รสของโจ๊ก
หลายครั้งที่กินก๋วยเตี๋ยว และเมื่อก๋วยเตี๋ยวถูกเสิร์ฟลงตรงหน้า ผมมักจะมองหาเครื่องปรุง ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ลองชิมเลยแม้แต่น้อย และเครื่องปรุงอย่างแรกที่ต้องการ คือ พริกป่น เพราะผมหลงไหลในความเผ็ดซี๊ดซ๊าดมาอย่างยาวนาน

อาจารย์ท่านหนึ่ง เคยพูดเกี่ยวกับการดูนิสัยคนจากการกินก๋วยเตี๋ยวว่า "คนที่กินก๋วยเตี๋ยว แล้วปรุงโดยไม่ต้องชิม ถือว่าเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองสูง ส่วนคนที่ชิมก่อนแล้วค่อยปรุงนั้น ถือว่าเป็นคนรอบคอบ ก่อนจะทำอะไรต้องไตร่ตรองเป็นอย่างดี

จนมาเช้านี้เมื่อโจ๊กถูกวางลงตรงหน้า ผมก็มองหาเครื่องปรุงเช่นเคย แต่ความคิดหนึ่งมันสะกิดผมให้หยุด แล้วลิ้มรสกับรสชาติของโจ๊กนั้น โดยที่ไม่ต้องปรุงรส แต่อย่างใด

คงเป็นเพราะวานนี้ ผมได้เจอกับโอเว่น อาสาสมัครชาวต่างชาติ เราได้พูดคุยกันอย่างยากลำบาก เนื่องจากภาษาของผมไม่ค่อยจะแข็งแรงสักเท่าไหร่(ฮ่าๆ)

พลางกินข้าวอยู่นั้น
คำพูดท่อนนึง มันสะกิดใจผมอย่างมาก
"อย่างเช่น รสชาติของสิ่งนี้(ข้าวที่กำลังกินอยู่) สำหรับผม ถึงแม้มันจะไม่อร่อย แต่ผมก็มองว่า มันไม่ได้ไม่อร่อย แต่รสชาตินี้ มันก็เป็นรสชาติของสิ่งนี้"

ผมก้มลงตักข้าวต้มที่อยู่ตรงหน้า และลิ้มรสชาติดั้งเดิมของมัน โดยไม่พยายามที่จะเปลี่ยนรสชาตินั้น ให้เข้ากับรสชาติที่ผมคุ้นเคย

และนั่น ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า...
บางครั้งเราก็ต้องเปลี่ยนสิ่งอื่นให้เข้ากับตัวเอง
แต่บางครั้งเราก็ต้องเปลี่ยนตัวเองให้เข้าสิ่งอื่น

เพราะทุกๆ อย่างรอบข้างตัวเรา มันมีคุณค่า มีแก่นสารในตัวมันเอง ให้เราได้ลิ้มลอง ได้ค้นหา
SHARE
Writer
Proud_dcc
reader
ฉันโง่ ฉันเขลา

Comments