ฉันที่ขี้น้อยใจ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรก

ไม่ใช่ครั้งที่สอง 
ไม่ใช่ครั้งที่สาม
.
.
.
ที่เธอตอบช้า 


หลายๆครั้ง เธอออน แต่เธอไม่อ่านข้อความเรา ไม่ตอบแชทเรา
ถ้าเธอจะไปไหน ทำอะไร อย่างน้อยบอกกันสักคำก็ยังดี
แต่นี่เราคุยกับเธออยู่ จู่ๆเธอก็หายไปเลย

ทั้งๆที่  . .. ยังออนอยู่

ข้อความเรา มันไม่สำคัญตรงไหนหรอ
ที่เราน้อยใจ เพราะอะไร เธอลองทบทวนดูดีดีนะ

ถ้าเกิดเธอไม่อยากคุยกับเรา ก็บอกเราตรงๆก็ได้
ถ้าเกิดเธอไม่ว่าง หรือทำอะไรอยู่ จะไปไหน ก็บอกเราก็ได้

เรารออยู่นะ 
เราเคยบอกหลายครั้งแล้ว
เราพูดกับเธอตรงๆ เพราะหวังว่าอะไรๆจะดีขึ้น

" แต่เปล่าเลย "

นี่เธอไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้ ว่าเรารอ
หรือเธอไม่สนใจกันแน่นะ.

ถ้าไม่อยากจะคุยกับเราขนาดนั้น
เธอก็บอกมาตรงๆ ก็ได้ ว่าไม่อยากคุย

ความจริงจากปากของเธอ พูดออกมาให้ฉันเข้าใจ T^T 
เรา คือคนที่เสียใจ 


เรา รอ รอ รอแล้วรอเล่า
เธอก็ไม่มา

เราเฝ้าส่งข้อความไปเรื่อยๆ หวังว่าเธอจะตอบกลับมา
แต่ไม่เลย ( ทุกอย่างเงียบ )

หลายครั้งเราบอก แต่เธอก็ทำแบบเดิม 

หรือเราไม่สำคัญกับเธอจริงๆ

เธอคงมีความสุขดีนะ ที่คุยกับเขา 

น้อยใจ เรื่องวันนี้ที่ได้เจอ



SHARE
Written in this book
∞ 14 1 3 11 ∞
#สุขบ้างเศร้าบ้าง #แต่มันคือความทรงจำที่มีคุณค่ามากๆสำหรับฉัน หวังว่าสักวันเธอจะผ่านมาเห็นและได้อ่านมันนะ อยากบอกให้รู้ว่าหนังสือเล่มนี้ เขียนถึงเธอ :) ♡แม้บางอย่างไม่เคยพูดออกไป แต่ปากกาเขียนไว้บนกระดาษเสมอนะ ♡ .____แด่เธอผู้ทำให้รักมีมิติ____.
Writer
erylovelyn
etc.
เราเขียนถึงแต่เธอ ถ้าหากวันนึงเราพร้อมที่จะให้เธอได้อ่านมัน เธอจะตั้งใจอ่านมันจนจบทุกเรื่องไหม ความรู้สึกของเธอตอนได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้จะเป็นยังไงนะ 💚

Comments