไม่เท่ากัน ความรู้สึกที่ได้ก็ต่างกัน

ทุกครั้งที่คิดถึงมัน มันจะเหมือนภาพที่อยู่ๆก็วนใส่หน้าเราหมุนวนไป ภาพไม่กี่ภาพที่แสดงออกมา ทำให้ความรู้สึกของเราเปลี่ยนไปจากเดิม ความคิดเพียงเสี้ยววินาทีที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปได้ และนั่นอาจเป็นจุดจบของทุกสิ่งที่สร้างมา 

เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเวลานั้นจะมาเมื่อไหร่ไม่รู้เลยซักนิด จนกว่ามันจะเกิดขึ้นจริง และอาจจะทำให้ทุกอย่างสายไป ผมก็เคยรู้สึกอย่างนั้น กลัวว่ามันจะเกิดขึ้น ลองสมมุติว่า เรากำลังไปบอกชอบคนๆหนึ่ง ที่เราหลงเรารักมาเป็นเวลานาน แต่แล้วภาพอดีตของการถูกปฏิเสธก็พุดขึ้นมา ทำให้เราไม่กล้าที่จะพูดออกไปและเสียโอกาสนั้นไป ลองคิดดูว่าถ้าวันนั้นเราบอกไป อะไรมันอาจจะดีกว่านั้นก็ได้ จริงไหม

เมื่อถึงเวลานั้น ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะเป็นยังไง ไม่มีใครรู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง แม้แต่เทวดาจำแลงกายลงมาทำนายอนาคตถ้าเราไม่ทำมันซะอย่างผลลัพธ์ก็เปลี่ยนไป ทุกอย่างเกิดขึ้นตรงหน้านั้นและเราเป็นคนตัดสินใจเอง ทุกอย่างอยู่ที่เราเลือก ทุกอย่างอยู่ที่เราทำ แม้แต่อดีตพุดขึ้นมาตรงหน้าแต่เราไม่เอามันมาเก็บไว้อดีตก็ทำอะไรเราไม่ได้ 

คิดที่จะอะไรอย่ากลัวถึงอดีตที่เคยเกิดมา และอย่ากังวลถึงอนาคตที่จะเกิดขึ้น เก็บทั้ง 2 ไว้เป็นบทเรียนให้เราได้เตรียมพร้อมถึงปัจจุบันที่เราเผชิญอยู่ก็พอ
SHARE

Comments