TAME IMPALA Live in KL
ผมฟัง Tame Impala ครั้งแรกตอนอายุ 25 เพราะมีเพื่อนสองคนบอกผมว่า "เอา 3 เพลงนี้ไปลอง มึงชอบแน่ๆ"

ขณะนั้นเวลาคล้อยบ่าย ผมคงกำลังนั่งทำกราฟฟิกสำหรับวางในวิดีโอสักตัวหนึ่งที่ออฟฟิศ ดนตรีป๊อปจากทีวีดังผ่านหูซ้ายทะลุหูขวาเป็นฉากหลัง ตาปรือได้ที่ และกำลังอยากค้นพบเพลงใหม่และวงใหม่ๆ มาระเบิดโสตประสาทตัวเองให้เป็นสีสันฉูดฉาดอีกครั้ง หลังจากไม่ได้มีประสบการณ์เช่นนั้นมานาน

ผมคุยกับเพื่อนอีกสองประโยคแล้วรีบปลีกตัวออกมาจากห้องแช็ต สลับหน้าต่างไปเปิด YouTube และเสิร์ชหา 3 เพลงของ Tame Impala ที่สร้างความเปลี่ยนแปลงให้ชีวิตผมอีกครั้ง

3 เพลงนั้นคือ Why Won't You Make Up Your Mind, Solitude is Bliss และ Apocalypse Dreams

สติสตังพลันกระเจิงรุนแรง ในที่สุดคลื่นความฉูดฉาดที่ร้องหาก็มาว่ายเวียนอยู่ระหว่างจอคอมพิวเตอร์ หูฟัง และตัวผม จอคอมพิวเตอร์ หูฟัง ตัวผม ตามองภาพหน้าปกอัลบั้มในคลิปไปพร้อมกับเพลงในหูที่พาใจลอย ลืมกายหยาบที่ออฟฟิศไปขณะหนึ่ง

ผมฟัง 3 เพลงนั้นวนซ้ำๆ ไปถึงเย็น ยิ่งความรู้สึกที่ได้ผสานเป็นหนึ่งเดียวกับดนตรีที่โปรดปรานนั้นบริสุทธิ์มากเท่าไร ยิ่งดูเหมือนเรื่องราวทางโลกจะดำรงอยู่และสำคัญน้อยลงไปเท่านั้น คุณไม่มาคอยหยิ่งผยองว่าฟังเพลงเท่ ไม่ต้องเสียหน้าว่าคุณฟังช้ากว่าใคร คุณไม่สนอีกแล้วว่าชีวิตจะเจอใครอัปเปอร์คัตขวาใส่ เหลือเพียงคุณกับดนตรีของคุณเท่านั้น คุณรักและอยากกลืนกินมันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

นั่นเป็นเหตุผลที่ผมมาที่นี่

TAME IMPALA Live in KL :

คงเหมือนคนไทยอีกเยอะมากๆ ที่บินมาดูคอนเสิร์ตนี้ มีคนถึงกับเตรียมธงชาติมาผืนนึงเพราะรู้ว่าจะเจอคนไทยในงานแน่ๆ เราถ่ายรูปรวมเท่าที่จะรวมได้ในตอนท้าย แต่เจ้าของธง เจ้าของกล้องเป็นใคร ผมไม่รู้หวะ 555 ถ้าใครเจอก็ฝากชี้เป้าด้วยฮะ

แม้มีอุปสรรคเรื่องมองไม่ค่อยเห็นบ้าง เสาเกือบบัง ผู้คนเบียดเสียดแทรกตัวอย่างไม่เกรงใจกันบ้าง (อันทำให้ได้เป็นพันธมิตรชั่วคราวกับสามสาวฝรั่งด้านหน้า ช่วยกันคอยยืนบล็อคไม่ให้ใครเนียนเบียดเข้ามาอีก) ไม่ยอมเล่นเพลงชาติอย่าง Solitude is Bliss บ้าง (ประหนึ่ง Incubus ไม่เล่น Drive) หรือเพลงที่ชอบมากอย่าง Alter Ego กลับเล่นออกมาได้แห้งจนสนุกไม่ออก (มีปัญหาอยู่เพลงเดียวจริงๆ) แต่นอกนั้นรู้สึกดีมากกับทุกภาคส่วน

วันนี้ได้เห็น Kevin Parker ในภาพของ entertainer แล้วยิ่งคอนเฟิร์มความรู้สึกเดิมเพิ่มไปอีกว่า ที่จริงแล้วเขาเป็นคนที่มีเซ้นส์ป๊อปสูงมาตลอด แม้แต่อัลบั้ม Innerspeaker ที่ดูเหมือนจะถูกปฏิบัติว่าเป็น psychedelic rock แต่ขอให้เชื่อเถอะว่า ทั้งการเรียงอัลบั้ม การคิดเมโลดี้ หรือการใช้ element แบบ psychedelic ที่ถูกที่ถูกเวลาในอัลบั้ม ทั้งหมดมันน่าถูกขัดเกลาด้วย popness มาแล้ว (การฟังบรรดาเพลงพิเศษหรือ EP ทำให้รู้ว่า ก่อนจะมาเป็นอัลบั้มแรก เพลงมันกึ่งสุกกึ่งดิบกว่านี้เยอะมาก) อย่างน้อยเราก็เชื่อว่ามันคิดและวางหมากมาหมดแล้ว

Let It Happen ก็น่าจะเป็นอีกเพลงที่คิดมาอย่างดี รู้สึกตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟังว่า เมื่อแสดงเพลงนี้สดๆ มันจะทำให้ฮอลล์ระเบิดแน่ มันเป็นแบบนั้นจริงๆ และตื่นเต้นมากที่คนดูที่นี่ร้องเสียงดังไปกับมันแทบทุกคำ จะมีเวลาและสถานที่ใดอีกที่เพลง Let It Happen จะแปรสภาพเป็นเพลงป๊อปกระหึ่มฮอลล์ได้ขนาดนี้ ผมลืมความล้าและน่าหงุดหงิดของการจัดการที่ไม่ดีในการแจกจ่ายบัตร หรือการต้อนผู้ชมเข้าฮอลล์ไปสิ้น ทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกันแล้วด้วยเพลงนี้ ผมกระโดดตัวโยนไปกับพวกเขา ตามจังหวะแท่ก-แท่ก-แท่ก อันเป็น element สำคัญของเพลงนี้

การเล่นกับคนดู การใช้ร่างกายบางอย่างที่เมื่อประกบกับวิช่วลแสนจัดจ้าน และในจังหวะที่ถูกต้องในเพลง ทำให้ทุกอย่างออกมาพอดีแบบที่ทำให้คนที่กำลังอยู่ใน state เมายาซี้ดต้องล่องไปสู่อีกมิติได้แน่ๆ อาการอยากทรุดละลายลงไปกองกับพื้นเมื่อพวกเขาเล่นเพลง Apocalypse Dreams เป็นหลักฐานที่ปรากฎชัดเจนแม้ไม่ได้อยู่ภายใต้ฤทธิ์เดชของยาใดๆ

แต่ขอด่า Alter Ego อีกสักหน่อย 5555 เพลงนี้รับไม่ได้จริงๆ หาจิตวิญญาณที่ทำให้เราคลั่งเพลงนี้มากๆ ไม่เจอเลย ทั้งที่พยายามเคลื่อนไหวไปกับมัน ร้องไปกับมันแทบทุกคำ จนฝรั่งแก๊งเดิมซึ่งคลั่งเพลงนี้มากเหมือนกันมากอดคอเราโดดด้วยกันท่อนนึง แต่กระนั้นก็ยังไม่เจอจิตวิญญาณใดๆ กลายเป็นเรามันส์กับมันมากเกินไป คนดูในฮอลล์ไม่ตื่นเต้นเท่าที่คิด เฮ้ยอะไรกันเพลงนี้มันเปรี้ยวมันสะบัดช่อมากเลยนะเฟ่ย มันแห้งและไม่ได้รสของแทร็คดั้งเดิมแม้แต่น้อย

แต่ก็ไม่เป็นไร ในเบอร์ที่ใกล้เคียงกันยังมี Why Won't You Make Up Your Mind ที่ตัวเพลงต้นฉบับไม่ได้สร้างความคาดหวังว่าจะมันส์ขนาดนี้ แต่กลับกลายเป็นช่วงที่ surprisingly rocked the house มากๆ

ผมกำลังจะบินกลับเมืองไทย นั่งดูรูปและคลิปจากเมื่อคืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่ายังไม่ถึงพริกถึงขิง หมายถึงตัวผมนั่นเองที่ยังอยากสัมผัสมันทุกอณูมากกว่านี้

ผมไม่ใช่นักบินอวกาศ และ Tame Impala ก็ไม่ใช่สถานที่เวิ้งว้างไกลโพ้นอะไรพรรณนั้น คิดดูแล้ว หากมีโอกาสที่จะได้ดูพวกเขาอีกครั้ง ผมจะไป นี่เป็นไม่กี่วงในชีวิตที่ทำให้ผมปรารถนาแรงกล้าได้มากเพียงนี้

ก่อนที่พวกเขาจะแก่ชราและสูญเสียจิตวิญญาณออริจินัลไปจนเราต้องแยกทางกัน เช่นที่เคยเกิดขึ้นกับหลายๆ วง ผมขอเฝ้าฝันว่าเราจะได้ออกสตาร์ทบนพื้นโลก และล่องลอยไปยังมิติแสนพิเศษด้วยกันอีกครั้ง
SHARE
Writer
Joechalat

Comments