รัก ลวง แฟนเก่า และคำแนะนำของปีศาจ

ภูเก็ต

ผมลืมตาตื่นขึ้นมา ตอนที่แสงแดดอันแรงจ้าเป็นพิเศษของฤดูร้อนนี้ส่งพลังงานแรงระอุเข้ามาในรถ ความเข้มข้นของมันแทบจะแผดเผาทำลายทุกสรรพสิ่งแม้แต่รถที่ติดแอร์เอาไว้ก็เริ่มจะทานความร้อนไม่ไหว

ผมจำได้ว่าผมขับรถออกมาจากน่านเมื่อวานตอนเย็น ขับมาเรื่อยๆตามองถนนแต่ใจลอยหายไปไหนไม่รู้ จริงๆแล้วมันอาจจะไม่ได้ลอยไปไหนก็ได้ เพราะมันแหลกเป็นผุยผง ณ วินาทีที่เห็นภาพเธอกับเขาที่เสียมเรียบเมื่อตอนเย็น

ผมขับรถมาทั้งคืน ตาแข็ง ไม่ง่วงเลยซักนิดในหัวมันมีแต่เรื่องเธอ เธอ เขาและเธอ พอรถถึงกรุงเทพฯผมยังไม่อยากหยุด เวลาความเศร้ามันอัดแน่นอยู่ในหัว การเคลื่อนไหวไปข้างหน้าเรื่อยๆอาจจะช่วยบรรเทาความร้อนแรงของเคมีในหัวที่คิด ประมวล ตรึกตรอง ภาพเก่าใหม่ย้อนไปมาสลับกันให้วุ่นวายจนหาสาเหตุให้จับต้นชนปลายไม่ถูก แล้วส่งสัญญาณให้ร่างกายส่วนอื่นแก้ปัญหากันไปเองก่อน ตอนนี้ในสมองวุ่นวายมาก ไม่มีเวลามาสั่งงานอะไร

ร่างกายถูกสั่งขับเลยต่อไปเรื่อยๆ ผ่านถนนที่มืดมิด ค่ำคืนที่มองไปมีแต่แสงหรี่เล็กๆของไฟท้ายของบรรดารถสิบล้อที่เป็นเพื่อนร่วมทางไปตลอดเส้นทาง กลายเป็นกลุ่มหมู่ดาวสีแดงส่งแสงริบหรี่บนถนนที่มืดมิดนั้น มาๆดับๆ แยกออกจากกันไปเรื่อยๆ บางช่วงผมก็อยู่คนเดียว และบางช่วงผมก็เหมือนอยู่ท่ามกลางสุริยะจักรวานที่มีดาวสีแดงหมุนอยู่รอบตัว วินาทีนั้นผมคงตกอยู่ในสภาพเดียวกับ Forest Gump ที่ออกวิ่งไปเรื่อยๆจากตะวันตกไปยังตะวันออก ไม่รู้ว่าวิ่งไปไหน แค่รู้แต่เพียงว่า ต้องวิ่งไปเรื่อยๆ

ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงแดดตอนเที่ยงและสมองตื้อๆที่ความจำของทั้งคืนยังไม่ทำงาน ผมนึกไม่ออกเลยว่า ผมมาจอดนอนอยู่ริมทะเลนี้ได้ยังไง



“ไม่รู้ตัวอีกเหรอว่าโดนผู้หญิงหลอก”

นิโคลัสถามผมขณะที่รินไวน์ Saint Emilion ลงในแก้วให้ผม รสชาติไวน์ดีๆแต่ฝาดในตอนท้ายช่างเหมาะเจาะกับอารมณ์ของผมในเวลานี้จริงๆ

“ไม่ใช่เรื่องแปลกในประเทศนี้นะ เมื่อวันก่อนก็มีคนอังกฤษมานั่งร้องไห้อยู่ที่นี่ โดนเมียไทยหลอกไปซะหมดตัวแล้วหนีไปกับผู้ชายที่เธอบอกว่าเป็นเพื่อน แต่ที่จริงแล้วคือแฟนเก่าของนางนั่นแหล่ะ”

นิโคลัสเป็นคนฝรั่งเศสที่มาเปิดบาร์ในภูเก็ตเมื่อหลายปีก่อน อยู่เมืองไทยนานจนรู้จักประเทศนี้เป็นอย่างดี มากกว่าผมซะอีกที่เป็นคนไทย นิโคลัสดูเหมือนจะเชี่ยวชาญเรื่องผู้หญิงในประเทศนี้มาก คงเป็นเพราะการมีอาชีพเป็นบาร์แมน เขาจึงกลายเป็นห้องสมุดชีวิตที่แต่ละคนเอาปัญหามาเล่าให้ฟังโดยปริยาย นิโคลัสนั่งฟังเรื่องราวของฝรั่งที่มาอยู่ที่เมืองไทยมากมายที่มามีปัญหากับผู้หญิงไทย ทั้งสมหวัง เศร้า โดนหลอก และสิ่งที่ผู้หญิงไทยเรียกว่า...แฟนเก่า

แฟนเก่า... ผมคิด ผมไม่รู้ว่าสถานะนี้ในคำนิยามของผู้หญิงที่นี่หมายถึงอะไรกันแน่ แต่ในความเข้าใจของฝรั่งทั่วไป แฟนเก่าคือคนที่เราไม่คุยแล้ว ไม่เจอหน้ากันจนกว่าจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าไม่เจอกันได้ยิ่งดี แต่การหนีบแฟนเก่าไปเที่ยวด้วย นอนด้วยกัน แล้วบอกว่าคิดแค่เพื่อนนะ ผมเริ่มไม่เข้าใจแล้วว่าแฟนเก่ามันแปลว่าอะไรกันแน่สำหรับที่นี่ มันดูเป็นความสัมพันธ์ที่ดูจะซับซ้อนเอาการ

“ผู้หญิงบางคนพยายามสร้างภาพให้คนเชื่อว่าแฟนเก่าเป็นเพื่อนได้ ประกาศอย่างดังว่าเธอชัดเจน เธอรู้ว่าเธอกำลังทำอะไร แต่ท้ายสุดหลายคนก็กลับไปแต่งงานกับแฟนเก่า แล้วเที่ยวบอกชาวบ้านว่า แต่งเพราะเค้าเป็นคนดี แต่จริงๆแล้วเธอไปไหนไม่รอดต่างหาก ” นิโคลัสเล่าอย่างคนมีประสบการณ์ที่ช่ำชองในชีวิตรักกับผู้หญิงหลายคน และเคยเจ็บช้ำกับผู้หญิงบางคนมาเหมือนกัน เลยต้องหนีจากเชียงใหม่ลงมาอยู่ที่ภูเก็ต เราทุกคนต่างวิ่งหนีอดีตที่ขมขื่นจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งกันทั้งนั้น มันคงเป็นธรรมชาติของการหนีความขมขื่นของมนุษย์ทุกคน

“นายควรจะดูเกมส์ที่เธอเล่นให้ออกนะ เธอไม่ทิ้งแฟนเก่าซักคนหรอก แต่จะเอาวนเวียนรอบตัวไว้ใช้งานจนกว่าจะเจอคนใหม่ที่ดีกว่า นายก็เคยเป็นคนใหม่ของเธอนิ เธอก็ไม่เคยประกาศอะไรว่าคบกับนายอยู่ พอหมดนาย เธอก็เอาแฟนเก่ากลับมาเล่นต่อ แต่เธอจะไม่บอกชาวบ้านบนเฟสเธอหรอกนะว่าเค้าคบกันอยู่ เธอโชร์โสดตลอดเวลาเพื่อรับรอคนใหม่ ส่วนไอ้หนุ่มนั่นก็ต้องอดทนกับเศษชีสที่นางโยนมาให้เป็นพักๆ โดยคิดว่าวันหนึ่งเธอจะเลือกเค้า เธอเป็น Big player เรื่องแบบนี้นะ ผู้ชายคนนั้นซักวันมันก็จะเจอจุดอิ่มตัว และนางก็จะหยอดชีสไปเรื่อยๆกับแฟนเก่าคนใหม่”

ผมไม่ค่อยเห็นด้วยกับนิโคลัสเท่าไหร่ มันดูเป็นการมองในแง่ร้ายเกินไป เธอดูเป็นคนดีออก และเธอก็ทำงานเพื่อสังคม เป็น NGO ต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ขนาดนั้น วงการนี้ไม่น่าจะมีคนที่เป็นแบบนี้ แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้เวลาที่เคยเห็นผุ้ใหญ่หลายคนทำอะไรแบบนี้เพื่อสนองความต้องการลึกๆของตัวเอง ความต้องการเป็นที่ยอมรับที่จุดสูงสุด เป็นเพชรที่อยู่บนมงกุฎ โดยใช้การทำความดีเป็นบันไดให้เหยียบขึ้นไป อย่างพวกคุณหญิงคุณนายที่จ่ายเงินเป็นหมื่นเพื่อได้ยืนร้องเพลงหน้าจอทีวีในช่วงมีการบริจาคเงินเพื่อการกุศล แต่กลับไปกดขี่คนใช้ในบ้านให้มีชีวิตราวกับข้าทาสคนหนึ่ง

“ที่เธอบอกว่าที่บ้านไม่อยากให้ไปคนเดียว นายเชื่อจริงๆเหรอ ระดับเธอแล้วเคยเชื่อฟังที่บ้านเหรอ ชั้นไม่คิดว่านายจะอ่อนต่อโลกขนาดนี้นะ นางจะเอาใครไปก็ได้ เพื่อนนางมีเยอะแยะ แต่นางเลือกที่จะเอาเขาไปด้วย นายไปคิดตอนต่อเอาเองนะ ชั้นว่านางคงอยากไปฮันนีมูนซะมากกว่า” อีกประโยคที่นิโคลัสเชือดใจผมอีกครั้ง ผมเริ่มถามตัวเองว่าผมคิดผิดหรือเปล่าที่มาระบายความในใจกับมัน

“เราผู้ชายทุกคนมีอีโก้ และเธอก็ใช้ความฉลาดแบบผู้หญิงของเธอทำให้เราทึกทักไปเองว่าเราเจ๋ง นางชอบเรา แล้วเราก็จะวิ่งตามนางเพื่อเอาชนะใจนาง เราทุกคนต่างเป็นเหยื่อของอีโก้ตัวเองทั้งนั้น” นิโคลัสอธิบายสาเหตุที่ผมเคยบอกเขาว่าผมจะยอมทุ่มสุดตัวเพื่อไปขอให้เธอกลับมารักผมอีกครั้ง ผมต้องการทำให้ดีที่สุดเพื่อลดความคาใจทั้งหมดที่ผมมี

“เธอต้องการสัตว์เลี้ยง ไม่ใช่แฟน นายอย่าคิดเข้าข้างตัวเอง” นิโคลัสกล่าวสรุปความสัมพันธ์ของผมกับเธอแบบสั้นๆแต่แหลมยิ่งกว่ามีดที่กระซวกได้อย่างเจ็บปวดเข้าไปถึงขั้วหัวใจ

ไวน์ในขวดนั้นหมดแล้ว หมดไปพร้อมกับข้อข้องใจทั้งหมดที่ผมมี บางครั้งการคิดอะไรเข้าข้างตัวเองมันก็ทำให้เราลืมนึกไตร่ตรองอีกด้านของความจริง โลกที่สมบูรณ์มันไม่ได้มีแต่คนดีและเทวดาหรอก สิ่งเหล่านี้จะไม่ถูกมองว่าดีถ้าไม่มีคนเลวและปีศาจมาช่วยให้มันเด่นชัดขึ้น ความดีและความชั่วช่วยกันสร้างสมดุลให้โลกนี้ อย่างที่บางคนเคยพูดว่า มี Construction ก็มี Destruction หมุนเวียนเปลี่ยนไปเพื่อสร้างสิ่งใหม่ๆให้เกิดขึ้นอย่างไม่รู้จบ นิโคลัสมองโลกอย่างคนมีสติที่เคยผ่านความเจ็บปวดมามากมาย ทั้งที่เคยเจอกับตัวเองหรือที่เคยได้รับฟังจากลูกค้าขาประจำที่มาหาอะไรดื่มและเพื่อระบายปัญหาภายในใจ

“ชั้นว่านายกลับมาใช้ชีวิตอย่างเดิมดีกว่า ผู้หญิงดีๆยังมีอีกเยอะแยะ” เขาพูดพร้อมกับชี้ไปทางกลุ่มผู้หญิงเป็นสิบคน ที่นั่งเหงาอยู่คนเดียวในบาร์ถัดไป

“ผู้หญิงดีๆไม่จำเป็นต้องทำงานในวงการที่นายเคยคิดว่ามีแต่คนดีหรอก ผู้หญิงดีๆทำงานแย่ๆในที่แย่ๆเพราะชีวิตไม่มีทางเลือกก็มีถมไป เพียงแต่ว่านายต้องคอยระวังอีโก้ของตัวเอง จะได้ไม่พลาดเหมือนคราวนี้”

นิโคลัสกำลังปิดบาร์ เดินมาโอบไหล่และกระซิบเบาๆที่ข้างหูของผม


Don’t be pet…Be predator 


ประโยคคำพูดสุดท้ายของปีศาจ ก่อนเดินหายลับไปในความมืด ทิ้งไว้เพียงเสียงเพลงร๊อคที่แรงจนแสบแก้วหู เสียงโหยหวลของความตายครั้งใหม่ที่กลับมาเยือนหัวใจผมอีกครั้ง



SHARE
Writer
Imagist
Imagination has no limite
เป็นคนโลกสวย รักทุกคน รักดินร่วน น้ำตกเหวนรก ก้อนเมฆ ดอกหญ้า อ่องซาน คานธี และแมวดำ

Comments

ClairDeLune
4 years ago
เธอต้องการสัตว์เลี้ยง ไม่ใช่แฟน นายอย่าคิดเข้าข้างตัวเอง

Ooh....sad but true, T T
Reply
Imagist
4 years ago
😂😂 เราทุกคนเป็นสัตว์เลี้ยงของใครซักคน
ClairDeLune
4 years ago
งืออออ T T
Ant_Orangest
4 years ago
ผู้ล่า ?????
Reply
Imagist
4 years ago
🐯
Ant_Orangest
4 years ago
นึกว่าแมว 555555
Jenine280
4 years ago
คุณนิโคลัสโหดมากค่ะ 55 อ่านแล้วรู้สึกเจ็บจึ้กเป็นระยะ โดยเฉพาะประโยคสุดท้าย เลือดนี่ไหลซิบๆ
Reply
Imagist
4 years ago
ตรงๆไม่เสแสร้ง นี่คือปีศาจของแท้ที่พวกเราพยายามปิดหูไม่ยอมรับฟัง
imonkey7
4 years ago
ชัดเจนมากนิโคลัส
violetto_l3utpen
4 years ago
ไปภูเกตคราวหน้าจะไปตามหาคุณนิโคลัส 55
Reply
Imagist
4 years ago
ระวังน้า มันดุม้ากกกก 
violetto_l3utpen
4 years ago
😩
homunchus
3 years ago
เรียลจนเหลือเชื่อเลยครับ ฮา
Reply
Imagist
3 years ago
มันเห็นด้านมืดของผญ.มาเยอะครับ สมัยนี้ผช.เป็นเหยื่อมีเยอะ 😂😂
homunchus
3 years ago
555 โดยเฉพาะเหยื่ออีโก้ของตัวเอง น่านับถือจริงๆครับ